Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2019  22:30:52

Μη-Hodgkin Λέμφωμα (NHL): Χρήσιμες πληροφορίες

Το λεμφικό σύστημα είναι ένα δίκτυο οργάνων (μυελός οστών, σπλήνας, θύμος αδένας, λεμφαδένες, αμυγδαλές, σκωληκοειδής απόφυση), με διπλό ρόλο: 1. Διοχετεύει υγρό από τα κύτταρα και τους ιστούς πίσω στο κυκλοφορικό σύστημα.

 

2. Καταπολεμά τις λοιμώξεις και τον καρκίνο, μεταφέροντας λεμφοκύτταρα (λευκά αιμοσφαίρια) σε όλο το σώμα.

Το λεμφικό υγρό που περιέχει πρωτεΐνες, λίπη και λεμφοκύτταρα, κυκλοφορεί στο λεμφικό σύστημα μέσω ενός περίπλοκου δικτύου πολύ λεπτών αγωγών που λέγονται λεμφικοί. Τα λεμφοκύτταρα εμπλέκονται στην προστασία του οργανισμού από τα βακτήρια και τους ιούς και είναι κυρίως: τα B-κύτταρα και τα T-κύτταρα. Τα Β-κύτταρα ωριμάζουν και σχηματίζουν πλασμοκύτταρα, τα οποία παράγουν τα αντισώματα που είναι απαραίτητα για την καταπολέμηση των λοιμώξεων. Τα Τ-κύτταρα εμπλέκονται κυρίως στον έλεγχο των ανοσοκυτταρικών αντιδράσεων και στην ενεργοποίηση των Β-κυττάρων, μέσω παραγωγής ισχυρών χημικών ουσιών που ονομάζονται λεμφοκίνες.

Λέμφωμα

Το λέμφωμα είναι μια μορφή κακοήθους νεοπλασίας που μπορεί να αναπτυχθεί όταν γίνει «λάθος» στον τρόπο παραγωγής ενός λεμφοκυττάρου, με αποτέλεσμα το κύτταρο να γίνει καρκινικό. Τα καρκινικά λεμφοκύτταρα, όπως και τα φυσιολογικά, μπορούν να αναπτυχθούν σε πολλά μέρη του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένων των λεμφαδένων, του σπλήνα, του μυελού των οστών, του αίματος ή άλλων οργάνων.

Υπάρχουν δύο μορφές νεοπλασίας του λεμφικού συστήματος:
1. Το λέμφωμα Hodgkin.
2. Το λέμφωμα μη-Hodgkin (NHL).
Το NHL είναι μία «ομάδα» από μορφές κακοηθών νεοπλασιών που σχετίζονται στενά μεταξύ τους και προσβάλλουν το λεμφικό σύστημα.

Διάγνωση και συμπτώματα

Στα συμπτώματα του NHL περιλαμβάνονται οι διογκωμένοι λεμφαδένες (στο λαιμό, τις μασχάλες ή τη βουβωνική χώρα), ο βήχας, η βράχυνση της αναπνοής, η ανεξήγητη απώλεια βάρους, ο πυρετός, η έντονη εφίδρωση (ιδιαίτερα τις νυκτερινές ώρες) ή/και ο έντονος κνησμός. Ωστόσο, τα συμπτώματα αυτά μπορεί να αποτελούν και ενδείξεις μη-καρκινικών προβλημάτων, όπως λοιμώξεων. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν, ο ασθενής θα πρέπει να συμβουλευτεί ιατρό.

Αίτια

Το ακριβές αίτιο του NHL παραμένει άγνωστο. Ωστόσο, η έρευνα έχει εστιάσει σε ορισμένους παράγοντες που μπορεί να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη λεμφώματος, συμπεριλαμβανομένων γενετικών παραγόντων, αυτοάνοσων διαταραχών και ιών όπως ο HIV.

