Γιώργος Σιακαντάρης: Καλώς το κι ας άργησε

Κοινωνιολόγος, συγγραφέας, διετέλεσε επιστημονικός διευθυντής του ΙΣΤΑΜΕ. Κυκλοφορούν τα βιβλία του, "Οι μεγάλες απουσίες: Η ελληνική δημοκρατία σε κρίση" και "Ζαν Ζακ Ρουσσώ, ο φιλόσοφος της πεφωτισμένης δημοκρατίας", και τα δύο εκδ. Πόλις.

Το Κίνημα Αλλαγής μετά και την αρνητική εξέλιξη της διαγραφής Θεοχαρόπουλου, στο βαθμό που τα πολιτικά ζητήματα δεν λύνονται με διοικητικές κινήσεις, πολλώ μάλλον όταν το ΚΙΝ.ΑΛΛ είχε παραμείνει πολυκομματικός οργανισμός, προχωρεί σε Συνέδριο ενοποίησης του. Έτσι κι αλλιώς η ανάγκη αναπροσαρμογής της κεντρικής πολιτικής αφήγησης του Κινήματος Αλλαγής ήταν δεδομένη εδώ και πολύ καιρό. Πολλοί υποστήριζαν πως αν δεν γίνει μια μεγάλη κίνηση, τότε ο μικρός δικομματισμός θα ξαναγινόταν μεγάλος. Η σύγκληση του Συνεδρίου ενοποίησης μπορεί -υπό προϋποθέσεις- να αποβεί ένα θετικό γεγονός. Καλώς το κι ας άργησε. Αλλά....

Μέχρι σήμερα το κόμμα τραμπαλιζόταν από την «κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης» στη σκέτη «εθνική συνεννόηση», από το εκλογές «εδώ και τώρα» στο η Δεξιά «στρατηγικός αντίπαλος» και όχι ιδεολογικός που είναι και το σωστό, από την «τρίτη εντολή» ως εθελούσια παραδοχή ήττας και άντε πίσω στην αρχή, ανάλογα με τα αποτελέσματα της κάθε τελευταίας δημοσκόπησης. Έτσι αποξενωνόταν απ' όσους έχουν ως κεντρική απαίτηση το να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και ταυτοχρόνως έστελνε κατευθείαν στον ΣΥΡΙΖΑ όσους φοβούνται τον «όλεθρο» της ΝΔ. Αυτά ήταν και τα συμπτώματα που εμφάνιζε η ΔΗΜΑΡ μετά την αποχώρηση της από την τρικομματική. Γνωστή η κατάληξη.

Επίσης η στάση του κόμματος στο Μακεδονικό το έφερε σε πλήρη ρήξη με τον φιλοευρωπαϊκό αντιεθνικισμό, μη επιτρέποντάς του να αποφύγει την εργαλειοποίηση που επιδίωξε ο κ. Τσίπρας και δεν το βοήθησε να κερδίσει τίποτα στο εσωτερικό. Στη δημοσκόπηση της Metron Analysis που δημοσιεύτηκε στο Βήμα (03-02-2019) μόνο το 11% θεωρεί σημαντικότερο πρόβλημα το Μακεδονικό, σ' αυτήν δε της Rass μόνο το 21.4% δηλώνει ότι θα καθορίσει τη ψήφο του από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτοί είτε παραμένουν στη ΝΔ ή πηγαίνουν στην Ακροδεξιά. Η ενδυνάμωση της Χρυσής Αυγής και του κόμματος Βελόπουλου το επιβεβαιώνει. Ενώ αντιθέτως στον κεντροαριστερό χώρο, μετά αυτόν της Αριστεράς, συγκεντρώνεται η μεγαλύτερη συναίνεση, 20%, απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών. Φαίνεται πως η στάση υπέρ ενός φοβικού «πατριωτισμού» που δεν συνάδει με τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας, δεν έχει εκλογικά οφέλη. Την ίδια στιγμή στη δημοσκόπηση της Metron Analysis το 40% και 18% θεωρεί την οικονομία και την ανεργία αντίστοιχα ως τα δυο μείζονα προβλήματα, ενώ σ' αυτήν της Rass το 47,5% θεωρεί ότι η ψήφος του θα καθοριστεί από τις προτάσεις για βελτίωση της καθημερινότητας του.

Τι να κάνει επομένως το ΚΙΝ.ΑΛΛ; Μήπως να κάνει στροφή προς τα «αριστερά» (λέγε με και ΣΥΡΙΖΑ), όπως κάποιοι του ζητούν από καιρό, ενώ κάποιοι άλλοι οψίμως με επιστολές τους το κατηγορούν για συνεργασία με τη ΝΔ, έχοντας και οι δυο ανακαλύψει τη γοητεία του κ. Τσίπρα και των αντοχών του ΣΥΡΙΖΑ. Στην προαναφερθείσα δημοσκόπηση της Metron Analysis στους αριστερούς το ΚΙΝ.ΑΛΛ προτιμούν το 3,2%, στους κεντρώους το 8,6% και στους κεντροαριστερούς το 15,1%. Την ίδια στιγμή σε ερώτηση της RASS για το «ποιος εκφράζει καλύτερα το χώρο της Κεντροαριστεράς;», το 37,2% απαντά πως αυτός είναι το Κίνημα Αλλαγής και η Φώφη Γεννηματά, το 28,15% ότι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλ. Τσίπρας, το 29,8% κανείς. Ας προσεχθεί αυτό το «κανείς». Το ενιαίο κόμμα πρέπει να εμπνεύσει αυτό το 30%. Πως όμως;

Καταρχάς το Κίνημα Αλλαγής αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί τώρα. Ποτέ δεν είχε μεγαλύτερη ανάγκη η χώρα από ένα σοβαρό, συγκροτημένο και ανανεωμένο σε πρόσωπα και ιδέες σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Μόνο η δική του ενίσχυση θα σημάνει την στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Η ενίσχυσή του όμως βρίσκεται σ' όσα ανέφερε στη συνέντευξη του στο Βήμα στους Δήμητρα Κρουστάλλη και Σήφη Πολυμίλη ο Κώστας Σημίτης. «Θα πρέπει να αποφευχθούν οι συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, οι εναλλαγές κυβερνήσεων και η συνέχεια της αβεβαιότητας που κυριαρχεί σήμερα. Το ΚΙΝ.ΑΛΛ οφείλει να συμβάλει στην πολιτική σταθερότητα προωθώντας ταυτόχρονα το δικό του πρόγραμμα». Αυτό πρέπει να εγγυηθεί την μετεκλογική κυβερνητική σταθερότητα της χώρας. Διλήμματα όπως πρόοδος ή συντήρηση διευκολύνουν τη γραμμή ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η γραμμή των ίσων αποστάσεων δεν επιτρέπει στο κόμμα να συναντηθεί με το κυρίαρχο αίτημα που είναι η απομάκρυνση του ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία. Πολιτική σημαίνει σύγκρουση και σύνθεση και όχι «ίσες αποστάσεις» όπως ανέφερε ο Νίκος Ανδρουλάκης στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Το ότι το ΚΙΝ.ΑΛΛ απέφυγε να ενοποιηθεί πολιτικά, παραμένοντας μια ομοσπονδία κομμάτων και προσωπικοτήτων, με διορισμένα όργανα, το οδήγησε ώστε εντός της παράταξης να παίζουν παιγνίδι προσωπικές τακτικές «στρατηγών» χωρίς στρατούς. Επίσης λόγω της μη ενοποίησης, από τη μια οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ βλέποντας να μην μεγαλώνουν τα ποσοστά ζητούν την «περιχαράκωση» στο παλιό καλό ΠΑΣΟΚ και από την άλλη οι προερχόμενοι από τα μικρότερα κόμματα και τις κινήσεις πελαγοδρομούν ανάμεσα σ' ένα αντι-ΣΥΡΙΖΑ πνεύμα και σε μια έντονη καχυποψία έναντι των προερχόμενων από το ΠΑΣΟΚ. Η μη ενοποίηση δεν διευκόλυνε την ώσμωση των χώρων. Ώσμωση που είναι προϋπόθεση για να προσελκύσει και άλλους που ποτέ δεν είχαν ψηφίσει τα κόμματα που απαρτίζουν το Κίνημα Αλλαγής. Το 30% που ήδη αναφέρθηκε εδώ.

Αν το Συνέδριο γίνει στη βάση πραγματικών ιδεολογικών αφηγήσεων για το πως φαντάζεται το κάθε ρεύμα εντός του χώρου τη συγκρότηση της ενιαίας σοσιαλδημοκρατίας, τότε ίσως αποτελέσει την αφετηρία για την αναγέννηση του χώρου. Κυρίως οι νέοι άνθρωποι στο κόμμα δεν μπορούν να προχωρήσουν χωρίς μια σύγχρονη ιδεολογική αφήγηση.

Βεβαίως πρώτον δεν νοείται καμία ενοποίηση χωρίς αυτοδιάλυση και όχι απλά αναστολή της λειτουργίας των υπαρχόντων κομμάτων και κινήσεων και δεύτερον δεν νοείται σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα όπου να μην αναγνωρίζεται η πολυτασικότητα με πλειοψηφίες και μειοψηφίες.

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα