Στο Αγιον Oρος βρέθηκε ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης Αλέξης Τσίπρας και συγκεκριμένα στη Μονή Σίμωνος Πέτρας.
Ο πρώην πρωθυπουργός ανάρτησε φωτογραφίες από την επίσκεψή του στη χερσόνησο του Αθω.
«Ψέλνεις στη Σιμωνόπετρα και ακούγεται στον Αδη... μια επίσκεψη στο Aγιον Oρος είναι πάντα μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσεις. Ενα ταξίδι στην ιστορία, στους πολιτιστικούς θησαυρούς που φυλάσσονται» .
Δώδεκα χρόνια μετά την πρώτη του επίσκεψη, ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε στο Άγιο Όρος – Το μήνυμα της παρουσίας του.
Υπάρχουν ορισμένα ταξίδια, λέγεται, που δεν είναι απλώς μετακινήσεις σε ένα συγκεκριμένο προορισμό αλλά έχουν ιδιαίτερο συμβολισμό. Και όταν ένας πολιτικός πηγαίνει στο Αγιο Ορος, το ταξίδι του αποκτά αυτομάτως ένα δεύτερο επίπεδο: πέρα από το τι κάνει, όλοι προσπαθούν να διαβάσουν τι σημαίνει.
Ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε αυτές τις ώρες στο Αγιο Ορος, δώδεκα χρόνια μετά την προηγούμενη επίσκεψή του, και μάλιστα στη Μονή Σίμωνος Πέτρας.
Ο ίδιος έδωσε στην επίσκεψη έναν τόνο περισσότερο υπαρξιακό παρά πολιτικό: μίλησε για ένα ταξίδι στην ιστορία, στους πολιτιστικούς θησαυρούς και, κυρίως, «στο βαθύτερο νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης».
Τι γυρεύει ένας άθεος στο Αγιο Ορος;
Κι εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον. Τι γυρεύει ένας άνθρωπος που έχει δηλώσει άθεος σε έναν τόπο που, εξ ορισμού, είναι αφιερωμένος στην πίστη; Ίσως ακριβώς αυτό που γυρεύουν όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το αν πιστεύουν ή δεν πιστεύουν: ένα νόημα.
Γιατί ο άθεος δεν είναι ο άνθρωπος που δεν αναρωτιέται για τον Θεό. Είναι, ενδεχομένως, ο άνθρωπος που αναγκάζεται να αναζητήσει το νόημα χωρίς να θεωρεί δεδομένη την απάντηση του Θεού.
Και το Αγιο Ορος είναι, από αυτή την άποψη, ένας παράξενος αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρων τόπος για έναν πολιτικό. Εκεί η πολιτική παύει για λίγο να είναι δημοσκοπήσεις, συσχετισμοί, μηχανισμοί, κόμματα και εκλογικές αριθμητικές. Εκεί υπάρχει ο χρόνος της σιωπής, της παράδοσης, της ιστορικής διάρκειας. Ένας κόσμος που δεν λειτουργεί με τον ρυθμό της επικαιρότητας.
Οι πιθανές πολιτικές αναγνώσεις της επίσκεψης
Ο Τσίπρας, λοιπόν, μπορεί να αναζητά πολλά πράγματα ταυτόχρονα.
Μπορεί να αναζητά μια προσωπική επαφή με έναν κόσμο που βρίσκεται έξω από τη δική του ιδεολογική αφετηρία. Μπορεί να θέλει να ξαναχτίσει γέφυρες με έναν χώρο της ελληνικής κοινωνίας που παραδοσιακά κοιτάζει την Αριστερά με επιφύλαξη. Μπορεί, ακόμη, να ενδιαφέρεται για το βαθύτερο πολιτισμικό αποτύπωμα της Ορθοδοξίας στην Ελλάδα.
Το πολιτικό υπόβαθρο της επίσκεψης Τσίπρα στο Αγιο Ορος
Αλλά υπάρχει και κάτι πιο πολιτικό. Ο Τσίπρας δεν είναι πλέον ο νεαρός αρχηγός που επισκέφθηκε το Αγιο Ορος το 2014.
Είναι ένας πρώην πρωθυπουργός που επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον δημόσιο ρόλο του. Και όταν ένας πολιτικός επιστρέφει ύστερα από δώδεκα χρόνια σε έναν τόπο με τόσο ισχυρό συμβολικό φορτίο, δύσκολα η εικόνα είναι εντελώς αθώα πολιτικά, ακόμη κι αν η επίσκεψη είναι ιδιωτική.
