Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020  05:19:21

Σφοδρή κριτική του Κυριάκου Μητσοτάκη για φαυλότητα της Προέδρου Ζωής και ανευθυνότητα του Γ. Βαρουφάκη. Κύριο

Όλα όσα τους καταλόγισε χθες στη Βουλή.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρία Υπουργέ, πρέπει να σας πω ότι η σημερινή και χθεσινή συζήτηση έχει έντονα στοιχεία από έναν σουρεαλιστικό πίνακα ο οποίος θα μπορούσε να είχε ζωγραφιστεί στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Κυρία Υπουργέ, συζητάμε σήμερα με τη μορφή του κατεπείγοντος ένα φορολογικό νομοσχέδιο ήσσονος σημασίας, το οποίο πράγματι διευθετεί μια σειρά από επιμέρους προβλήματα, όλα στη σωστή κατεύθυνση, αλλά ταυτόχρονα, την ώρα που συζητείται ένα κατεπείγον νομοσχέδιο, το κανάλι της Βουλής χθες επιλέγει να αναμεταδώσει τη συζήτηση η οποία γίνεται στην Επιτροπή «Αλήθειας» υπό την προεδρία της κ. Κωνσταντοπούλου, στην οποία παρελαύνουν διάφοροι απίθανοι τύποι με σαγιονάρες και λαχανί πουκάμισα, για να μας εξηγήσουν με ποιον τρόπο δημιουργήθηκε το επαχθές χρέος.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΑΚΟΣ: Τι είναι αυτά τώρα;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΦΙΛΗΣ: Eίναι και κάποιοι άλλοι με μοβ γραβάτες!

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Κύριε Μητσοτάκη, εσείς συνηθίζετε να χρησιμοποιείτε κόσμιες εκφράσεις. Είναι διανοούμενοι, είναι καθηγητές.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Είναι διαπίστωση, κύριε Πρόεδρε. Μην εξάπτεσθε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Εσείς είστε κόσμιος.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κοσμιότατος είμαι. Κάνω μία διαπίστωση.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αλέξιος Μητρόπουλος): Συνεχίστε. Με συγχωρείτε που σας διέκοψα, αλλά έτσι...

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Μία διαπίστωση ενδυματολογικού χαρακτήρα κάνω και καλό είναι κάποια στιγμή να αντιληφθούμε ότι και στη Βουλή θα πρέπει να υπάρχει ένας ενδυματολογικός κώδικας ο οποίος καλό είναι να τηρείται. Ξέρετε, τα ήθη και τα έθιμα έχουν κι αυτά τη δική τους αξία.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Επειδή τους πληρώνουμε εμείς, γι' αυτό...

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Σε ποια συγκυρία, λοιπόν, συμβαίνουν όλα αυτά, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Στις 30 Ιουνίου λήγει το πρόγραμμα, την παράταση του οποίου εσείς υπογράψατε και αν με κάποιον τρόπο μέχρι τότε δεν έχει εξασφαλιστεί συμφωνία, η χώρα είναι «στον αέρα».
Η Κυβέρνηση, φαίνεται –από τα λεγόμενά της και από τα διάφορα non papers τα οποία διαρρέει- ότι έχει έλθει σε πλήρη ρήξη με τους πιστωτές, ότι κανάλι επικοινωνίας δεν υπάρχει. Οργιάζουν πάλι οι φήμες για grexit, για κατάρρευση, για ενδεχόμενο κλείσιμο τραπεζών.

Η διαπραγματευτική σας στρατηγική απέτυχε οικτρά. Όλες οι υποθέσεις τις οποίες κάνατε, ότι θα μπορέσετε να αλλάξετε το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, ότι δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία στο εκατομμύριο η κ. Μέρκελ να μην δεχθεί την πρότασή σας, ότι θα καταφέρετε να κάνετε συμφωνία σε πολιτικό επίπεδο, ότι θα πετύχετε τη μεγάλη συμμαχία των λαών του Νότου, όλα αυτά έχουν πάει περίπατο και την ίδια στιγμή φυσικά η πραγματική οικονομία βουλιάζει, η ρευστότητα έχει στερέψει πλήρως, η ανεργία αυξάνεται και εσείς οι ίδιοι με τα κείμενα τα οποία στέλνετε υποθέτετε ότι στην καλύτερη περίπτωση η ελληνική οικονομία θα πετύχει ένα ρυθμό ανάπτυξης της τάξης του 0,1%. Στην καλύτερη περίπτωση συμβαίνουν όλα αυτά!
Την ίδια στιγμή εμείς εδώ στη Βουλή αμέριμνοι, την ώρα που η χώρα είναι στο χείλος της καταστροφής, συζητάμε για κάποιες μικρές φορολογικές διευθετήσεις.

Ξέρετε, ένας σημαντικός Αμερικάνος οικονομολόγος, ο John Kenneth Galbraith, είχε πει ότι η δουλειά του πολιτικού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να επιλέγει μεταξύ του δυσάρεστου και του καταστροφικού. Και το μεγάλο ερώτημα είναι εάν ο Πρωθυπουργός σήμερα, που η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, θα επιλέξει την καταστροφή της χώρας -και θα την επιλέξει την καταστροφή της χώρας ακριβώς για να μην είναι δυσάρεστος στο ίδιο του το κόμμα- εάν, με άλλα λόγια, θα επιλέξει να είναι ο σύντροφος Αλέξης Τσίπρας ή ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Μιλάμε συχνά για ενδεχόμενη καταστροφή και για τις πιθανές συνέπειες που ένα Grexit μπορεί να συνεπάγεται για την ελληνική οικονομία. Βρήκα λοιπόν στο αρχείο μου ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο ενός έγκριτου οικονομολόγου που περιγράφει με δυο-τρεις προτάσεις τι θα συνέβαινε εάν η χώρα γυρνούσε, την επόμενη μέρα μιας ενδεχόμενης ρήξης, στη δραχμή. Τι γράφει, λοιπόν, αυτός ο έγκριτος οικονομολόγος;

Γράφει: «Η έξοδος από το ευρώ για μια ελλειμματική χώρα θα μας έστελνε στη νεολιθική εποχή πριν καλά-καλά το καταλάβουμε. Σε είκοσι λεπτά θα είχαν στεγνώσει όλα τα ΑΤΜ. Αύριο το πρωί οι ουρές έξω από τις τράπεζες θα ήταν ατελείωτες και μετά από μία ώρα οι τράπεζες θα κατέβαζαν ρολά. Η οικονομία θα κατέρρεε. Η χώρα θα είχε βυθιστεί στο απόλυτο σκότος. Η φτώχεια θα εισέβαλε στο 80% των νοικοκυριών. Οι επιτήδειοι θα ήταν και πάλι κερδισμένοι».
Ποιος το έχει γράψει αυτό το κείμενο;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Σας το ξανακαταθέτω λοιπόν. Το έχει γράψει ο Υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης –με ένα νι- το 2011. Ο ίδιος Υπουργός ο οποίος σήμερα διακινεί τις διάφορες θεωρίες περί πολιτικής ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο ίδιος Υπουργός ο οποίος κατάφερε με τη διαπραγματευτική του στρατηγική να βάλει όλους τους Υπουργούς στο Eurogroup απέναντι. Κρατήστε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μελετήστε το προσεκτικά, διότι έχει δίκιο ο οικονομολόγος Γιάνης Βαρουφάκης για τις επιπτώσεις από μία ενδεχόμενη ρήξη. Αυτά, λοιπόν, έλεγε ο Υπουργός πριν γίνει Υπουργός.

Το ερώτημα σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι το εξής: Υπάρχει ακόμα περιθώριο για συμφωνία; Υπάρχει άλλος δρόμος; Ακούω συχνά τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να μας λένε: «Μα, καλά τι θέλετε; Θέλετε εσείς στη Νέα Δημοκρατία να υπογράψετε την επαίσχυντη πρόταση των δανειστών η οποία εισηγείται τόσα πολλά πρόσθετα μέτρα τα οποία πρέπει να επιβληθούν»;

Κατ' αρχάς, να συμφωνήσουμε σε ένα πράγμα. Γιατί ζητούνται τόσα πρόσθετα μέτρα; Γιατί πήγαμε από το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ στο μέγιστο μέτρων που προέβλεπε το email Χαρδούβελη σε 5 δισεκατομμύρια ευρώ;
Την απάντηση την έδωσε πάλι ο ίδιος ο Υπουργός Οικονομικών. Τι είπε ο κ. Βαρουφάκης σε πρόσφατη συνέντευξη; Είπε ότι το Φεβρουάριο ο στόχος του 1,5% πρωτογενές πλεόνασμα ήταν εφικτός. Σήμερα είναι παντελώς ανέφικτος.

