Η λίστα Λαγκάρντ δεκαπέντε ημέρες μετά

Συμβαίνει σε κάθε εμπειρία. Να γίνεται κανείς σοφότερος, να αθροίζει εμπειρίες, να στοχάζεται πάνω στη φύση των πραγμάτων. Δεκαπέντε ημέρες μετά την κορύφωση της υπόθεσης «λίστα Λαγκάρντ» ποια συμπεράσματα προκύπτουν;

Άραγε, μόνο απαξιωτικά για τους δύο υπεύθυνους; Υπουργούς και τους δύο υπεύθυνους του ΣΔΟΕ τα τελευταία δύο χρόνια; Μήπως και κάποια γενικότερα συμπεράσματα όπως η εύκολη δημόσια απογύμνωση από τη δημοσίευση της λίστας;

Το όλο θέμα είναι σύνθετο, πολύπλευρο. Δεν χωράει αμφιβολία ότι οι δύο υπουργοί Οικονομικών είχαν μειωμένη συναίσθηση του ρόλου τους ως προς την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την είσπραξη των δημοσίων εσόδων, που είναι σοβαρό καθήκον, καθώς συχνά συνδέεται με παρανομίες και κοινωνική αδικία.

Θλιβερό φαινόμενο ότι οι επικεφαλής του ΣΔΟΕ (του δήθεν φορολογικού FBI) με τις παρόλες περί ανεξαρτησίας απεδείχθησαν δειλοί και άβουλοι. Διατεταγμένοι υπάλληλοι. Αυτοί οι δύο παράγοντες (πολιτική σταθερότητα, ηθελημένη αβουλία) σε συνδυασμό με τη διαφθορά των μηχανισμών εξηγούν γιατί η παρανομία στα κρατικά έσοδα τα φορολογικά, κυκλοφορεί ασύδοτη.

Το είδαμε ξεκάθαρα από τη λίστα Λαγκάρντ, ότι η συνείδηση της εκπροσώπησης του κράτους, το αίσθημα της δημόσιας εξουσίας και της δημόσιας ευθύνης - καθήκοντος είναι εξαιρετικά περιορισμένα πράγματα στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι του νόμου και του καθήκοντος δεν το αισθάνονται αυτό, συμπεριφέρονται με μεθόδους παραβατικής ανομίας.

Εδώ, νομίζω, ευρίσκεται η κομβική διαφορά ανάμεσα στην αντιμετώπιση της λίστας «Λαγκάρντ» από τη Γαλλία, την Αγγλία, τη Γερμανία στους δικούς τους φορολογικούς παραβάτες και στην Ελλάδα. Εδώ, ο καθένας είναι ακόμα ένα δικό του κομμάτι κράτους, συγχέοντας τη δημόσια με την προσωπική εξουσία, το καθήκον με την αυθαιρεσία.

Ως προς την άλλη πλευρά του θέματος, δέκα ημέρες μετά ασφαλώς και μπράβο στον Κώστα Βαξεβάνη που αποκάλυψε τη λίστα με αποτελεσματικό, επικοινωνιακά, τρόπο. Χωρίς τα ποσά καταθέσεων που φαίνεται σε αρκετές περιπτώσεις να υπάρχουν μικρά σχετικά και περιορισμένα (ανανεούμενα κατά καιρούς στους λογαριασμούς), αλλά με τα ονόματα όλα. Αποδείχθηκε ότι το δημόσιο ξεγύμνωμα που έχουν αυτές οι περιπτώσεις, συνδέεται είτε με αισθήματα οργής, φθοράς για μικρομεσαίους καταθέτες στην Ελβετία είτε με εκτεταμένα φαινόμενα εξαγωγής ποσών με πιθανή διάσταση παρανομίας.

Το είπε και ο Αντώνης Σαμαράς ότι ο δύο μεγάλες πληγές της σημερινής Ελλάδος είναι ο διάτρητος κρατικός μηχανισμός και η φοροδιαφυγή, εντός και εκτός λίστας.

 

Ο Μιχάλης Δημητρίου είναι δημοσιογράφος, ηγετικό στέλεχος μεγάλων εφημερίδων. Έχει διατελέσει Γενικός Διευθυντής της ΕΤ1, Γενικός Διευθυντής του Antenna Satellite και μέλος του ΕΣΡ.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα

Cookies make it easier for us to provide you with our services. With the usage of our services you permit us to use cookies.
Ok Decline