Η απώλεια της Άννας Καφέτση σηματοδοτεί το τέλος μιας καθοριστικής παρουσίας για τη σύγχρονη εικαστική σκηνή της Ελλάδας. Ως ιδρυτική διευθύντρια του Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, συνέβαλε αποφασιστικά όχι μόνο στη δημιουργία του θεσμού, αλλά και στη διαμόρφωση της ίδιας της αντίληψης για τη σύγχρονη τέχνη στη χώρα.
Από το 2000 έως το 2014, ανέλαβε να οικοδομήσει το Μουσείο από το μηδέν: συγκρότησε τη συλλογή του, χάραξε τη μουσειολογική και καλλιτεχνική του ταυτότητα και αγωνίστηκε επί σειρά ετών για τη μετατροπή του ιστορικού κτιρίου ΦΙΞ σε μόνιμη έδρα του ΕΜΣΤ. Η πορεία αυτή θεωρείται από πολλούς ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά εγχειρήματα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.
Μετά την αποχώρησή της από το ΕΜΣΤ, συνέχισε τη δράση της ως διευθύντρια του annexM, όπου παρέμεινε ενεργή έως το 2026, προωθώντας νέες καλλιτεχνικές πρακτικές και τον διάλογο ανάμεσα στην ελληνική και διεθνή σκηνή.
Η ακαδημαϊκή της διαδρομή υπήρξε επίσης σημαντική. Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Παρίσι, με αντικείμενο την αισθητική και την ιστορία της τέχνης. Πριν από το ΕΜΣΤ, εργάστηκε επί σειρά ετών στην Εθνική Πινακοθήκη, όπου επιμελήθηκε σημαντικές εκθέσεις, μεταξύ αυτών και τη μεγάλη παρουσίαση για τη ρωσική πρωτοπορία.
Η συμβολή της ξεπέρασε τα όρια της επιμέλειας εκθέσεων: διαμόρφωσε πολιτιστική πολιτική, στήριξε νέους δημιουργούς και συνέβαλε στη διεθνή δικτύωση της ελληνικής σύγχρονης τέχνης. Για πολλούς ανθρώπους του χώρου, το όνομά της ταυτίζεται με τη θεσμική κατοχύρωση της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα.
Δήλωση της Υπουργού Πολιτισμού
Πληροφορούμενη την απώλεια της Άννας Καφέτση, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Με βαθύτατη οδύνη πληροφορήθηκα την απώλεια της Άννας Καφέτση, η οποία σφράγισε ανεξίτηλα, με την παρουσία και την ακάματη δραστηριότητά της, τη σκηνή της σύγχρονης τέχνης.
Σε όλη τη σταδιοδρομία της, η Άννα Καφέτση, συνδύασε, στον υπέρτατο βαθμό, τη βαθύτατη γνώση του αντικειμένου της με την αφοσίωσή της στην Τέχνη, διαθέτοντας ξεχωριστές διαχειριστικές και διοικητικές ικανότητες. Η Άννα Καφέτση ταυτίστηκε, δίκαια, με τον πρώτο θεσμό σύγχρονης τέχνης, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Υπήρξε η ιδρυτική του διευθύντρια, ουσιαστικά όμως, το διαμόρφωσε σχεδόν εκ του μηδενός, συγκροτώντας βαθμιαία τις συλλογές του, φιλοτεχνώντας τη φυσιογνωμία του, με συνεχή δουλειά, διορατότητα και εξωστρέφεια.
Και μετά από την αποχώρησή της από το ΕΜΣΤ, η Άννα Καφέτση παρέμεινε εξαιρετικά δραστήρια και ανήσυχη. Χάθηκε στην πιο ώριμη στιγμή της και είχε ακόμη να δώσει πολλά. Θα κρατώ πάντοτε στη μνήμη μου την πολύχρονη, γόνιμη και σταθερά ανέφελη συνεργασία μας, κατά τις θητείες μου ως Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού. Μια συνεργασία που υπήρξε εξαιρετικά πολύτιμη, καθώς η Άννα Καφέτση ήταν ένας άνθρωπος που μοιραζόταν αφειδώλευτα γνώσεις και συναισθήματα.