Η ξεχωριστή συνοδεία του καθηγητή που έγινε ιερέας
Μα ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι καν ο προορισμός. Είναι η συνοδεία του.
Μαζί του βρίσκεται ο Δημήτριος Λινός, ομότιμος καθηγητής Χειρουργικής, σύζυγος της ανεξάρτητης βουλευτού Αθήνας Λινού που θα ενταχθεί στην ΕΛΑΣ σύντομα, ο οποίος μόλις πρόσφατα χειροτονήθηκε διάκονος και ιερέας. Και αυτό δημιουργεί μια εικόνα σχεδόν συμβολική: ένας πολιτικός που δηλώνει άθεος και ένας άνθρωπος της επιστήμης που εισέρχεται ταυτόχρονα στον χώρο της Εκκλησίας, να πορεύονται προς έναν τόπο όπου επιστήμη, πίστη, παράδοση και ανθρώπινη αγωνία συναντώνται εδώ και αιώνες.
Ο ΑΘΕΟΣ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ
Κατά καιρούς το Άγιον Όρος, όπως έχω πληροφορηθεί,έγραφε χθες στο ΒΗΜΑ ο Αρης Ραβανός το επισκέπτονται πολλοί άθεοι, αρκετά φιλοσοφημένοι, που κατά βάθος πιστεύουν πιο πολύ από πολλούς που σταυροκοπιούνται υποκριτικά. Άνθρωποι που αναζητούν το υπερβατικό, αλλά δια της οδού «πίστευε και ερεύνα» και που μπορεί πιο εύκολα, από τους αιρετικούς, να πιστέψουν!
Και όπως αναφέρουν στην Αθωνική Πολιτεία, ο Θεός δεν είναι εξίσωση, ούτε μαθηματική απόδειξη και «αν ήταν κάτι τέτοιο, τότε όλοι οι μορφωμένοι θα τον πίστευαν».
Ο ίδιος ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ, έχει αναφέρει σε μια συνέντευξή του πριν από χρόνια, ότι η σχέση του με την Εκκλησία είναι πολύ καλή και στηρίζεται στην... ντομπροσύνη.
«Είμαι άθεος και δεν πιστεύω, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σέβομαι τη θρησκεία και κυρίως τους κληρικούς που δίνουν μάχη καθημερινά, ειδικά στην επαρχία διατελώντας ένα πολύ δύσκολο έργο. Σέβομαι τους παπάδες και το κοινωνικό τους έργο. Σε κάθε περιοχή, χωριό, που πηγαίνω συνομιλώ μαζί τους και ανταλλάσσουμε απόψεις»έλεγε το καλοκαίρι του 2011 και συμπλήρωνε:«Με τον αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο οι σχέσεις μου είναι πολύ καλές και έχουμε σε πολύ υψηλό επίπεδο συζητήσεις για όλα τα θέματα. Εκτιμώ και σέβομαι τα πιστεύω τους αλλά έχω την δική μου κοσμοθεωρία και δεν μου αρέσει να κρύβομαι».
Πάντα οι μεγάλοι θεολόγοι της Εκκλησίας υποστήριζαν ότι ο Θεός είναι πέρα απ' την ύπαρξη, πέρα από κάθε αντίληψη που θα μπορούσαμε να έχουμε γι' Αυτόν.Και τότε, γίνεται φανερό ότι οι άθεοι, εξ ορισμού, αρνούνται κάτι για το οποίο δεν γνωρίζουν τίποτε.
Όπως παρατηρεί ο αμερικανός ψυχολόγος Allport στο βιβλίο του «Το άτομο και η θρησκεία του», «αντιδρών τόσον βιαίως εναντίον της θρησκείας ο ένθερμος άθεος, προδίδει εις την πραγματικότητα ένα βαθύ ενδιαφέρον προς τον θρησκευτικόν τρόπον ζωής».
Ο δε επίσης αμερικανός ποιμαντικοψυχολόγος Waterhouse υποστηρίζει ότι «Ως επί το πλείστον οι αντιδραστικοί άθεοι και αγνωστικισταί είναι παραδείγματα μιας διαδικασίας επιστροφής εις τον Θεόν, η οποία κατέστη συγκεχυμένη ήδη κατά την εκκόλαψιν».