Με έδρα το ακίνητο που στεγάζει το θέατρο «Πόρτα», στη Λεωφόρο Μεσογείων 59, το Ιδρυμα Ξένια Καλογεροπούλου βάζει τα θεμέλια για νέους στόχους, επιδιώκοντας, παράλληλα με τη θεατρική παραγωγή για μικρούς και μεγάλους, να αποτελέσει μια σταθερή εστία πολιτισμού. Και με τον τρόπο αυτόν να διασφαλίσει τη συνέχειά του στο μέλλον και, κυρίως, να αποφύγει τον κίνδυνο το «Πόρτα» να γίνει μια μέρα... σουπερμάρκετ.
Η δημιουργία του ιδρύματος σημαίνει μια νέα, διαφορετική, νομική μορφή, η οποία και καθιστά το ακίνητο της Μεσογείων ασφαλές στο μέλλον. Το θέατρο με την επωνυμία «Ανοιχτή Πόρτα» είναι σήμερα μια Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία (ΑΜΚΕ) και έτσι θα συνεχίσει να λειτουργεί, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Θωμά Μοσχόπουλου, ο οποίος και το ανέλαβε το 2014 – πρόταση της Ξένιας Καλογεροπούλου.
Σκοπός του ιδρύματος είναι να παραμείνει ζωντανή αυτή η εστία πολιτισμού στο διηνεκές, άμεσα συνυφασμένη με τη δουλειά που έχει γίνει ως τώρα τόσο από την ιδρύτριά του όσο και από την κοινή πορεία με τον Μοσχόπουλο. Σαν μια παρακαταθήκη, μια κιβωτός. Καθώς η διαδικασία για την ολοκλήρωση του εγχειρήματος είναι χρονοβόρα, υπολογίζεται ότι θα τεθεί επισήμως σε λειτουργία σε περίπου ένα εξάμηνο.
Στην περιουσία του ιδρύματος, πέρα από το ακίνητο, ιδιοκτησίας της Ξένιας Καλογεροπούλου, θα περάσουν τα δικαιώματα από τα βιβλία, τις μεταφράσεις, τα θεατρικά αλλά και τις ταινίες της ηθοποιού, το αρχείο του θεάτρου καθώς και οι εισπράξεις από τα εισιτήρια και τις παραγωγές της «Ανοιχτής Πόρτας», η οποία και θα διατηρηθεί ως συνεργάτης.
Αλλωστε το ιδρυμα θα μπορεί να κάνει αναθέσεις στο θέατρο. Παράλληλα, έχοντας την αποκλειστική χρήση του χώρου, θα έχει τη δυνατότητα να το μισθώνει, να το επινοικιάζει και να το χρησιμοποιεί για σκοπούς όπως αυτοί θα έχουν τεθεί από το καταστατικό του. Ανάμεσά τους θα είναι η πραγματοποίηση εκθέσεων, φεστιβάλ, μετακλήσεων, μαθημάτων συγγραφής παιδικού θεάτρου και πολλά ακόμα... Μια επένδυση στις νεότερες γενιές.
Το ίδρυμα θα είναι αυτόνομο και θα διοικείται από ένα Διοικητικό Συμβούλιο, με πρόεδρο την Ξένια Καλογεροπούλου .
....Ηθελα αυτό το θέατρο, στο οποίο έχουμε ζήσει τόσο πολλά, έχουμε ανοίξει διάφορους δρόμους, να μη χαθεί, να μη γίνει απλώς ένα κτίριο ή, ακόμα χειρότερα, ένα σουπερμάρκετ. Αυτό το νοιάξιμο που είχα και έχω, αυτό το νοιάξιμο που έχουμε όλοι για τη δουλειά που κάνουμε στο "Πόρτα", δεν ήθελα να χαθεί.
Και μαζί ήθελα να διατηρηθεί η ιστορία του θεάτρου για παιδιά. Γιατί εδώ υπάρχει μια συναισθηματική αφοσίωση, που όλο και περισσότερο λείπει στις μέρες μας».
Και κάτι τελευταίο: Η Ξένια Καλογεροπούλου αυτή την εποχή γράφει την αυτοβιογραφία της και έχει στα σκαριά τη συμμετοχή της σε μια ταινία.