Και αναρωτιέμαι: Τι μεσολάβησε αυτούς τους τέσσερις μήνες; Μα, ο κ. Βαρουφάκης. Εσείς μεσολαβήσατε αυτούς τους τέσσερις μήνες. Η δικιά σας αδράνεια, η δικιά σας απραξία ήταν αυτή η οποία οδήγησε στη διόγκωση του δημοσιονομικού κενού το οποίο πρέπει να καλυφθεί σήμερα.
Διότι φαντάζομαι πως όλοι θα συμφωνήσουμε εδώ πέρα ότι κάποια στιγμή πρέπει να ζούμε με αυτά τα οποία παράγουμε και ότι η παραγωγή έστω και μικρών πλεονασμάτων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσουμε να πετύχουμε οποιαδήποτε συμφωνία με τους πιστωτές.
Ποια είναι, λοιπόν, η λύση την οποία εσείς επιλέγετε για να γεφυρώσετε αυτό το μεγάλο δημοσιονομικό κενό; Την είδαμε στην πρόταση η οποία διέρρευσε τις τελευταίες ημέρες. Φόροι, φόροι και πάλι φόροι! Και αναρωτιέμαι: Άραγε, υπάρχει άλλος τρόπος;

Θα μπορούσαμε υπό προϋποθέσεις να συμφωνήσουμε σήμερα ότι ναι, μπορούμε να καταλήξουμε σε μια συμφωνία με τους πιστωτές μας υιοθετώντας μια άλλη πολιτική πλην της πολιτικής της φοροεπιδρομής την οποία εσείς εισηγείστε; Η απάντηση είναι ότι βεβαίως και υπάρχει άλλος τρόπος και σήμερα ακόμα να συζητήσουμε για περιστολή των κρατικών δαπανών που θα μπορούν να λειτουργήσουν ως φορολογικά ισοδύναμα, για να αποτρέψουμε μια νέα φοροεπιδρομή την οποία εσείς φαντάζεστε.

Ξέρετε, εγώ διατέλεσα δεκαοκτώ μήνες Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Από την εμπειρία μου σ' αυτό το Υπουργείο μπορώ να σας πω ότι και σήμερα ακόμα υπάρχουν σημαντικά περιθώρια περικοπής δαπανών στο ελληνικό κράτος. Το ερώτημα είναι: έχουμε το θάρρος να το κάνουμε; Τολμάτε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να συγκρουστείτε με την εκλογική σας πελατεία, για να διορθώσετε στρεβλώσεις που και σήμερα ακόμα υπάρχουν; Για να τα δούμε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΠΑΛΑΟΥΡΑΣ: Από πού;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Πρέπει να είμαστε και λίγο συγκεκριμένοι, για να μη μιλάμε αφηρημένα. Είναι εύκολο, ξέρετε, να μιλάμε για περικοπή δαπανών αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να είμαστε και συγκεκριμένοι. Υπάρχουν σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακόμα εξαιρέσεις από το ενιαίο μισθολόγιο στο ελληνικό Δημόσιο; Απαντήστε μου, ναι ή όχι; Βεβαίως και υπάρχουν. Βεβαίως και υπάρχουν σήμερα ακόμα δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι απολαμβάνουν της λεγόμενης προσωπικής διαφοράς, οι οποίοι αμείβονται με 700, 800, 900 ευρώ παραπάνω από άλλους συναδέλφους τους που έχουν τα ίδια προσόντα. Σας ρωτώ: είναι δίκαιο αυτό; Είναι δίκαιο; Και τι θα μπορούσαμε να εξοικονομήσουμε, θα ρωτούσε κάποιος καλόπιστος, από την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς; Διακόσια εκατομμύρια. Λίγα είναι; Μας περισσεύουν στην παρούσα συγκυρία;

Υπάρχουν σήμερα ακόμα εξαιρέσεις από το ενιαίο μισθολόγιο στους εργαζόμενους των ΔΕΚΟ και των υπόλοιπων προνομιακών επιχειρήσεων του Δημοσίου; Βεβαίως και υπάρχουν. Γιατί, λοιπόν, δεν καθόμαστε με ειλικρίνεια να δούμε τι μπορούμε να εξοικονομήσουμε όχι από μείωση μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά από κατάργηση εξαιρέσεων και προνομίων που και σήμερα ακόμα εξακολουθούν και υπάρχουν; Κυρία Υπουργέ, ακούστε τα αυτά. Νομίζω ότι θα σας ενδιαφέρουν κι εσάς. Υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις σήμερα στην περιφέρεια του Δημοσίου οι οποίες με έμμεσο τρόπο οδηγούν σε αύξηση απολαβών. Είναι δίκαιο αυτό την ώρα που εσείς ταυτόχρονα προτείνετε την αύξηση της φορολόγησης για το μικρομεσαίο επιχειρηματία;

Υπάρχουν, λοιπόν, οι δυνατότητες να συζητήσουμε για περικοπή των δαπανών κι αν δεν τα ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ ή κυρία Υπουργέ, ελάτε και ρωτήστε. Το θέμα είναι αν έχετε πραγματική διάθεση να το κάνετε. Φοβάμαι ότι μέσα από την πολιτική την οποία έχετε ακολουθήσει, την πολιτική των αθρόων προσλήψεων, του μεγαλώματος του κράτους, μια τέτοια πολιτική θα σας φάνταζε πάρα πολύ ξένη. Διότι ακούω «μα, εμείς δεν επιβαρύνουμε παραπάνω τον προϋπολογισμό με τις προσλήψεις τις οποίες κάνουμε στην ΕΡΤ ή με την επαναπρόσληψη των σχολικών καθαριστριών ή των υπόλοιπων απολυμένων».

Ενδεχομένως αυτό είναι αλήθεια. Όμως αυτό το οποίο δεν λέτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι ο προϋπολογισμός του φετινού έτους αφορούσε 12.000 προσλήψεις. Αν αυτές τις 12.000 προσλήψεις τις φάτε εσείς επαναπροσλαμβάνοντας δημοσιογράφους, καθαρίστριες και σχολικούς φύλακες, δεν θα μπορείτε να προσλάβετε αύριο νοσοκόμους, νοσηλευτές, φοροεισπράκτορες, κοινωνικούς λειτουργούς ή εξειδικευμένο προσωπικό για τις ελεγκτικές αρχές. Αυτή είναι η αλήθεια την οποία αποκρύπτετε, ότι για να τακτοποιήσετε τα πολιτικά σας ρουσφέτια στερείτε τη δυνατότητα από το ελληνικό κράτος να προσλάβει αυτούς που έχει πραγματικά ανάγκη.

Κατά συνέπεια, αυτή η συζήτηση, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, θα μπορούσε να γίνει, για το πώς θα εξευρεθούν πραγματικά ισοδύναμα, αν υπήρχε ουσιαστική διάθεση από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να βρει μια πραγματική λύση στο πρόβλημα και στον εγκλωβισμό στον οποίον έχει περιέλθει.

Κάνω μια τελευταία έκκληση και σήμερα ακόμα: αυτόν τον κοινό τόπο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να επιχειρήσουμε να τον βρούμε μαζί. Η χώρα δεν αντέχει, την ώρα που βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας, έναν τρίτο εθνικό διχασμό. Διότι αν η χώρα χρεοκοπήσει και αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις του κ. Βαρουφάκη, σας διαβεβαιώνω ότι ολόκληρο το πολιτικό σύστημα θα αφανιστεί και τότε δεν θα υπάρχουν περιθώρια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να αναζητήσουμε ευθύνες. Δεν θα είχε σημασία ποιος είναι αυτός ο οποίος μας έσπρωξε στο χείλος του γκρεμού. Δεν θα είχε καμία σημασία πια. Η χώρα θα έχει καταστραφεί, η χώρα θα έχει επιστρέψει πίσω στη δεκαετία του 1950 και θα έχει γίνει ένα περιφερειακό κράτος των Δυτικών Βαλκανίων. Αυτό διακυβεύεται σήμερα και αυτό πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία.

Εάν καταφέρουμε να αποφύγουμε τη χρεοκοπία, χρόνος πολιτικός θα υπάρχει για να αποδοθούν οι πολιτικές ευθύνες. Εάν όμως η χώρα χρεοκοπήσει, κύριε Πρόεδρε –και κλείνω με αυτό- ούτε αυτή η καχεκτική και προβληματική ελληνική δημοκρατία θα μπορέσει να δώσει λύση στα τραγικά αδιέξοδα στα οποία θα έχουμε περιέλθει.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Σχετικά Άρθρα

Πολυμέσα

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.
Ok Decline