Ηθέση του Βρετανικού Μουσείου και η διάθεσή του να καταλήξει σε συμφωνία για τα Γλυπτά του Παρθενώνα παραμένουν αμετάβλητες και μετά την ηχηρή παρέμβαση Μητσοτάκη μέσω Guardian, αναφέρεται σε επίσημη απάντηση εκπροσώπου του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Υποβαθμίζοντας το κλίμα ανησυχίας που δημιούργησε δημοσίευμα της «Daily Telegraph», περί δήθεν αδιεξόδου στις συνομιλίες, το Μουσείο παραπέμπει στις δηλώσεις του νέου διευθυντή του, Νίκολας Κάλιναν στους Financial Times. Ο κ. Κάλιναν είχε εκφράσει την ελπίδα ότι η πρόσφατη συμφωνία δανεισμού της Ταπισερί της Μπαγιέ στη Βρετανία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «αχτίδα ελπίδας» για πρόοδο και στο ζήτημα των Γλυπτών. «Θα ήλπιζα ότι μπορεί να υπάρξει κάποια απτή πρόοδος. Θα ήταν κάτι υπέροχο», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Μητσοτάκης στον Guardian: Ούτε δανεισμός, ούτε αναγνώριση κυριότητας
Στον αντίποδα, ο έλληνας πρωθυπουργός, με άρθρο του στην εφημερίδα Guardian, βάζει τα θεμέλια μιας αδιαπραγμάτευτης ελληνικής στάσης, απορρίπτοντας κάθε σκέψη για συμβιβασμούς, που θίγουν την εθνική κυριαρχία επί του μνημείου.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκαθαρίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αποδεχθεί συμφωνία, η οποία θα απαιτούσε την αναγνώριση της κυριότητας του Βρετανικού Μουσείου στα Γλυπτά, ούτε ένα σχήμα, βάσει του οποίου τα τμήματα του μνημείου θα «δανείζονταν» στη χώρα μας.
Απορρίπτει εξάλλου τον παραλληλισμό με το γαλλικό έργο, τονίζοντας ότι η Ταπισερί ταξίδεψε ως ενιαίο έργο, ενώ στην περίπτωση του Παρθενώνα, μιλάμε για αποκομμένα τμήματα ενός ενιαίου συνόλου, που πρέπει να επανενωθούν μόνιμα στο Μουσείο της Ακρόπολης.
Ο πρωθυπουργός ζητά να μετατραπεί μια ιστορική διαμάχη σε «πράξη πολιτιστικής φιλίας», φέρνοντας ως παράδειγμα δηλώσεις του Άντι Μπέρναμ, πριν αναλάβει πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, υπέρ της άνευ όρων επιστροφής.
Το μέλλον της πολιτιστικής συνεργασίας
Παρά τις διαφορές στον τρόπο προσέγγισης, η ελληνική πλευρά τονίζει ότι οι συνομιλίες των τελευταίων ετών έχουν θέσει τις βάσεις για μια ευρύτερη, μακροχρόνια πολιτιστική συνεργασία. Το ζητούμενο, πλέον, όπως υπογραμμίζεται, είναι να υπάρξει το απαραίτητο πολιτικό θάρρος από τη βρετανική πλευρά ώστε να κλείσει οριστικά μια πληγή δεκαετιών.