Μη- Hodgkin Λέμφωμα - Μορφές

Υπάρχουν περισσότεροι από 30 διαφορετικοί υποτύποι του λεμφώματος μη-Hodgkin (αποτελούμενοι κυρίως από κακοήθη B-κύτταρα), οι οποίοι κατηγοριοποιούνται με βάση διάφορους προγνωστικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του μεγέθους, του ρυθμού ανάπτυξης και των περιοχών που προσβάλλουν. Η πρόγνωση της νόσου εξαρτάται από το πλήθος των περιοχών του σώματος που έχουν προσβληθεί, την ηλικία του ασθενούς, καθώς και από άλλες αιτίες. Οι παράγοντες αυτοί εξετάζονται όταν οι γιατροί συνιστούν ειδικές θεραπευτικές αγωγές. Οι τρέχουσες θεραπείες για το NHL περιλαμβάνουν την «παρακολούθηση και αναμονή» για ασθενείς με ελεύθερη συμπτωμάτων προχωρημένη νόσο, τη χημειοθεραπεία, τη θεραπεία μονοκλωνικών αντισωμάτων, την ακτινοβολία, τις βιολογικές θεραπείες και τη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Το ακριβές θεραπευτικό σχήμα που θα συστήσει ο ιατρός εξαρτάται από τρεις κρίσιμης σημασίας παράγοντες: στάδιο, μέγεθος και θεραπεία.

Θεραπεία

Το μη-Hodgkin λέμφωμα ταξινομείται γενικά σε δύο ομάδες (επιθετικό και βραδείας εξέλιξης) που έχουν σημαντικά διαφορετική πρόγνωση. Ως αποτέλεσμα οι στρατηγικές θεραπείας για τις δύο ομάδες όγκων διαφέρουν:

• Τα επιθετικά (ενδιάμεσου/ υψηλού βαθμού) λεμφώματα διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται γρήγορα στο σώμα και, αν δεν αντιμετωπιστούν, μπορούν να αποβούν μοιραία μέσα σε έξι μήνες. Αν αντιμετωπιστούν, η διάμεση επιβίωση του επιθετικού μη-Hodgkin λεμφώματος είναι πέντε χρόνια και 30 - 40% των ασθενών επιτυγχάνουν ίαση. Οι ασθενείς που λαμβάνουν διάγνωση και θεραπεία στα πρώιμα στάδια της επιθετικής νόσου έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιτύχουν ίαση και λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν όψιμη υποτροπή. Δεδομένου ότι είναι δυνατή η επίτευξη ίασης, οι θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι πιο επιθετικές. .

• Τα βραδείας εξέλιξης (χαμηλού βαθμού) λεμφώματα διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται αργά στο σώμα, καθιστώντας πιο δύσκολη την αρχική διάγνωση. Οι ασθενείς μπορεί να ζήσουν πολλά χρόνια με τη νόσο, αλλά, αντίθετα με το επιθετικό NHL, οι κλασικές θεραπείες δεν μπορούν να επιτύχουν ίαση της νόσου. Γενικά, οι ασθενείς έχουν υψηλά ποσοστά ανταπόκρισης στον πρώτο κύκλο θεραπείας, αλλά αναμένεται να εμφανίσουν επαναλαμβανόμενες υποτροπές του καρκίνου. Κατά κανόνα, ένας ασθενής με βραδείας εξέλιξης μη-Hodgkin λέμφωμα αναμένεται να λάβει θεραπεία πέντε έως έξι φορές στη διάρκεια της ζωής του. Ωστόσο, οι ασθενείς συνήθως εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά ανταπόκρισης σε κάθε νέα θεραπεία. Η διάμεση επιβίωση σε αυτή τη μορφή μη-Hodgkin λεμφώματος, όπου οι ασθενείς τελικά υποκύπτουν στη νόσο ή στις επιπλοκές της, είναι περίπου 6-10 έτη.

 

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα