Δευτέρα 22 Ιουλίου 2019  00:43:28

«Εγώ και ο Θάνατος, θα παλεύουμε συνεχώς έως το τέλος.. Και ας είναι μια άνιση». Νέα μαθήματα ευψυχίας και δύναμης από τον Θάνο Μικρούτσικο στη μάχη του με τον καρκίνο και τη μετάσταση του. Κύριο

Το χρονικό της μάχης από το 2017 μέχρι σήμερα. Η μεγάλη συναυλία. Βουλευτικές εκλογές 2019: Με Παπαρήγα, Θάνο Μικρούτσικο και κόρη Ρίτσου το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΚΚΕ.

Μικρούτσικος μετά τη sold out συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής: Στο μέτρο του δυνατού και όσο μπορώ θα συνεχίσω.

Όπως είναι γνωστό, ο Θάνος Μικρούτσικος δίνει μία σοβαρή μάχη με τον καρκίνο την τελευταία διετία. Ο ίδιος όμως δίνει μαθήματα θάρρους μιλώντας για το πώς αντιμετωπίζει την ασθένεια αναφέροντας «Η κατάσταση της υγείας μου είναι σοβαρή ανεξάρτητα από το πώς με βλέπει ο κόσμος δυνατό. Θα είμαι δυνατός μέχρι τέλους. Είναι μια δύσκολη αρρώστια. Ο τρόπος που πρέπει ένας ασθενής να την αντιμετωπίζει είναι όχι στον φόβο όχι στην κατάθλιψη», είναι το μήνυμά του και προσθέτει: «Είμαστε εδώ για να πολεμάμε σε αυτή τη ζωή την τόσο μικρή. Είμαστε σχοινοβάτες, το στοίχημα είναι να ξανασηκωθούμε όρθιοι και να ξαναπερπατήσουμε».

Μάλιστα ο Θάνος Μικρούτσικος κάνει και χιούμορ για τον θάνατο λέγοντας τα λόγια που έχει πει ο Γούντι Άλλεν: «Δεν φοβάμαι τον θάνατο, απλώς δεν θέλω να είμαι εκεί όταν θα 'ρθει». «Εγώ κι ο θάνατος είμαστε δύο πυγμάχοι σε ένα ρινγκ. Αυτός βέβαια είναι 3 μέτρα ψηλός κι εγώ το γνωστό 1 κι 70. Ξέρεις ότι στον 15ο γύρο θα σε ρίξουν κάτω. Ποιος είναι ο στόχος μου; Να τον κερδίζω σε κάθε γύρο στα σημεία», ήταν το συγκλονιστικό του μήνυμα.

TΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΜΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑΤΕΡΗ ΑΠΗΧΗΣΗ

Κάθε τρεις μήνες, κερδίζω παράταση ζωής». Θάνος Μικρούτσικος: O δύσκολος μεταστατικός καρκίνος, η ψυχική δύναμη και η σωτήρια έγκαιρη διάγνωση. Η μεγάλη δοκιμασία από τον Ιούλιο του 2017 έως σήμερα.

Γράφτηκε από τον NonPaperNews
Τρίτη, 11 Ιουνίου 2019 23:39

Με μεγάλη αξιοπρέπεια, πάθος για ζωή και δημιουργία ο 72χρονος σπουδαίος συνθέτης δηλώνει: «Κάθε τρεις μήνες ανανεώνω τη συμφωνία μου ότι ζω».
Πριν από ένα μήνα o συνθέτης ανέβηκε στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής και μαζί με εκλεκτούς μουσικούς και ερμηνευτές παρουσίασε την πιο «αρτιστίκ» -όπως λέει ο ίδιος- εκδοχή της δουλειάς του πάνω στον Καββαδία. Δύο χρόνια μετά την μεγάλη έκπληξη και δοκιμασία της υγείας του (όπως την έχει αποκαλύψει στη συνέχεια που ακολουθεί) ο Θάνος Μικρούτσικος πάντα δημιουργικός και μάχιμος στην Τέχνη του στη δημόσια ζωή. Δωδέκατος στην λίστα Επικρατείας του ΚΚΕ και ετοιμάζοντας μια νέα μεγάλη συναυλία..

