Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2017  12:05:19

Οι μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο και τα τολμηρά βήματα τύπου ΔΕΗ αξίζουν αλλά δεν φθάνουν. Χρειάζεται ανόρθωση της οικονομίας και τέλος στην απελπιστική υπερφορολόγηση. Κύριο

Ο γνωστός οικονομολόγος Γιώργος Κουρής αναλύει τις τελευταίες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, τις αξιόλογες και προτείνει δρόμους υπέρβασης της καταθλιπτικής κρίσης και ύφεσης στη χώρα.

«Αν είχε ξεκινήσει τις σημερινές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες η κυβέρνηση από την άνοιξη του 2010, τώρα η οικονομία θα έπαιρνε βαθιές ανάσες ανακούφισης». Αυτό είναι στο στόμα πολλών αναλυτών που έχουν γνώση της διάρθρωσης και των δυνατοτήτων της Ελληνικής οικονομίας. Σε αυτό το σημείο επίσης εστιάζονται και οι ενθαρρυντικές προτροπές των μελών χωρών της ευρωζώνης και των Αμερικανών. Ποιες όμως είναι οι δομικές μεταβολές που μας δίνουν ελπίδα για το μέλλον;

Οι θεωρητικά αντικοινωνικές ενέργειες στον τομέα της μείωσης του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, δείχνουν πολιτική τόλμη και αποτελούν την αρχή μιας πραγματικής διάθεσης να μειωθούν οι δαπάνες του Δημοσίου. Της καρδιάς δηλαδή του προβλήματος της οικονομίας μας. Δεν θα σταματήσουμε να υπενθυμίζουμε ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας προέρχεται από την χρεοκοπία των δημόσιων οικονομικών. Εκεί πρέπει να εστιαστούν οι προσπάθειες ανόρθωσης της οικονομίας και όχι στην αύξηση των φόρων.

Όσο η οικονομία είναι χαμηλής ανταγωνιστικότητας παράγει λίγα και οι θέσεις εργασίας είναι περιορισμένες, πρέπει να μάθει να μην απαιτεί ο πολίτης υπηρεσίες από το κράτος που δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν από τα έσοδα που εισπράττονται. Τα δανεικά για να είναι κάθε πολιτικός αρεστός στους ψηφοφόρους του πέθαναν. Αυτή η νοοτροπία είναι ο μοναδική αιτία των δυνών που περνάμε όλοι μας σήμερα. Δεν μπορείς να δίνεις απλόχερα υπηρεσίες παιδείας και υγείας όταν τα υπεράριθμα σχολειά, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, οι νοσηλευτές, τα νοσοκομεία και όλες αυτές οι υπηρεσίες μπορεί να χρηματοδοτηθούν μόνο με δανεικά. Ο κανόνας που ξέρει κάθε σωστή οικογένεια λέει, καταναλώνεις μέχρι εκεί που φτάνει το εισόδημά σου.

Ο περιορισμός του κράτους με την πώληση των δημόσιων επιχειρήσεων και ανεκμετάλλευτων δημόσιων ακινήτων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων που επί χρόνια αποτελούν εστία διασπάθισης του χρήματος των φορολογουμένων, είναι επιβεβλημένος. Ο βηματισμός της κυβέρνησης σε αυτό τον τομέα ήταν μέχρι τώρα δειλός και απρόσεκτος γι' αυτό τον λόγο έγιναν λάθη και οπισθοδρομήσεις (βλέπε π.χ. ΔΕΠΑ). Ωστόσο η επιτάχυνση της προσπάθειας είναι πλέον ορατή, γεγονός που βάσιμα δίνει ελπίδες.

Επί τέλους μπήκε σε δρόμο η αναδιάρθρωση της ΔΕΗ, το μοναδικό πραγματικό μονοπώλιο της Ελληνικής οικονομίας που κουβαλά πολλά και κοστοβόρα κουσούρια. Η σταδιακή διάσπαση της σε τρία κομμάτια όπου τα δύο θα ιδιωτικοποιηθούν, με αυστηρή δημόσια εποπτεία θα οδηγήσει σε βελτίωση των υπηρεσιών προς τους καταναλωτές και έχει τα εχέγγυα να απαλλάξει τον φορολογούμενο από την ανάγκη να καλύπτει ετησίως τα ανοίγματα της συγκεκριμένης εταιρίας.

Παράλληλα, όσο αυξάνεται η αστυνόμευση, μειώνονται τα κακοποιά στοιχεία και οι λαθρομετανάστες, και βλέπουμε επώνυμους με χειροπέδες να οδηγούνται στον εισαγγελέα, αισθανόμαστε ότι οι νόμοι αρχίζουν να εφαρμόζονται για όλους τους πολίτες. Δεν μπορεί κανείς παρά να επικροτεί αυτές τις προσπάθειες και να καταλαβαίνει ότι έφτασε η ώρα να πληρώσουν κάποιοι που είχαν το προνόμιο να βρίσκονται δίπλα στους πολιτικούς, να έχουν συμμετοχή στα ΜΜΕ, να επηρεάζουν τα υψηλά κλιμάκια ενώ παράλληλα να βγάζει μάτι ο πλουτισμό τους. Και σε αυτόν τον τομέα οι προσπάθειες της κυβέρνησης πιάνουν τόπο και μακροπρόθεσμα συμβάλουν στους αναπτυξιακούς στόχους.

Εκεί όμως που η σημερινή κυβέρνηση έχει χάσει τον μπούσουλα και είναι ανακόλουθη με όσα έλεγε στις πολύκροτες εξαγγελίες στο Ζάππειο, είναι η φορολογία. Έχει ουσιαστικά σκύψει το κεφάλι σε ότι υπαγορεύουν οι τεχνοκράτες τις τρόικας, έχει παρασυρθεί από τους καρεκλοκένταυρους υπηρεσιακούς, έχει κάνει χοντρά λάθη στην λεπτή ισορροπία που συνδέει την φορολογία με την ανάπτυξη. Το απλό φορολογικό σύστημα με τους χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές είναι και παραμένει το μεγάλο ζητούμενο. Δεν πρέπει η κυβέρνηση να οπισθοχωρεί στην δραστική περιστολή των δαπανών που απαιτείται όταν η φορολογική της πολιτική έχει την μεγαλύτερη ευθύνη στο ολέθριο αποτέλεσμα να απολύονται 20.000 άτομα τον μήνα στον ιδιωτικό τομέα.

 

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα

Tο νέο online lifestyle περιοδικό!

logo5

line chart   Ισοτιμία νομισμάτων

ισοτιμια ευρω δολλαριου

H ζωντοχήρα ξαναχτυπά με βιβλίο online:

logo-story

news   Πρωτοσέλιδα