Η κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου που πέθανε την περασμένη Τρίτη σε ηλικία 81 ετών, θα τελεστεί το Σάββατο 25 Οκτωβρίου στη Μητρόπολη Αθηνών, στη 1.00 μ.μ. και θα ακολουθήσει ταφή στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, σύμφωνα με ανάρτηση της οικογένειας του τραγουδοποιού στα κοινωνικά δίκτυα.
Η οικογένεια επιθυμεί, αντί στεφάνων, τα χρήματα να προσφερθούν:
- στο Μουσικό Τμήμα του Ιονίου Πανεπιστημίου, όπου δίδαξε
EUROBANK – GR18 0260 2950 0002 9020 1796 406
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
- στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, που εδρεύει στη γενέθλια πόλη του, τη Θεσσαλονίκη
ΠΕΙΡΑΙΩΣ – GR26 0172 2020 0052 0209 9405 694
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Στην αιτιολογία της κατάθεσης να αναγράφεται: Διονύσης Σαββόπουλος.
Για όσους επιθυμούν να τον αποχαιρετήσουν, η σορός του θα βρίσκεται στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, το πρωί του Σαββάτου από τις 8.30 π.μ. έως τις 11.30 π.μ.
Όπως έγινε γνωστό χθες, η κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου θα τελεστεί δημοσία δαπάνη. Τη σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση υπογράφουν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος και Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, καθώς και ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς.
Στ. Ξαρχάκος για Σαββόπουλο: Στα μάτια μου ήταν ένας σύγχρονος Διόνυσος – Πολεμήθηκε επειδή είχε διαφορετική άποψη
Με τον δικό του, ξεχωριστό, συμπυκνωμένο, μεστό δημόσιο λόγοι αποχαιρέτησε ο μεγάλος Έλληνας μουσουργός, Σταύρος Ξαρχάκος, τον Διονύση Σαββόπουλο, που «έφυγε» χθες από τη ζωή, στα 81 του χρόνια.
Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο Σταύρος Ξαρχάκος υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, ότι ο Σαββόπουλος δεν υπήρξε ποτέ «κανονικός», ως δημιουργός, καθώς διατηρούσε την αυθεντικότητά του, παρά τις επιθέσεις που κατά καιρούς δεχόταν.
«Στον πλανήτη αυτό μεταξύ των κανονικών ανθρώπων υπάρχουμε εμείς, οι όχι και τόσο -για κάποιους- κανονικοί άνθρωποι, οι καλλιτέχνες.
Στο μικρό αυτό κομμάτι της γης που λέγεται Ελλάδα θέλουμε καλλιτέχνες σύμφωνα με το προσωπικό μας γούστο, τις απόψεις, τις κοσμοθεωρίες μας.
Ευτυχώς, όμως, συνεχίζουμε να διατηρούμε τις απόψεις, τα ελαττώματα, τις ιδιορρυθμίες μας, τις σεξουαλικές, κομματικές και ιδεολογικές μας προτιμήσεις, καθώς και το δικαίωμά μας να ζούμε και να εκφραζόμαστε όπως εμείς θέλουμε στην Τέχνη και τη ζωή μας.
Να διατηρούμε το θάρρος της γνώμης μας ακόμα κι όταν δε συμφωνείτε...
Αλλιώς, πιστέψτε με, δε θα είμασταν καλλιτέχνες ούτε κι εσείς θα μας αγαπούσατε-μισούσατε τόσο!
Αυτό το δικαίωμα ευτυχώς ο Διονύσης το διατήρησε και εκεί κυρίως θα εστιάσω το κειμενό μου.
Κατ´ αρχάς να πω ότι με τον Διονύση δεν κάναμε ποτέ παρέα, δεν ήμασταν φίλοι αν και πάντα υπήρχε αλληλοεκτίμηση.
Μια φορά μονάχα -και αυτό μου το θύμισε ο ίδιος διαβάζοντας το βιβλίο του – όταν έπαιζε κάπου, ανέβηκα στο πιάνο και άρχισα να τον συνοδεύω.
Τον είδα σε κάποιες συναυλίες του, ήρθε σε δικές μου και πέρυσι είχα τη χαρά να γιορτάσω μαζί του, με την παρέα και την οικογένειά του, τα τελευταία του γενέθλια.
Σε ένα αφιέρωμα τον ονόμασα «Διόνυσο Σαββόπουλο» γιατί αυτό ήταν στα δικά μου μάτια, ένας σύγχρονος Διόνυσος.
Πολεμήθηκε, αμφισβητήθηκε και κατά καιρούς έγινε βορά , απλώς και μόνο επειδή είχε διαφορετική άποψη ή ιδεολογία.
Ας θυμόμαστε πόσο σκληρά κρίθηκε, ας αναρωτηθούμε πόσο δημοκράτες είμαστε όταν αποδομούμε τόσο εύκολα τους καλλιτέχνες και όταν τους θέλουμε «στα μέτρα μας».
Ισως να είμαστε η μοναδική χώρα που θέλει να κάνει τους καλλιτέχνες σύμφωνα με το κοινώς αποδεκτό!
Αυτός άραγε είναι ρόλος του καλλιτέχνη;
Ας αναρωτηθούμε...
Όμως, το καλό στην ιστορία αυτή είναι ότι στην πραγματικότητα κανείς δε μπόρεσε ούτε θα μπορέσει να τον βλάψει διότι πολύ απλά, ο Διονύσης θα υπάρχει μέσα από το έργο του, κάθε μέρα με τα τραγούδια του θα κρατάει έναν καθρέφτη απέναντι στον Έλληνα είτε αυτός είναι ερωτευμένος είτε επαναστατημένος είτε ταλαιπωρημένος είτε ιδεαλιστής είτε απλώς «Κωλοέλληνας».
Ας διαλέξει ο καθένας σε ποια κατηγορία ανήκει κι ας πορευτεί αναλόγως...
Χαίρε Διόνυσε
Καλό σου κατευόδιο
Σταύρος Ξαρχάκος», αναφέρει, ο μεγάλος συνθέτης στην ανάρτηση του.
Εξαίρετος ο λόγος του Στ. Ξαρχάκου, για το θάρρος γνώμης του Σαββόπουλου, ελεύθερου, κατά της ξεπερασμένης Αριστεράς και του τότε ΠΑΣΟΚ.....Αύριο μεσημέρι η κηδεία του.
- Στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης από το πρωί η σορός του.Η κηδεία θα τελεστεί στη Μητρόπολη Αθηνών, στη 1.00 μ.μ. και θα ακολουθήσει ταφή στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών - Η επιθυμία της οικογένειάς του
Η κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου που πέθανε την περασμένη Τρίτη σε ηλικία 81 ετών, θα τελεστεί το Σάββατο 25 Οκτωβρίου στη Μητρόπολη Αθηνών, στη 1.00 μ.μ. και θα ακολουθήσει ταφή στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, σύμφωνα με ανάρτηση της οικογένειας του τραγουδοποιού στα κοινωνικά δίκτυα.
Η οικογένεια επιθυμεί, αντί στεφάνων, τα χρήματα να προσφερθούν:
- στο Μουσικό Τμήμα του Ιονίου Πανεπιστημίου, όπου δίδαξε
EUROBANK – GR18 0260 2950 0002 9020 1796 406
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΙΟΝΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
- στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, που εδρεύει στη γενέθλια πόλη του, τη Θεσσαλονίκη
ΠΕΙΡΑΙΩΣ – GR26 0172 2020 0052 0209 9405 694
ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ: ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Στην αιτιολογία της κατάθεσης να αναγράφεται: Διονύσης Σαββόπουλος.
Για όσους επιθυμούν να τον αποχαιρετήσουν, η σορός του θα βρίσκεται στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, το πρωί του Σαββάτου από τις 8.30 π.μ. έως τις 11.30 π.μ.
Όπως έγινε γνωστό χθες, η κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου θα τελεστεί δημοσία δαπάνη. Τη σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση υπογράφουν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος και Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, καθώς και ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς.
Στ. Ξαρχάκος για Σαββόπουλο: Στα μάτια μου ήταν ένας σύγχρονος Διόνυσος – Πολεμήθηκε επειδή είχε διαφορετική άποψη
(
Με τον δικό του, ξεχωριστό, συμπυκνωμένο, μεστό δημόσιο λόγοι αποχαιρέτησε ο μεγάλος Έλληνας μουσουργός, Σταύρος Ξαρχάκος, τον Διονύση Σαββόπουλο, που «έφυγε» χθες από τη ζωή, στα 81 του χρόνια.
Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο Σταύρος Ξαρχάκος υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, ότι ο Σαββόπουλος δεν υπήρξε ποτέ «κανονικός», ως δημιουργός, καθώς διατηρούσε την αυθεντικότητά του, παρά τις επιθέσεις που κατά καιρούς δεχόταν.
«Στον πλανήτη αυτό μεταξύ των κανονικών ανθρώπων υπάρχουμε εμείς, οι όχι και τόσο -για κάποιους- κανονικοί άνθρωποι, οι καλλιτέχνες.
Στο μικρό αυτό κομμάτι της γης που λέγεται Ελλάδα θέλουμε καλλιτέχνες σύμφωνα με το προσωπικό μας γούστο, τις απόψεις, τις κοσμοθεωρίες μας.
Ευτυχώς, όμως, συνεχίζουμε να διατηρούμε τις απόψεις, τα ελαττώματα, τις ιδιορρυθμίες μας, τις σεξουαλικές, κομματικές και ιδεολογικές μας προτιμήσεις, καθώς και το δικαίωμά μας να ζούμε και να εκφραζόμαστε όπως εμείς θέλουμε στην Τέχνη και τη ζωή μας.
Να διατηρούμε το θάρρος της γνώμης μας ακόμα κι όταν δε συμφωνείτε…
Αλλιώς, πιστέψτε με, δε θα είμασταν καλλιτέχνες ούτε κι εσείς θα μας αγαπούσατε-μισούσατε τόσο!
Αυτό το δικαίωμα ευτυχώς ο Διονύσης το διατήρησε και εκεί κυρίως θα εστιάσω το κειμενό μου.
Κατ´ αρχάς να πω ότι με τον Διονύση δεν κάναμε ποτέ παρέα, δεν ήμασταν φίλοι αν και πάντα υπήρχε αλληλοεκτίμηση.
Μια φορά μονάχα -και αυτό μου το θύμισε ο ίδιος διαβάζοντας το βιβλίο του – όταν έπαιζε κάπου, ανέβηκα στο πιάνο και άρχισα να τον συνοδεύω.
Τον είδα σε κάποιες συναυλίες του, ήρθε σε δικές μου και πέρυσι είχα τη χαρά να γιορτάσω μαζί του, με την παρέα και την οικογένειά του, τα τελευταία του γενέθλια.
Σε ένα αφιέρωμα τον ονόμασα «Διόνυσο Σαββόπουλο» γιατί αυτό ήταν στα δικά μου μάτια, ένας σύγχρονος Διόνυσος.
Πολεμήθηκε, αμφισβητήθηκε και κατά καιρούς έγινε βορά , απλώς και μόνο επειδή είχε διαφορετική άποψη ή ιδεολογία.
Ας θυμόμαστε πόσο σκληρά κρίθηκε, ας αναρωτηθούμε πόσο δημοκράτες είμαστε όταν αποδομούμε τόσο εύκολα τους καλλιτέχνες και όταν τους θέλουμε «στα μέτρα μας».
Ισως να είμαστε η μοναδική χώρα που θέλει να κάνει τους καλλιτέχνες σύμφωνα με το κοινώς αποδεκτό!
Αυτός άραγε είναι ρόλος του καλλιτέχνη;
Ας αναρωτηθούμε…
Όμως, το καλό στην ιστορία αυτή είναι ότι στην πραγματικότητα κανείς δε μπόρεσε ούτε θα μπορέσει να τον βλάψει διότι πολύ απλά, ο Διονύσης θα υπάρχει μέσα από το έργο του, κάθε μέρα με τα τραγούδια του θα κρατάει έναν καθρέφτη απέναντι στον Έλληνα είτε αυτός είναι ερωτευμένος είτε επαναστατημένος είτε ταλαιπωρημένος είτε ιδεαλιστής είτε απλώς «Κωλοέλληνας».
Ας διαλέξει ο καθένας σε ποια κατηγορία ανήκει κι ας πορευτεί αναλόγως…
Χαίρε Διόνυσε
Καλό σου κατευόδιο
Σταύρος Ξαρχάκος», αναφέρει, ο μεγάλος συνθέτης στην ανάρτηση του.