Τετάρτη 27 Μαϊου 2020  06:35:37

Η Ζωή χθες ανάμεσα σε πολλά πυρά. Στο αιχμηρό άρθρο- απάντηση του Γιάννη Πανούση, την κατακραυγή από τους αστυνομικούς, την αποδοκιμασία Νικ. Βούτση. Κύριο

Και επιπλέον σε άλλα πυρά, από τη δυσφορία στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ για τα προβλήματα φθοράς που δημιουργεί.

Για «αρρωστημένη» συμπεριφορά ορισμένων πολιτικών κάνει λόγο σε άρθρο στην εφημερίδα Καθημερινή ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Γ. Πανούσης, την επομένη της κόντρας του με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου με αφορμή καταγγελίες των συνδικαλιστών αστυνομικών ότι δεν τους επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τις τουαλέτες της Βουλής. Συμπεριφορά, την οποία καταδίκασε ο υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης, παίρνονας το μέρος του κ.Πανούση.

«Η 'αρρωστημένη' συμπεριφορά ορισμένων πολιτικών μπορεί να προσβάλει την υγεία της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Προσοχή και σ' αυτές τις κόκκινες γραμμές», αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Πανούσης.
«Η χώρα έχει ανάγκη από σταθερές (θεσμούς, κανόνες, παραδόσεις) και όχι από ανομικές ασάφειες», πρόσθεσε, ενώ σε άλλο σημείο του άρθρου επισημαίνει ότι «η συνωμοσιολογία ότι όλοι είναι 'εναντίον της Αριστεράς' δείχνει αδυναμία, αμηχανία και εν τέλει 'ναρκισστική φοβία' διαχείρισης της πραγματικότητας».

Αναρωτιόμουν περιφερόμενος στην ομίχλη των αριθμών.
Σπ. Κωσταγιoλας, Σε τροχιά φωτός

Χρειάζεται μια ρήξη. Όχι όμως με το μέλλον, αλλά με το παρελθόν. Είμαστε μπροστά στο ιστορικό σταυροδρόμι της εθνικής ανασύνταξης. Το αδιέξοδο είναι πίσω μας. Το ίδιο και η βύθιση στην τραγικότητα του μηδενισμού, της συνολικής αποτυχίας και της αβοηθησίας. Το πολιτικό, το οικονομικό, το κοινωνικό, το αξιακό πρέπει να συνοδοιπορούν σ' αυτή την πορεία εξόδου από την παρακμή. Αυτή είναι η διδαχή της Αριστεράς που θέλει να σηκώσει όρθια όλη την κοινωνία και όχι απλώς να δικαιώσει την αντιπολιτευτική της γραμμή.

Ας επιλέξουμε ως χώρα το μοντέλο ανάπτυξης, τους συμμάχους και τις αναγκαίες κινήσεις και ας πάψουμε να μηρυκάζουμε τα περί θηλιάς, «μοιραίας» λύσης κ.λπ. Δεν μπορώ να πω ότι κινούμαστε στα άκρα. Είναι πάντως βέβαιο ότι δεν ζούμε στην «άκρη της Ευρώπης». Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να είμαστε συνεχώς και στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, όχι όμως λόγω γκλαμουροαριστερού life style, αλλά λόγω στρατηγικής θέσης και σταθερής εθνικής στρατηγικής, μέσα στο περίπλοκο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι (όπως παλιά) «ποιος κυβερνάει αυτή τη χώρα», αλλά το «ποιος θέλει να μην κυβερνιέται αυτό το κράτος με δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη;». Αυτό το ερώτημα δεν συνδέεται μόνο με τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης. Έχει ευρύτερο εσωτερικό βάθος. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειαζόμαστε «νέους εχθρούς». Ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό συμβόλαιο που θα υπογράψουν και θα τιμήσουν όλοι, πολιτικοί και πολίτες, είναι σήμερα αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε. Ένα συμβόλαιο τιμής, αλήθειας και συνεπούς «γραμμής».

Από το «ιστορικό κεκτημένο» περάσαμε στο «ηθικό πλεονέκτημα», αποφεύγοντας να αντιμετωπίσουμε τα (εμφανή;) σημάδια της πολιτικής παρακμής της Μεταπολίτευσης που καλείται να διαχειριστεί η Αριστερά χωρίς να είναι υπεύθυνη για τα όσα έγιναν.

Εδώ δεν πρόκειται για έντιμους (με τους έξω) ή για ιστορικούς συμβιβασμούς (με τους μέσα) αλλά για την επαναφορά της κοινωνικής, κοινοβουλευτικής και πολιτικής ζωής στο πλαίσιο του ορθολογισμού, του διαλόγου, της νηφαλιότητας, της σύνεσης, της σύνθεσης.

Ξεμείναμε από μύθους και θαύματα. Χρειαζόμαστε αλήθειες και σχέδιο. Το περιούσιον και το εξαιρετικόν (ή και εξαιρέσιμον) δεν μας κάνουν καλό. Προτιμότερη η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, δηλαδή σ' εμάς τους ίδιους (και όχι στον υπερβατικό εαυτό μας).

Δεν είμαστε ούτε θύματα της σύγχρονης Ιστορίας ούτε οι βασικοί συντελεστές της πορείας της. Το αν είμαστε «αναλώσιμοι» ή «βιώσιμοι» εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς.

Η κυβέρνηση οφείλει να δείξει τον δρόμο της ηγεμόνευσης όχι μόνο με αυτοαναφορές στην Αριστερά, αλλά και με εμπέδωση ενός νέου συστήματος διακυβέρνησης της χώρας που θα βασίζεται σε κοινές αξίες, οι οποίες κινητοποιούν όλες τις κοινωνικές δυνάμεις (ακόμα και –ιδίως– τους «εν δυνάμει» αντιπάλους της).

Η ενηλικίωση της κυβερνώσας Αριστεράς θα επιτευχθεί μέσα από το άνοιγμα στους εμπνευσμένους συγγραφείς του μέλλοντος και όχι μέσω της εσωστρέφειας των «μεταφραστών» του παρελθόντος. Η συνωμοσιολογία ότι όλοι είναι «εναντίον της Αριστεράς» δείχνει αδυναμία, αμηχανία και εν τέλει «ναρκισσιστική φοβία» διαχείρισης της πραγματικότητας.

Ηρθε η ώρα για το άλμα πάνω από τη φθορά.

Για το άλμα πάνω από την αυταρέσκεια και την αυτάρκεια. Για το άλμα εις ύψος και όχι εις μήκος. Για το άλμα στο καινό που ζητάει όλη η Ελλάδα και όχι στο κενό, κίνδυνο που δεν βλέπουν μόνον οι εθελοτυφλούντες.

ΥΓ. 1: Αλλο να προστατεύουμε τις διακηρύξεις μας κι άλλο να κρυβόμαστε πίσω από αυτές.
ΥΓ. 2: Η χώρα έχει ανάγκη από «σταθερές» (θεσμούς, κανόνες, παραδόσεις) και όχι από ανομικές ασάφειες.
ΥΓ. 3: Η «αρρωστημένη» συμπεριφορά ορισμένων πολιτικών μπορεί να προσβάλει την υγεία της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Προσοχή και σ' αυτές τις κόκκινες γραμμές.
* Ο κ. Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής και αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη.

Συνοριοφύλακες και ειδικοί φρουροί Αττικής κατά Ζωής Κωνσταντοπούλου

Για «οργανωμένη προσπάθεια διαπόμπευσης της ΕΛ.ΑΣ. και των εργαζομένων της» κάνουν λόγο η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνοριακών Φυλάκων (ΠΟΣΥΦΥ) και το Σωματείο Ειδικών Φρουρών ΕΛ.ΑΣ. Αττικής (ΣΕΦΕΑΑ).

Οπως αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους, «τελευταία προβάλλεται ένα "έργο" με πρωταγωνιστές την Πρόεδρο της Βουλής και εργαζόμενους αστυνομικούς, οι οποίοι, είτε εκτελούν τα καθήκοντά τους στο πεζοδρόμιο της περίφραξης της Βουλής, είτε φρουρούν λίγα μέτρα πιο μακριά, προσπαθώντας να νικήσουν την ανθρώπινη φύση των 'αναγκών τους', μιας και είναι ανεπιθύμητοι ακόμη στα αποχωρητήρια της Βουλής. Ενα έργο στο οποίο εμείς δεν μπορούμε να μείνουμε και δεν θα μείνουμε απαθείς θεατές, απευθυνόμενοι κυρίως σε εκείνους που έχουν θεσμικό χρέος να αναλάβουν πολιτικές πρωτοβουλίες».

Οι εκπρόσωποι των ΠΟΣΥΦΥ και ΣΕΦΕΑΑ δηλώνουν σίγουροι πως «η 'κατρακύλα' θα έχει συνέχεια με αρνητικές συνέπειες δυστυχώς για τους εργαζόμενους αστυνομικούς, που αντιμετωπίζονται ως παρειές και μιάσματα, για τη Δημοκρατία και τον ναό της Δημοκρατίας, που διοικείται αστυνομικά χρόνια τώρα, από τον-την Πρόεδρο της Βουλής, καθιστώντας τον Φρούραρχο και εντέλει τον Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ 'διακοσμητικούς'».

Ζητούν από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, «αντί να επιδίδεται σε επικοινωνιακού τύπου αντιπαραθέσεις με την Πρόεδρο της Βουλής, να σηκώσει το γάντι θεσμικά», να προχωρήσει σε διάλογο με τα κόμματα και άμεσα να περάσει στον επαναπροσδιορισμό των αρμοδιοτήτων της Προέδρου και των υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας εντός του χώρου της Βουλής.

-Ζητούν επίσης από τον Γιάννη Πανούση να μην απομακρυνθεί από τους εργαζόμενους των οποίων προΐσταται πολιτικά( σε αντίθεση δηλαδή με τη Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ), προστατεύοντας ταυτόχρονα το κύρος ολόκληρης της Αστυνομίας. «Στην επιχειρούμενη προσπάθεια απαξίωσης του αστυνομικού, του θεσμού και του Σώματος της Ελληνικής Αστυνομίας, οφείλει να υπερασπιστεί μαζί μας και εμείς μαζί του τις αρχές που υπηρετεί το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας.

»Ως τότε ας ελπίσουμε ότι οι διαταγές της Προέδρου για την ενδυματολογική παρουσία των αστυνομικών στη Βουλή να περιοριστούν στο σακάκι και δεν θα ζητήσει "κελεμπία", έτσι για να εκδηλώσει την υπέρμετρη αγάπη της για την Αστυνομία και τους αστυνομικούς.

»Εχουμε όλοι ιερή υποχρέωση να δούμε τη βάση και όχι την κορυφή του παγόβουνου και με κάθε τρόπο να εμποδίσουμε την οργανωμένη προσπάθεια διαπόμπευσης της Ελληνικής Αστυνομίας και των εργαζομένων σε αυτή» καταλήγουν η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνοριακών Φυλάκων (ΠΟΣΥΦΥ) και το Σωματείο Ειδικών Φρουρών ΕΛ.ΑΣ. Αττικής.

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Σχετικά Άρθρα

Πολυμέσα

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.
Ok Decline