Ανδρέας Θεοδωρακόπουλος: Τάσος Μαντζαβίνος, Ζωγράφος Γητευτής Αισθητικής

Από μια συγκυρία γνωρίστηκα με τον Τάσο Μαντζαβίνο πολλά χρόνια πριν. Οι συζητήσεις μας ατελείωτες όπως η πληθώρα των θεμάτων. Όταν περηφανεύομαι πως τον ξέρω οι αντιδράσεις διάφορες.

Πολλοί τον αναγνωρίζουν ως ταλέντο, πολλοί όμως εκφράζουν μια δυσαρέσκεια. «Είδα μια έκθεση του και με κυριάρχησε μια στεναχώρια» μου είπε μια φίλη.
Αυτός είναι μεγάλος ζωγράφος «της απάντησα».
«Να σε οδηγήσει, να σε αγγίξει όπου θέλει με τον τρόπο που θέλει».
Αυτό ένιωσα και εξακολουθώ να νιώθω κάθε φορά που η ευλογημένη συγκυρία με φέρνει στους επίγειους παραδείσους ένας από δαύτους είναι το ατελιέ του Τ.Μ αλλά και οι εκθέσεις του.

Δεν θα επιχειρήσω να «ερμηνεύσω» το έργο του για δύο λόγους:

α) Είμαι ένας μη γνώστης
β) Είναι κάτι, το οποίο ο ίδιος ο Τάσος δεν επιθυμεί.
Θυμάμαι σε μια ξενάγηση στο Μουσείο Μπενάκη την οποία πήγα να παρακολουθήσω όπου μιλούσε ο ίδιος για τα έργα του είπε:
«Αυτά είναι έργα ότι καταλάβατε και ότι νιώστε αυτό είναι!»
Τόσο ουσιαστικός και τόσο περιεκτικός μα τόσο αληθινός πάνω απ όλα.

Αυτό επιχειρώ με τούτο το κείμενο. Μια σπονδή στην τιμή που μου κάνει να με θεωρεί φίλο του και με αφορμή αυτή να επισκέπτομαι την «συναισθηματική χαρά» (κατά πως λέμε «παιδική χαρά») μου.
Ως παιδί δεν είχα παιχνίδια.

Την ανάγκη του «παίζειν» κάλυπταν αυτοσχέδια παιχνίδια, το ζωντάνεμα μαχών και πολέμων (αυτό όμως σταμάτησε γρήγορα λόγο μιας έντονης φιλειρηνικής άποψης η οποία φύτρωσε και καλλιεργήθηκε παιδιόθεν) και ένα επιτραπέζιο ενός γειτονόπουλου. Ένα φιδάκι.
Παίζαμε πολλές ώρες . Εκείνη η απογοήτευση που παίρνεις όταν από το 99 πας στο 2, η χαρά από το 11 στο 80. Η νίκη και η ήττα όλα ανάμεικτα σε ένα τετράχρωμο χαρτόνι με μερικά πιόνια κι ένα ζάρι. Πόσο απλή είναι η ζωή. Πόσο επακριβώς την αποτυπώνει το φιδάκι;

Δράκοι πολλοί δράκοι περιπλανώνται στη ζωή μου:

Ο δράκος είναι σύμβολο πολύπλευρο. Φόβος και δημιουργία γονιμότητα και σοφία, θάνατος και αναγέννηση, τα ανώτερα και τα κατώτερα.
Έχω περάσει πολλές ώρες παρατηρώντας με τον μεγεθυντικό φακό τους ξυλόγλυπτους δράκους από τις γκλίτσες μου τους οποίους συναντώ πάλι στους πίνακες του Τάσου.

Τόσο οικεία όλα, τόσο βαθύ το άγγιγμα του.
Αυτοβιογραφική και εμμονική στις απόψεις του Τάσου η τελευταία του έκθεση στην SKOUFA GALLERY (Σκουφά 4 Κολωνάκι τηλέφωνο 2103643025)
η οποία πραγματοποιείται από τις 9 Νοεμβρίου έως 4 Δεκεμβρίου 2017.

Υ.Γ Όσο για τα κηροπήγια μάλλον η εκκλησία θα έπρεπε να σκεφτεί να τοποθετήσει εντός των ναών. Έτσι αγιοποιείται και το πολυτιμότερο που μας έχει απομείνει. Η Τέχνη.Είθε!

Ανδρέας Θεοδωρακόπουλος
Καθηγητής -Συγγραφέας

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα