Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2017  14:59:53

Η Jessamyn Stanley είναι δασκάλα yoga, έχει τη δική της σχολή και κάνει αυτό που πολλές γυναίκες με το σωματότυπό της δεν θα τολμούσαν να κάνουν ποτέ...ακροβατικά.

Ενδεχόμενη αλλαγή ή σύμπτωμα στο στήθος μιας γυναίκας προκαλεί ανησυχίες διότι το μυαλό πηγαίνει πάντα στο χειρότερο σενάριο. Ωστόσο, λάβετε υπ' όψιν ότι 8 στα 10 «ψηλαφητά» ογκίδια στο μαστό είναι καλοήθη και περίπου 1 στις 5 γυναίκες εμφανίζει καλοήθη πάθηση του μαστού κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής της.

-Ο χοίρος ως χορηγός οργάνων για μεταμοσχεύσεις, κυρίως καρδιάς, βαλβίδων και λοιπά, αποτελεί αντικείμενο σοβαρής αναζήτησης από τη σύγχρονη καρδιοχειρουργική.

Εχουν υπάρξει από παλαιότερα χρόνια προσπάθειες χωρίς να έχουν τη σημερινή επιτυχία.

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ και τη Γερμανία ανακοίνωσαν ότι μια καρδιά χοίρου, μεταμοσχευμένη σε μπαμπουίνο, έμεινε ζωντανή για πάνω από δυόμισι χρόνια. Πρόκειται για χρονικό διάστημα-ρεκόρ στις ξενομεταμοσχεύσεις

Η σημαντική αυτή εξέλιξη αυξάνει τις ελπίδες για μελλοντικές επιτυχείς μεταμοσχεύσεις οργάνων ζώων στους ανθρώπους, με δεδομένη την έλλειψη δοτών διεθνώς. Έτσι, ίσως κάποια μέρα άνθρωποι να ζουν γύρω μας χάρη στη νέα τους καρδιά από χοίρο, υπάρχουν όμως ακόμη αρκετά να γίνουν, εωσότου φθάσουμε σε αυτό το σημείο - αν όντως φθάσουμε.

Η μεταμόσχευση οργάνου από ζώο (γνωστή και ως ξενομεταμόσχευση) πυροδοτεί μια βίαιη και άμεση αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου. Κάτι ανάλογο συμβαίνει όταν ένα όργανο μεταμοσχεύεται από ένα ζώο σε ένα άλλο είδος ζώου, με συνέπεια την απόρριψη του μοσχεύματος, που θεωρείται ξένο και απειλητικό.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καρδιοχειρουργό Μουχάμαντ Μοχιουντίν του Εθνικού Ινστιτούτου Καρδιάς, Πνεύμονος και Αίματος στο Μέριλαντ χρησιμοποίησαν ένα συνδυασμό γενετικής τροποποίησης και ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων για να πετύχουν την βιώσιμη ξενομεταμόσχευση. Η γενετική τροποποίηση της καρδιάς του χοίρου τής έδωσε μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στις επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος των μπαμπουίνων, ενώ μείωσε και τον κίνδυνο θρόμβωσης.

«Το επίτευγμα είναι πολύ σημαντικό, επειδή μάς φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στην χρησιμοποίηση αυτών των οργάνων σε ανθρώπους. Τα ξενομοσχεύματα θα μπορούσαν να σώσουν χιλιάδες ζωές κάθε χρόνο, οι οποίες σήμερα χάνονται εξαιτίας της έλλειψης ανθρωπίνων οργάνων για μεταμόσχευση. Νόμιζαν ότι κάναμε κάποιο εξεζητημένο πείραμα χωρίς επιπτώσεις. Όμως τώρα πια μάθαμε ότι (η ξενομεταμόσχευση στους ανθρώπους) μπορεί πράγματι να συμβεί» δήλωσε ο Μοχιουντίν.

Το επίτευγμα

Το πείραμα έγινε με πέντε καρδιές χοίρων που μεταμοσχεύθηκαν σε πέντε μπαμπουίνους. Οι καρδιές των τελευταίων δεν αντικαταστάθηκαν, αλλά οι καρδιές των χοίρων συνδέθηκαν στο κυκλοφορικό σύστημα των μαϊμούδων μέσω δύο αρτηριών στην κοιλιά των μπαμπουίνων.

Η μεταμοσχευμένη καρδιά χτυπούσε κανονικά, ενώ την ίδια στιγμή λειτουργούσε και η καρδιά του ίδιου του μπαμπουίνου. Ο μέσος όρος επιβίωσης των πέντε μεταμοσχευμένων καρδιών ήταν 298 μέρες, με το ρεκόρ να κατέχει μια καρδιά που έζησε για 945 μέρες, δηλαδή πάνω από δυόμισι χρόνια. Το προηγούμενο ρεκόρ από την ίδια επιστημονική ομάδα ήταν 500 μέρες.

Παρόλο που οι πίθηκοι έχουν μεγαλύτερη γενετική συγγένεια με τους ανθρώπους, έχουν ουσιαστικά αποκλεισθεί ως δυνητικοί δότες για διάφορους λόγους (αργή ωρίμανση, επαπειλούμενα είδη, κίνδυνοι μετάδοσης ασθενειών, ηθικοί λόγοι κ.α.). Έτσι, οι χοίροι έχουν προβάλει ως η δεύτερη καλύτερη λύση, καθώς οι καρδιές τους μοιάζουν ανατομικά με τις ανθρώπινες, ωριμάζουν ταχύτερα και έχουν μικρότερο κίνδυνο μετάδοσης ασθενειών.

Το επόμενο βήμα, όπως είπαν οι ερευνητές, θα είναι να γίνει πλέον μια πλήρης μεταμόσχευση καρδιάς χοίρου σε μπαμπουίνο, μετά την αφαίρεση της καρδιάς του τελευταίου. Τα πειράματα μεταμόσχευσης οργάνων ζώων σε ανθρώπους άρχισαν στη δεκαετία του ΄60 και κανένας ασθενής δεν έζησε για πάνω από μερικούς μήνες. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Communications».

-Οι πρώτες επιστημονικές ανακοινώσεις και η ευρύτατη διεθνής δημοσιότητα στο όλο θέμα.

«Είναι το πρώτο φάρμακο που δείχνει ορατό κλινικό όφελος για ασθενείς στους οποίους έχει αποτύχει κάθε άλλο εμπορικό φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα», δήλωσε ο επικεφαλής καθηγητής ανοσολογίας και ρευματολογίας Μαρκ Τζενοβέζε.

Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα μείωσε σημαντικά τα συμπτώματα και βελτίωσε την καθημερινή λειτουργικότητα των ασθενών, στους οποίους άλλες θεραπείες είχαν αποτύχει.

Τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα για το φάρμακο baricitinib προέκυψαν από μεγάλη κλινική δοκιμή (φάσης 3), τυχαιοποιημένης, διπλά «τυφλής» και με χρήση εικονικού φαρμάκο (πλασέμπο), η οποία πραγματοποιήθηκε σε 178 ιατρικά κέντρα σε 24 χώρες και διήρκεσε 24 εβδομάδες. Οι 527 ασθενείς που δοκίμασαν το νέο φάρμακο, σε μορφή χαπιού, έπασχαν από ρευματοειδή αρθρίτιδα επί 14 χρόνια κατά μέσο όρο.

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον καθηγητή ανοσολογίας και ρευματολογίας Μαρκ Τζενοβέζε του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "The New England Journal of Medicine", που γνώρισαν ευρύτατη διεθνή δημοσιότητα.

«Είναι το πρώτο φάρμακο που δείχνει ορατό κλινικό όφελος για ασθενείς στους οποίους έχει αποτύχει κάθε άλλο εμπορικό φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα», δήλωσε ο Τζενοβέζε.

Πρόκειται για μια φλεγμονώδης αυτοάνοση πάθηση, από την οποία πάσχει περίπου το 1,5% του πληθυσμού στις ανεπτυγμένες χώρες. Εκδηλώνεται συνήθως στην ηλικία των 30 έως 60 ετών, προκαλώντας πόνο, ακαμψία, πρήξιμο και τελικά καταστροφή των αρθρώσεων, κυρίως στα άκρα. Περίπου τρεις στους τέσσερις ασθενείς είναι γυναίκες, για άγνωστους λόγους.

Αν και παλαιότερα η διάγνωση της νόσου ισοδυναμούσε με δυσοίωνη πρόγνωση, μετά τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 έχουν υπάρξει αρκετές πρόοδοι στη θεραπεία, με την ανάπτυξη νέων φαρμάκων.

Όμως, έχει παρατηρηθεί ότι σε ολοένα περισσότερους ασθενείς τα φάρμακα έχουν μικρότερη αποτελεσματικότητα ή προκαλούν ανεπιθύμητες παρενέργειες. Υπολογίζεται ότι το 15% έως 20% των ασθενών δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία - και το ποσοστό τείνει να αυξηθεί διαχρονικά.

