Να είσαι αναπληρωτής εκπαιδευτικός που διορίστηκε σε νησί και να μην αποδέχεσαι τον διορισμό γιατί δεν βρίσκεις στέγη. Να είσαι νοσηλευτής και να μην αντέχεις άλλο την καθημερινότητα στο νοσοκομείο ύστερα από δύο ώρες κάθε μέρα στον δρόμο. Ναι, είσαι ο γιατρός, αλλά και πάλι να μην αντέχεις τόσες εφημερίες, και να ακούς στην τηλεόραση ότι έχουμε το καλύτερο ΕΣΥ ever.

Να μην έχεις βρει δουλειά κάπως συμβατή με τις σπουδές σου και να ακούς από κυβερνητικούς αξιωματούχους ότι το επίδομα ανεργίας πρέπει να περιοριστεί στους δύο μήνες, γιατί υπάρχει μεγάλη προσφορά εργασίας εκεί έξω.

Αν ζούσες στο Βερολίνο θα μπορούσες να ψηφίσεις στις τοπικές εκλογές την Ελίφ Εράλπ. Oχι γιατί είσαι αριστερός, όχι γιατί είναι μετανάστρια. Επειδή σε έπεισε ότι μπορεί να κάνει κάτι για το στεγαστικό.

Να είσαι ευχαριστημένος με το επάγγελμά σου, αλλά να εξουθενώνεσαι φροντίζοντας τους γονείς σου με σοβαρά προβλήματα υγείας και ταυτόχρονα τα μικρά παιδιά σου. Να έγινες μόλις μητέρα χωρίς σύζυγο και να διαπιστώνεις ότι νταντάδες της γειτονιάς δεν υπάρχουν για την περίπτωσή σου. Να παντρεύεσαι με πολιτικό γάμο τον σύντροφό σου και να μαθαίνεις στην πράξη ότι τελικά δεν υπάρχει woke ατζέντα διότι μόνο προβλήματα συναντά ένα ομόφυλο ζευγάρι στην πραγματική ζωή. Να έχεις την ατυχία μιας σοβαρής ασθένειας σε νεαρή ηλικία και να αντιλαμβάνεσαι στην πράξη ότι δεν υπάρχει για σένα δωρεάν ψυχοθεραπεία ούτε φυσικοθεραπεία ούτε συμπληρώματα διατροφής κι ας σου είπε ο γιατρός ότι είναι υποχρεωτικά.

Να είσαι ο ευγενικός σερβιτόρος, ο αγχωμένος ντελιβεράς, η βαριεστημένη πωλήτρια, ο νυσταγμένος νεαρός στη στάση λεωφορείου, η βιαστική κοπέλα στον δρόμο, και να σου τηλεφωνήσουν από εταιρεία δημοσκοπήσεων για να ρωτήσουν τι θα ψηφίσεις.

Τα τελευταία νέα που έμαθες είναι ότι είχαν γίνει έλεγχοι στο ιατρείο όπου μπήκε και δεν ξαναβγήκε ο Μαζωνάκης, ότι ο Κασιδιάρης αποφυλακίστηκε και θέλει να κατέβει ξανά στις εκλογές, ότι γίνεται πολιτικός καβγάς για την τιμή των καυσίμων και τους μισθούς σαν να είναι θέμα ιδεολογικό αν τα βγάζεις πέρα ή όχι.

Αν ζούσες στο Βερολίνο θα μπορούσες να ψηφίσεις στις τοπικές εκλογές την Ελίφ Εράλπ. Oχι γιατί είσαι αριστερός – ούτε καν. Οχι γιατί είναι μετανάστρια – καμία σχέση. Επειδή σε έπεισε ότι μπορεί να κάνει κάτι για το στεγαστικό, επειδή είναι συμπαθής στα social media που τη βλέπεις, επειδή σε βρήκαν στο σπίτι ή στη δουλειά σου εθελοντές που τη στηρίζουν και σε άκουσαν. Την ψήφισε ένας στους δύο Βερολινέζους κάτω των 35. Εδώ δεν υπάρχει κάτι ανάλογο.