Κατά την ομιλία του το Σάββατο ο πρωθυπουργός δεν θα περιορισθεί στις εξαγγελίες για οικονομικά και κοινωνικά θέματα ούτε στους απολογισμούς της θητείας του επί επτά χρόνια αλλά θα επεκταθεί σε μια οραματική περιγραφή του μέλλοντος της χώρας για την επόμενη τετραετία, αα περιγράψει το όραμά του για την νέα Ελλάδα του 2030.

Εκλογές χωρίς διλήμματα δεν γίνονται ούτε χωρίς συγκρίσεις προγραμμάτων, προοπτικών και προσώπων. Η κυβέρνηση προβληματίζεται πάνω στο βασικό δίλημμα, τη σύγκριση με τα άλλα κόμματα, που θα θέσει ως κυρίαρχο στον δρόμο προς τις εκλογές . Κατά επιτελείς του Μαξίμου μάλλον τον Μάιο, με έντονα ορατό το πρόβλημα της ακυβερνησίσς τον Ιούλιο με την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. εάν δεν εκλεγεί κυβέρνηση της ΝΔ.

Με ασφυκτική τη δυνατότητα για δεύτερες κάλπες τον Ιούνιο, για να επιτευχθεί αυτοδυναμία,., Η ομιλία του πρωθυπουργού, εκτός από τα οικονομικά μέτρα, με άμεσες παροχές και εξαγγελίες για τους επόμενους μήνες., θα έχει και καίρια πολιτικά μηνύματα-διλήμματα, που θα αναδεικνύουν «τα συγκριτικά πλεονεκτήματα» της Ν.Δ. έναντι της αντιπολίτευσης τόσο στη ικανότητα διακυβέρνησης όσο και στον οραματικό τρόποι με τον οποίο θα πρέπει να κυβερνηθεί η Ελλάδα του 2030 ως κανον ική πλέον ευρωπαική χώρα. Κανονική κλιμάκωση θέσεων και αντιπαραθέσεων με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ.. ..

Η πρώτη, βασικότατη, διαιρετική τομή είναι μεταξύ των «κοστολογημένων μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση» και των «τζάμπα υποσχέσεων» της αντιπολίτευσης. Τα κυβερνητικά στελέχη μονότονα υπογραμμίζουν το τελευταίο διάστημα πως όσα θα εξαγγείλει ο πρωθυπουργός είναι πλήρως κοστολογημένα και εντός των δημοσιονομικών περιθωρίων της χώρας και των ευρωπαϊκών κανόνων, σε αντίθεση με όσα λέει η αντιπολίτευση, που, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, μας οδηγούν μαθηματικά ξανά σε τροχιά πτώχευσης. Αμέσως μετά την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα, ο Παύλος Μαρινάκης έσπευσε να πει πως ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ πρόσθεσε 13 δισ. κόστος με τις παροχές που ανακοίνωσε. Η διαιρετική τομή μεταξύ κοστολογημένων μέτρων και ανέξοδων υποσχέσεων εμπεριέχει και τον διαχωρισμό μεταξύ «λαϊκιστών και υπεύθυνων πολιτικών» που θα επανέρχεται διαρκώς.

90ή ΔΕΘ: «Φρούριο» η Θεσσαλονίκη με 3.500 αστυνομικούς, drones και 60 διμοιρίες

Το δεύτερο δίλημμα είναι μεταξύ «συνέπειας και ασυνέπειας». Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επαναφέρει το τελευταίο διάστημα το μότο «το είπαμε, το κάναμε» και μάλιστα το έχει παραφράσει σε «το είπαμε, το κάνουμε». Για τον πρωθυπουργό είναι βασικό πως όσα υποσχέθηκε το 2023 έχουν γίνει κατά μεγάλο ποσοστό πράξη, τονίζοντας τη διαχρονική ασυνέπεια λόγων και έργων του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος ήταν και ο τελευταίος που κυβέρνησε τη χώρα. Το συγκεκριμένο δίλημμα θα έχει κεντρικό ρόλο σε όλη την προεκλογική περίοδο.

Ο πρωθυπουργός θα καλέσει τους πολίτες να επιλέξουν μεταξύ των κοστολογημένων μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση και της «παροχολογίας» που μπορεί να οδηγήσει σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό.
Το τρίτο δίλημμα που αναμένεται να θέσει ο πρωθυπουργός είναι μεταξύ της συνέχειας του κυβερνητικού έργου ή της ανακοπής και της επιστροφής στο παρελθόν. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα περιγράψει πώς θέλει την Ελλάδα του 2030 και θα ζητήσει από τους Ελληνες πολίτες να μην ανακοπεί η πορεία που ξεκίνησε το 2019. Δεν είναι τυχαίο πως το βασικό μότο της φετινής έκθεσης θα περιέχει τη χρονολογία 2030.

Κινητοποιήσεις εργαζομένων στη ΔΕΘ

Τέταρτο δίλημμα που θα θέσει ο πρωθυπουργός θα είναι το ζήτημα της αυτοδυναμίας ή το να μπει η χώρα σε μια παρατεταμένη περίοδο ακυβερνησίας και περιπέτειας. Αυτό μάλιστα που αναμένεται να περιγράψει είναι πως η ανάγκη αυτοδυναμίας δεν υπαγορεύεται μόνο από το γεγονός ότι οι μονοκομματικές κυβερνήσεις λειτουργούν καλύτερα, αλλά και από τη στάση της ίδιας της αντιπολίτευσης και ειδικά του ΠΑΣΟΚ. Από τη στιγμή που ο Νίκος Ανδρουλάκης έφτασε να πάρει απόφαση στο συνέδριο του κόμματος πως το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να συγκυβερνήσει με τη Ν.Δ., ουσιαστικά κάνει την αυτοδυναμία «εθνική αναγκαιότητα».

Τέλος, ένα έμμεσο δίλημμα που θα δούμε να τίθεται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και από τα κυβερνητικά στελέχη το επόμενο διάστημα είναι κατά πόσον οι πολίτες θέλουν να επιλέξουν την τοξικότητα που, κατά τη γνώμη της κυβέρνησης, εκπροσωπεί η αντιπολίτευση ή τον πιο ήπιο πολιτικό λόγο και τα ήρεμα πολιτικά νερά που εκφράζει η κυβέρνηση.