Το νέο φάρμακο εστιάζει ακριβώς σε αυτούς τους ασθενείς, με μέτρια έως σοβαρή ρευματοειδή αρθρίτιδα, η οποία έχει πλήξει τουλάχιστον έξι αρθρώσεις. Οι ασθενείς στην κλινική δοκιμή χωρίσθηκαν σε τρεις ομάδες: η μία έπαιρνε 4 μιλιγκράμ baricitinib μια φορά τη μέρα, η δεύτερη τη μισή δόση και η τρίτη ένα ψευδοφάρμακο.

Το 55% των ασθενών της πρώτης ομάδας υψηλής δοσολογίας εμφάνισαν μείωση τουλάχιστον 20% στον αριθμό των προσβεβλημένων αρθρώσεων, ποσοστό που ήταν 49% στην δεύτερη ομάδα της χαμηλότερης δοσολογίας και 26% στην περίπτωση του πλασέμπο. Επίσης, ανεξάρτητα από τη δόση, οι ασθενείς που είχαν πάρει το φάρμακο, εμφάνισαν μείωση των δεικτών φλεγμονής και βελτιωμένη λειτουργικότητα των αρθρώσεών τους.

Οι παρενέργειες αφορούσαν κυρίως συχνότερες ήπιες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Σοβαρές θεωρήθηκαν οι παρενέργειες στο 4% (χαμηλή δόση) έως 10% (μεγάλη δόση) των ασθενών. Το 1% έως 4% αντίστοιχα εμφάνισαν έρπη ζωστήρα, ενώ καταγράφηκε και αύξηση της «καλής» και «κακής» χοληστερόλης.

Το φάρμακο παράγεται από τη φαρμακευτική Eli Lilly, η οποία έχει ήδη καταθέσει αίτηση έγκρισης για κυκλοφορία του στην αρμόδια εποπτική αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).

Και πριν 60 χρόνια είχε καταγραφεί το «Τέλος εποχής για τις κλινικές» αλλά σύντομα ανέκαμψαν και πέρασε σε πολλούς τομείς μπροστά η ιδιωτική Υγεία τόσο στην Αττική όσο και στην Περιφέρεια.

Το πλύσιμο ρούχων αποτελεί μια από τις βασικές συνήθειες της καθημερινότητας μας. Οι επιστήμονες όμως, βρήκαν έναν τρόπο ώστε να... καταργήσουν τα πλυντήρια.

Η χειμέρια νάρκη του τελείωσε και ξαναγυρνάει στη δράση με πολλές βελτιώσεις.Ο μεγάλος επιταχυντής αδρονίων (LHC) του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών (CERN) είναι πλέον έτοιμος να λειτουργήσει ξανά μετά τη χειμερινή διακοπή για την καθιερωμένη συντήρησή του.

Οι πιο πλούσιες τροφές σε περιεκτικότητα αυτής της ουσίας είναι οι: Πορτοκάλια, μανταρίνια, λεμόνια, μούρα, δαμάσκηνα, ροδάκινα, μάνγκο, σπανάκι, μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών, πιπεριές, όσπρια, φράουλες, κουνουπίδι, ακτινίδια.

-Η σπουδαιότητα της ανακάλυψης που οδηγεί σε νέες μεθόδους θεραπείας αλλά και πρόληψης.

Μια νεαρή Ελληνίδα επιστήμονας, που βρέθηκε στο εξωτερικό μαζί με δεκάδες χιλιάδες Ελληνες, γνωρίζει παγκόσμια δημοσιότητα. Η 33χρονη Δωροθέα Πινότση από την Καισαριανή, επικεφαλής ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ, άνοιξε τον δρόμο για την πρόληψη των εκφυλιστικών αιτίων της μάστιγας του Πάρκινσον. Μία (ακόμη) ελληνική υπογραφή προστέθηκε στον μακρύ κατάλογο των επιστημόνων που με επιμονή και υπομονή φωτίζουν τα σκοτεινά πεδία των νευροεκφυλιστικών παθήσεων.

Ανήκει στην 33χρονη Δωροθέα Πινότση, την επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύτηκε από το Τμήμα Χημικής Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ και η οποία κατέγραψε πώς εκδηλώνεται η νόσος Πάρκινσον – πρόκειται για μια σοβαρή νευροεκφυλιστική ασθένεια που «κλέβει» ποιότητα αλλά και χρόνια ζωής από τουλάχιστον 8 εκατ. εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο προκαλώντας τρέμουλο (συνήθως στα χέρια), ακαμψία, δυσκολία βάδισης και, σε κατοπινό στάδιο, άνοια.

Η ανακάλυψη, η οποία δημοσιεύτηκε την περασμένη Τρίτη στην έγκριτη επιθεώρηση «PNAS», ανοίγει σημαντική δίοδο στην ιατρική κοινότητα σε ό,τι αφορά τα «πως» και «γιατί» εκδηλώνεται η συγκεκριμένη νευροεκφυλιστική πάθηση αλλά και στην αναζήτηση και τη χορήγηση νέων θεραπειών.

«Φωτίζοντας τους μηχανισμούς πίσω από την εξέλιξη σοβαρών ασθενειών όπως αυτές του εγκεφάλου, στοχεύουμε στην εξέλιξη νέων μεθόδων τόσο για την έγκαιρη διάγνωσή τους όσο και για την αντιμετώπισή τους. Αυτό είναι και το πάθος και ο στόχος μου. Να συμβάλλω στην εξέλιξη τεχνικών που μπορούν να φωτίσουν ασθένειες» λέει στο «ΘΕΜΑ» η κυρία Πινότση. Η δική της ερευνητική διαδρομή για την αποκωδικοποίηση των ασθενειών του εγκεφάλου ξεκίνησε το 2006. Έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές της στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών του ΕΜΠ, έφυγε για την Ελβετία με υποτροφία από το ίδρυμα Ωνάση για να κάνει Διδακτορικό στην εφαρμοσμένη Φυσική στο τμήμα Φυσικής στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (ΕΤΗ).

«Ασχολήθηκα με τη μελέτη κβαντικών φωτονικών φαινομένων και τις αλληλεπιδράσεις φωτονίων με την ύλη, με την προοπτική εξέλιξης των λεγόμενων κβαντικών υπολογιστών. Ασχολήθηκα επίσης εκτενώς με διάφορες οπτικές τεχνικές με τις οποίες μπορούσαμε να μελετήσουμε νανοδομές και τις αλληλεπιδρασεις τους με το φως» περιγράφει με όσο πιο...απλά λόγια γίνεται την απαρχή της διαδρομής της, δηλαδή το αντικείμενο του διδακτορικού της η κυρία Πινότση.

Η ολοκλήρωση του διδακτορικού – και πιθανότατα η οικογενειακή επιρροή καθώς η μητέρα της είναι γιατρός, ο πατέρας της καθηγητής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο αδελφός της ερευνητής Νευροεπιστημών στο ΜΙΤ της Βοστώνης- την οδήγησαν από τη φυσική σε μια άλλη επιστήμη, την ιατρική: «άρχισα να μελετώ τις ιδιότητες βιολογικών συστημάτων και οργανισμών αλλά και κάποιες λειτουργίες ή δυσλειτουργίες που συσχετίζονται με παθήσεις όπως οι νευροεκφυλιστικές παθήσεις του εγκεφάλου. Γνωρίζουμε τόσο λίγα για τους μηχανισμούς αυτών των παθήσεων: πώς εμπλέκονται στη ''γέννηση'' της ασθένειας, ποια είναι τα ενδιάμεσα στάδια και τι σκοτώνει τελικά τους νευρώνες. Αυτή η περιορισμένη γνώση εμποδίζει όμως την εξέλιξη τρόπων αντιμετώπισης και έγκαιρης διάγνωσης».

Η επιθυμία της να βαδίσει στο δύσβατο δρόμο Βιοφυσικής, της επιστήμης δηλαδή που αξιοποιεί τις φυσικές μεθόδους για την ιατρική επιστήμη, έγινε πραγματικότητα το 2012, οπότε η Ελληνίδα ερευνήτρια έλαβε υποτροφία από τον Εθνικό Οργανισμό Έρευνας της Ελβετίας (Swiss National Science Foundation, SNF)) για να συμμετάσχει σε επιστημονική ομάδα του βρετανικού πανεπιστημίου Cambridge με αντικείμενο τις νευροεκφυλιστικές νόσους, Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ, μέσα από την εξέλιξη νέων τεχνικών οπτικής μικροσκοπίας. «Έτσι, με τις γνώσεις που είχα αποκτήσει και τις τεχνικές που είχα αναπτύξει στο Διδακτορικό μου, άρχισα να μελετώ βασικές φωτοφυσικές ιδιότητες βιολογικών συστημάτων, και τους μοριακούς μηχανισμούς σε επίπεδο πρωτεϊνών που σχετίζονται με τα πρωταρχικά στάδια εξέλιξης της νόσου Πάρκινσον» εξηγεί.
Η νόσος Πάρκινσον προκαλείται, όταν πρωτεΐνες παίρνουν αφύσικα σχήματα και, προσκολλώμενες μεταξύ τους, σχηματίζουν τελικά ινίδια αμυλοειδούς, γνωστά και ως σωμάτια Lewy, το «σήμα κατατεθέν» της πάθησης.