Το ίδιο, κλασσικό πλέον πρόγραμμα θα παρουσιαστεί στις 29 Ιουνίου στο Ηρώδειο, στη μοναδική συναυλία που θα κάνει ο Μικρούτσικος φέτος το καλοκαίρι.
Τρεις φωνές, τρία πιάνα και πνευστά από τον «μάγο» Θύμιο Παπαδόπουλο αναδεικνύουν σε μια καινούργια εκδοχή του έργο του συνθέτη πάνω στον «ποιητή των ναυτικών» αφήνοντας σε πολλές περιπτώσεις άφωνο το κοινό.

Ο Χρήστος Θηβαίος, ο Κώστας Θωμαΐδης και η Ρίτα Αντωνοπούλου δίνουν σώμα στις λέξεις και τους ναυτικούς όρους που έγιναν οικείες σε όλους μας χάρη στα συγκεκριμένα τραγούδια και δικαιώνουν κάθε στιγμή την εκτίμηση και την αγάπη του συνθέτη στο πρόσωπό τους.
Αλλά όσο άρτια και συγκινητικά να ερμηνεύουν Καββαδία οι παραπάνω τραγουδιστές, όταν ο Μικρούτσικος κάθεται στο πιάνο και ακούγονται οι πρώτες νότες από το τραγούδι «Οι 7 νάνοι στο S/S Cyrenia» το κοινό πραγματικά παγώνει.

Ίσως επειδή ξέρουμε όλοι ότι είναι το τραγούδι της ζωής του, ίσως επειδή εκείνος το ερμηνεύει σπαρακτικά, ίσως γιατί είναι μια από τις καλύτερες συνθέσεις. Όλοι γινόμαστε μέρος μια μυσταγωγίας που λυτρώνεται με το ξέσπασμα του ίδιου μόλις σηκώσει τα χέρια του από το πιάνο. Με τα δάκρυα που κυλούν από τα μάτια του. Και μοιραία και από τα δικά μας.

«Οι νάνοι είναι το τραγούδι της ζωής μου» μας λέει ο ίδιος. «Η απογείωσή μου και όταν μπορώ να πετύχω αυτή την ερμηνεία με αυτές τις συνθήκες είναι μια μαχαιριά για εσένα και σπας» συνεχίζει και η κουβέντα μας πηγαινοέρχεται από τη μουσική στα προβλήματα υγείας, και πάλι πίσω.

Δύσκολη περίοδος η φετινή

Ο ίδιος εκμυστηρεύτηκε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της φετινής χρονιάς, όταν η καθημερινότητά του ήταν πολύ δύσκολη με απανωτές θεραπείες και εξετάσεις. «Γενάρη, Φλεβάρη αυτής της χρονιάς όταν τα πράγματα δεν ήταν καλά, έκατσα στο πιάνο για να παίξω τους νάνους και προσπάθησα να τους τραγουδήσω λιγότερα έντονα, όχι τόσο εσωτερικά. Σε ένα λεπτό είχα εγκαταλείψει. Είπα αν δεν μπορείς να το πεις σπαρακτικά, καλύτερα να μην το πεις καθόλου».

Ο τελευταίος μήνας είναι για εκείνον πολύ καλύτερος αν και υπάρχει επιδείνωση. «Τώρα που κλείνω δύο χρόνια καρκίνου, από τις αρχές Ιουλίου του 2017 που έκανα την επέμβαση, ξέρω ότι μεταστατικά είναι σε αρκετά σημεία. Προσπαθούμε κάποια να τα φρενάρουμε και κάποια να τα χτυπήσουμε» λέει ο ίδιος με μια εκπληκτική ψυχραιμία. «Κάθε τρεις μήνες ανανεώνω τη συμφωνία μου ότι ζω» συμπληρώνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Σε αυτόν τον αγώνα έχει δίπλα του ακούραστο φρουρό την σύζυγό του Μαρία, τα παιδιά του, τους φίλους του και όλο τον κόσμο που τον αγκαλιάζει με τόση αγάπη. Αυτόν τον κόσμο που κατάφερε να τον συγκινήσει τόσο τις δύο βραδιές στο Μέγαρο Μουσικής και αναμένεται να κάνει το ίδιο στη συναυλία στο Ηρώδειο.

