Πέμπτη 30 Μαρτίου 2017  01:57:30

Σε κούρσα ελπίδας μετ΄εμποδίων η Ελλάδα για πρώτη φορά. Οι μικρές θετικές εξελίξεις σε διάφορους τομείς, οι καλές προοπτικές για τις Τράπεζες και η σύγκρουση με τις ασφυκτικές επιλογές της Τρόικας. Κύριο

Ο γνωστός οικονομολόγος και αναλυτής Γιώργος Κουρής εμβαθύνει στα μεγάλα προβλήματα της οικονομίας σήμερα και εξηγεί γιατί υπό ορισμένες προϋποθέσεις υπάρχουν ελπίδες ανάκαμψης της οικονομίας, αλλά όχι άμεσα.

 

Μέχρις ότου η ανεργία πέσει αισθητά (παραμένει στο 28%) ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης της οικονομίας και παράλληλα το χρέος ακολουθήσει μια σταθερή πορεία πτώσης (παραμένει σήμερα στα 315 δις), δεν μπορεί να αισιοδοξούμε για το αύριο. Σε ένα τέτοιο σκηνικό φαντάζει οξύμωρο να υποβόσκει μια διελκυστίνδα μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας πιο θα είναι το ποσοστό του πρωτογενούς πλεονάσματος που θα διανεμηθεί στους έχοντες ανάγκη.

Έχει κανένας αναρωτηθεί ότι αυτό που τελικά μετράει είναι το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης και όχι το πρωτογενές; Και αυτό γιατί όταν όλη η συζήτηση επικεντρώνεται στο πρωτογενές πλεόνασμα είναι σαν να λέμε, αν δεν είχαμε το Δημόσιο χρέος και επομένως δεν πληρώναμε ορισμένα δις ευρώ σε τόκους, τότε τα έσοδα υπερβαίνουν τις δαπάνες και έτσι το πλεόνασμα που προκύπτει είναι αρκετό για να μοιραστεί σε κοινωνικούς σκοπούς και να δρομολογηθεί η ανάπτυξη της οικονομίας.

-Ας βγούμε από την εικονική πραγματικότητα του πλεονάσματος στο πρωτογενές σκέλος του προϋπολογισμού. Η δαπάνες για τόκους που αυτή την στιγμή τρέχουν με ετήσιο ρυθμό 6,1 δις, είναι το αποτέλεσμα του χαμηλού επιτοκίου που πληρώνουμε για τα δανεικά μέσω τρόικας, αλλά και της περιόδου χάριτος που μας έχει δοθεί στην αποπληρωμή των τόκων. Αν και όταν βγούμε στις αγορές το επιτόκιο δανεισμού θα είναι στην ευνοϊκότερη των περιπτώσεων 6%. Με άλλα λόγια για κάθε 10 δις δανεισμό θα πρέπει να πληρώνουμε για τόκους 600 εκατ. τον χρόνο. Επίσης, η ανακύκλωση ενός χρέους, υποθετικά «κουρεμένου» στα 200 δις με 5% μέσο επιτόκιο, θα σήμαινε 10 δις το χρόνο μόνο για τόκους, όταν τα συνολικά έσοδα της οικονομίας μας δεν ξεπερνούν τα 47 δις. Ενώ ταυτόχρονα τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν ανάγκες για τουλάχιστον 16 δις προτού δώσουν κουτσουρεμένες παροχές, και οι μισθοί συν τις συντάξεις του Δημοσίου ζητούν από τον προϋπολογισμό άλλα 18,5 δις.