Χρησιμοποιώντας ένα οπτικό μικροσκόπιο υπερ-υψηλής ανάλυσης, η ομάδα κατάφερε να μελετήσει σε πραγματικό χρόνο σε νευρώνες αρουραίων τη συμπεριφορά των διαφορετικών μορφών μιας πρωτεϊνης, της άλφα-συνουκλεΐνης, η οποία έχει καταλυτικό ρόλο στην νόσο Πάρκινσον. Από την παρατήρηση σε νανοκλίμακα διαπιστώθηκε ότι η πρωτεΐνη, η άλφα-συνουκλεΐνη, ανάλογα με την τρισδιάστατη δομή που παίρνει κάθε φορά, μπορεί να λειτουργεί είτε προστατευτικά είτε τοξικά στα κύτταρα.

«Τα ευρήματά μας αλλάζουν τον τρόπο που βλέπουμε τη νόσο, επειδή δείχνουν ότι η ζημιά στους νευρώνες μπορεί να συμβεί, όταν απλώς υπάρχει έξτρα αφύσικη πρωτεΐνη άλφα-συνουκλεϊνη στο κύτταρο. Είναι αυτή η πρόσθετη ποσότητα της εν λόγω πρωτεϊνης που φαίνεται να προκαλεί τις τοξικές επιδράσεις, που έχουν ως συνέπεια τον θάνατο των εγκεφαλικών κυττάρων» εξηγεί η ερευνήτρια, και προσθέτει ότι «με αυτές τις οπτικές τεχνικές μπορούμε πραγματικά να δούμε λεπτομέρειες που δεν ήμασταν σε θέση να δούμε πριν, έτσι πιθανώς θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε την τοξική δράση σε πρώιμο στάδιο».

Όσο ενθουσιασμένη είναι για την όχι μακρινή προοπτική της έγκαιρης διάγνωσης ή και αντιμετώπισης της νόσου Πάρκινσον η 33χρονη φυσικός από την Καισαριανή, τόσο συγκρατημένη γίνεται όταν η συζήτηση περιστρέφεται στην Ελλάδα και στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι συνομήλικοι και οι συνάδελφοί της. «Με λύπη βλέπω τη σημερινή κρίση στην Ελλάδα και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του ενεργού δυναμικού μας και κυρίως των νέων επιστημόνων ωθείται στο εξωτερικό» λέει. Άλλωστε και η ίδια το 2006 που έφυγε για την Ελβετία πίστευε ότι η διαμονή της θα ήταν προσωρινή και βραχεία στην αλλοδαπή. Πλέον θεωρεί ότι βρίσκεται σε δρόμο χωρίς (άμεση) επιστροφή: «τώρα όμως αισθάνομαι ότι οι προοπτικές επιστροφής είναι πολύ δύσκολες. Και είναι κρίμα γιατί αξίζει η χώρα μας να συμβαδίσει με τις άλλες χώρες στις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις που συντελούνται. 'Έχουμε το δυναμικό, έχουμε τους νέους με ενθουσιασμό, όνειρα, παιδεία και βάσεις. Δεν έχουμε όμως την ευκαιρία να έρθουμε πίσω και να δημιουργήσουμε κάτι νέο, κάτι σημαντικό». Την έχασε η Ελλάδα με τους στενούς της ορίζοντες και την κέρδισε η διεθνής επιστήμη.

Ο συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του Twitter, Τζακ Ντόρσι, διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να καταργηθεί το υπάρχον όριο των 140 χαρακτήρων στα μηνύματα των χρηστών.

Σελίδα 9 από 85

savegreece

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

savegreece

Tο νέο online lifestyle περιοδικό!

logo5

H ζωντοχήρα ξαναχτυπά με βιβλίο online:

logo-story