Είμαι τρισευτυχισμένος

«Πως νιώσατε;» ρωτάω με δισταγμό. «Είμαι τρισευτυχισμένος» μου απαντάει και συνεχίζει: «Εδώ και 50 χρόνια έχω γευτεί πολλές επιτυχίες, είμαι από τους τυχερούς καλλιτέχνες. Αλλά ακόμα και οι ιδιοφυείς συνθέτες του σιναφιού μας αυτό που προσπαθούν και θέλουν να πετύχουν είναι αυτό που κάνουν είτε είναι δύσκολο είτε πρωτοποριακό για το μέσο όρο του κοινού να έχει μεγάλη αποδοχή. Αυτός είναι πάντα ο στόχος. Και στις δύο παραστάσεις στο Μέγαρο αυτό επιτεύχθηκε. Το έργο που έπαιξα είναι η αιχμή του δόρατος της τραγουδοποιίας μου, αγαπημένο και πολύ γνωστό έργο αλλά ο τρόπος που το έπαιξα ήταν ιδιαίτερα αρτίστικος. Ήταν τόσο δεξιοτεχνικά παιγμένα τα κομμάτια που ο κόσμος έμεινε αποσβολωμένος και τρομερά σιωπηλός. Στο τέλος υπήρξε αυτό το ξέσπασμα που είχε τρομερή συγκίνηση και αποδοχή».

Αυτό ακριβώς συνέβη στο Μέγαρο και αυτό ελπίζει ο ίδιος να γίνει και στο Ηρώδειο. Γιατί όπως αναφέρει: «Κάθε συναυλία είναι καινούργια και πρέπει να αποδεικνύεις μερικά πράγματα κάθε φορά από την αρχή».
Σαράντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του «Σταυρού του Νότου» και 28 χρόνια μετά τις «Γραμμές των Οριζόντων» αναρωτιέμαι γιατί ο Μικρούτσικος δεν προχώρησε και στην κυκλοφορία ενός ακόμα δίσκου σε ποίηση Καββαδία. Από τότε μέχρι σήμερα υπάρχουν μερικά μελοποιημένα ποιήματα αλλά ποτέ δεν κυκλοφόρησε ολοκληρωμένη δουλειά.

«Όταν ο Πατσιφάς είδε την επιτυχία του πρώτου δίσκου και παρόλο που πριν δεν πίστευε ότι θα πάει καλά, άρχισε να θέλει να προχωρήσουμε σε δεύτερη δουλειά. Ήταν μια πρακτική που συνηθιζόταν εκείνη την εποχή. Εγώ ήμουν κάθετα αρνητικός. Ήθελα να ξεδιπλωθεί αυτό το πράγμα που είχε δημιουργηθεί και πιστεύω ότι μπορεί μια επόμενη δουλειά να αποδυνάμωνε την πρώτη. Σε κάθε περίπτωση έκλεισε αυτός ο κύκλος».

Οχι στο φόβο

Κλείνοντας θέλω να τον ευχαριστήσω γι' αυτή τη την όμορφη κουβέντα και να τον συγχαρώ για την ψυχραιμία με την οποία αντιμετωπίζει το πρόβλημα της υγείας του.