-Αν προσέξουμε τους αριθμούς θα δούμε ότι με 47 δις έσοδα έχουμε πλήρως ανελαστικές δαπάνες 44,5 δις (άρα απομένουν μόνο 2,5 δις). Ωστόσο, με πιο μαγικό ραβδάκι μπορεί το χρέος από 315 δις σήμερα να πέσει στα 200; Με κανένα είναι η απάντηση. Άρα οι τόκοι για το χρέος θα επανέλθουν στα επίπεδα του παρελθόντος που ήταν πάνω από 12 δις ετησίως. Με την ανεργία τόσο ψηλά, που μόνο σταδιακά και μακροχρόνια μπορεί να μειωθεί, τα ασφαλιστικά ταμεία θα απαιτούν αυξημένους πόρους για να λειτουργήσουν και να δώσουν το μίνιμουμ της ασφάλισης και το μίνιμουμ των συντάξεων. Ακόμα και με αύξηση στην συμμετοχή των ιδιωτών, τα ασφαλιστικά ταμεία τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να απορροφήσουν από τα έσοδα του Δημοσίου κάποια 17 δις τον χρόνο.

-Βλέπουμε λοιπόν ότι δεν μένει χρήμα διαθέσιμο για υπηρεσίες παιδείας, υγείας, άμυνας, αστυνόμευσης, στοιχειώδεις λειτουργικές δαπάνες των υπουργείων, θέματα πολιτισμού, κλπ. Η μόνη διέξοδος και ελπίδα που έχουμε είναι η ανάπτυξη και αυτή μπορεί να προέλθει μόνο από την επανεκκίνηση του ιδιωτικού τομέα. Ευρέως γνωστό βέβαια αυτό, αλλά παραμένει στην θεωρία εφόσον για να γίνει πραγματικότητα θα πρέπει η τρόικα (ή επιτήρηση από την ΕΕ) να δει τις προοπτικές ανάπτυξης με μάτι ρεαλιστικό, αλλαγής πολιτικής που ΔΕΝ επικεντρώνεται στην δημοσιονομική ασφυξία αλλά έχει κοινωνικό πρόσωπο. Πολλά δηλαδή και αβέβαια πράγματα πρέπει να αλλάξουν προτού εμείς, οι πολίτες της Ελλάδας, δούμε άσπρη μέρα.

-Ας κοιτάξουμε τα θετικά. Τα ξένα ιδιωτικά κεφάλαια και funds «ψηφίζουν» τώρα Ελλάδα. Οι 4 συστημικές τράπεζες φαίνεται να έχουν εξασφαλίσει κάποια 10 δις που θα προστεθούν στα μικρά αποθέματα που έχουν από καταθέσεις. Μπορεί έτσι να δούμε αύξηση του δανεισμού στις σωστές επιχειρήσεις και όχι τα θαλασσοδάνεια του παρελθόντος. Αλλά και ορισμένες εξωστρεφείς εταιρίες πρέπει να βοηθηθούν να πολλαπλασιάσουν της δραστηριότητά τους, ώστε μαζί με τα, σε διψήφιο νούμερα, δις που έρχονται από τον τουρισμό, η οικονομία να αρχίσει να παίρνει μπρος.

Τα παρά πάνω αισιόδοξα μηνύματα που καταγράφονται στην οικονομία είναι το πρώτο βήμα προς την ανάπτυξη. Πολύ εύκολα όμως μπορεί το βήμα αυτό να μείνει μετέωρο. Τολμηρά μέτρα μείωσης της φορολογίας στο ακίνητο και γενικότερα στις επενδύσεις δεν έχουν ακόμα υλοποιηθεί. Το διοικητικό και φορολογικό περιβάλλον για τους μεσαίου βεληνεκούς επιχειρηματίες (η πλειοψηφία στην Ελλάδα) κάθε άλλο παρά ευνοϊκό είναι. Οι μεταρρυθμίσεις που αφορούν κυρίως το Δημόσιο βρίσκονται ακόμα στο «ψηλάφισμα» και μόνο άγαρμπες περικοπές έχουν γίνει. Βέβαια, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.

synolokatatheseon

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα

Tο νέο online lifestyle περιοδικό!

logo5

line chart   Ισοτιμία νομισμάτων

ισοτιμια ευρω δολλαριου

news   Πρωτοσέλιδα