«Όταν έχεις ένα δημόσιο λόγο πρέπει να μπορείς να βοηθήσεις τον κόσμο να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του. Η δική μου είναι μια δύσκολη περίπτωση, αλλά αν αρχίσεις να αναρωτιέσαι, γιατί συνέβη αυτό σε εμένα, και αρχίσεις την κατάθλιψη και θα θρέψεις τον καρκίνο και δεν θα συνεχίσεις να είσαι αυτό που ήσουν. Αυτό που σίγουρα δεν χρειάζεται είναι να φοβάσαι. Σε όλα τα πράγματα. Πρέπει να μπορούμε να ονειρευόμαστε, ειδικά οι νέοι. Σε μια τόσο βάρβαρη εποχή που

ζούμε πρέπει να αγωνιζόμαστε και να μην φοβόμαστε. Έτσι μόνο αξίζει να ζεις».

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ, Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ

5.9.2018. Τον Απρίλιο έκλεισε τα 71 και από τον περσινό Ιούνιο αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια το πρόβλημα της υγείας του. Ο μουσικοσυνθέτης Θάνος Μικρούτσικος μιλά για τον καρκίνο και πώς του άλλαξε τη ζωή, στην Εφημερίδα των Συντακτών.

«Ετοιμαζόμουν πέρυσι τον Ιούνιο να κάνω μια περιοδεία με το έργο του Καββαδία. Μου λέει η γυναίκα μου: μήπως να κάνεις μια εξέταση για το σάκχαρο στην προοπτική των 40 συναυλιών; Η παθολόγος, ως μη όφειλε, μου γράφει να κάνω υπέρηχο άνω και κάτω κοιλίας βλέποντας κάτι σαν αιμαγγείωμα. Μετά τον υπέρηχο κάνω μαγνητική. Αποδεικνύεται ότι έχω καρκίνο στο συκώτι. Και μετά κάτι φαίνεται και στο κόκκαλο. Αν ο συνδυασμός ίσχυε ήμουν καταδικασμένος.
Ήταν πράγματι ένα φρικώδες επταήμερο. Τα αποτελέσματα από τις βιοψίες βγαίνουν στις 4 Ιουλίου και χαμογελάμε λίγο. Το κόκκαλο είναι εντάξει. Μένει ο καρκίνος στο συκώτι. Το χειρουργείο διαρκεί 8,5 ώρες. Είχαν πειραχτεί και τρεις λεμφαδένες.

Τον Νοέμβριο βρίσκουν άλλους τρεις λεμφαδένες κοντά στα επινεφρίδια. Πρέπει να κάνω pet scan. Στις 10 Δεκεμβρίου το απόγευμα έρχεται ο γιατρός, κάθεται στη θέση που κάθεσαι εσύ τώρα. Είναι σε πλήρη απογοήτευση. Μου λέει: «Μετάσταση στα κόκκαλα, στο δεύτερο θωρακικό κι πέντε σημεία θεωρούνται απλώς ύποπτα». Ξεκίνησα από τον Δεκέμβριο τις ακτινοβολίες, στις 20 Ιουνίου κλείνει ο πρώτος κύκλος χημειοθεραπείας. Τον Μάρτιο είχαμε ένα ικανοποιητικό κατά τον γιατρό αποτέλεσμα. Υπάρχουν τα ευρήματα του Δεκεμβρίου, παραμένουν όμως στο ίδιο στάτους χωρίς να έχουν επεκταθεί. Θεωρεί ότι φρενάρισε. Κάθε τρεις μήνες θα κάνουμε εξετάσεις.

Νομίζω ότι αντιμετωπίζω τον καρκίνο με δύναμη, έτσι πρέπει να γίνεται. Η αθλιότητα της χημειοθεραπείας δεν με έχει καταβάλει, νιώθω τυχερός, είμαι και δημιουργικός. Είναι μονόδρομος. Ξυπνάω στις 8 το πρωί και δουλεύω. Μετά τη χημειοθεραπεία βάζω πρόβα 7-9 και ο γιατρός τρελαίνεται. Έχει αποδειχτεί και ιατρικά πως αν δώσεις κατάθλιψη στον καρκίνο είναι το καλύτερό του. Ε, λοιπόν, εγώ θα τον δυσκολέψω όσο μπορώ».

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα