Σε μεγάλη πολιτική κρίση έχει μπεί η άλλοτε Μεγάλη Βρεττανία, της οποίας τα δύο κυβερνητικά κόμματα φαίνεται να έχουν έχουν απαξιωθεί.
Στην θέση του, πάντως λέει ότι θα (προσπαθήσει να) παραμείνει ο Κιρ Στάρμερ και ότι θα «συνεχίσει να κυβερνά», προσπαθώντας να διασκεδάσει τα σενάρια ανατροπής του.
Αυτό ανέφερε ο ίδιος στο υπουργικό συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε σήμερα Τρίτη στην Ντάουνινγκ Στριτ.
Να σημειωθεί ότι οι Εργατικοί υπέστησαν τη χειρότερη ήττα τους σε τοπικές εκλογές στην ιστορία τους.
Παραιτήθηκε το πρώτο μέλος της κυβέρνησης Στάρμερ
Νωρίτερα η Μιάτα Φανμπουλέχ έγινε η πρώτη υπουργός που παραιτήθηκε από την κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ, καλώντας τον πρωθυπουργό να παραιτηθεί.
«Σας παρακαλώ να πράξετε ό,τι απαιτείται για την χώρα και για το κόμμα και να ορίσετε χρονοδιάγραμμα για μία συντεταγμένη μετάβαση ώστε μία νέα ομάδα να μπορέσει να προχωρήσει στις αλλαγές που έχουμε υποσχεθεί για την χώρα», δηλώνει στην επιστολή παραίτησής της που αναρτήθηκε στο Χ η Μιάτα Φανμπουλέχ.
«Όπως είπα και χθες, αναλαμβάνω την ευθύνη για αυτά τα εκλογικά αποτελέσματα και αναλαμβάνω την ευθύνη να υλοποιήσουμε την αλλαγή που υποσχεθήκαμε. Οι τελευταίες 48 ώρες ήταν αποσταθεροποιητικές για την κυβέρνηση και αυτό έχει πραγματικό οικονομικό κόστος για τη χώρα και για τις οικογένειες. Το Εργατικό Κόμμα έχει διαδικασία για αμφισβήτηση ηγεσίας και αυτή δεν έχει ενεργοποιηθεί. Η χώρα περιμένει από εμάς να συνεχίσουμε να κυβερνάμε. Αυτό κάνω εγώ και αυτό πρέπει να κάνουμε ως υπουργικό συμβούλιο» επισήμανε.
Οι Εργατικοί ηττήθηκαν σε τοπικές εκλογές στην ιστορία τους.
Έχασαν σχεδόν 1.500 έδρες στην τοπική αυτοδιοίκηση στην Αγγλία και τον έλεγχο περισσότερων από 37 συμβουλίων. Έχασαν στον βορρά, στα Μίντλαντς και στον νότο. Έχασαν συμβούλια και δημαρχίες δήμων στο Λονδίνο. Έχασαν τον έλεγχο του ουαλικού κοινοβουλίου, του Senedd, για πρώτη φορά στα 27 χρόνια της ιστορίας του — μια συντριβή που σηματοδότησε επίσης την πρώτη φορά εδώ και πάνω από έναν αιώνα που οι Εργατικοί απέτυχαν να κερδίσουν οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση στην Ουαλία.
Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι η συντριπτική πλειονότητα των απωλειών των Εργατικών ήταν κέρδη του Reform του Νάιτζελ Φάρατζ.
Ογδόντα βουλευτές των Εργατικών ζητούν τώρα την παραίτηση του Στάρμερ
Ογδόντα βουλευτές των Εργατικών έχουν πλέον καλέσει τον Στάρμερ να παραιτηθεί από τη θέση του ή να καθορίσει ένα χρονοδιάγραμμα για την παραίτησή του.
Η τελευταία είναι η Ρεμπέκα Λονγκ-Μπέιλι. Σε μια ανάρτηση στο X, αναφέρεται στα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών της περασμένης εβδομάδας ως «από τα χειρότερα στην ιστορία μας».
«Ο Κιρ Στάρμερ πρέπει να τερματίσει αυτό το χάος και τώρα να καθορίσει ένα χρονοδιάγραμμα για μια λογική και ομαλή μετάβαση σε έναν νέο ηγέτη», γράφει.
Η Λονγκ-Μπέιλι ήταν η ίδια υποψήφια για την ηγεσία των Εργατικών και ηττήθηκε από την Στάρμερ στις εκλογές για την ηγεσία των Εργατικών το 2020.
Κανείς δεν αμφισβήτησε τον Στάρμερ στο υπουργικό συμβούλιο, λέει ο ΜακΦάντεν
Στο υπουργικό συμβούλιο κανείς δεν αμφισβήτησε τον Κιρ Στάρμερ και δεν πρότεινε να φύγει, σύμφωνα με τον Πατ ΜακΦάντεν, τον υπουργό Εργασίας και Συντάξεων.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους καθώς έφευγε από το Νο. 10, ο ΜακΦάντεν είπε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να «συνεχίσει».
Όταν ρωτήθηκε αν κάποιος αμφισβήτησε τον Στάρμερ στη συνάντηση, απάντησε: «Δεν το έκαναν».
Τι χρειάζεται για να αλλάξει η ηγεσία
Για να αλλάξει η ηγεσία, ένας βουλευτής πρέπει να ενημερώσει το Εθνικό Εκτελεστικό Συμβούλιο του κόμματος ότι επιθυμεί να ξεκινήσει διαδικασία αμφισβήτησης, μετά την οποία μπορεί ο ίδιος ή άλλος βουλευτής να αρχίσει να συγκεντρώνει επίσημη στήριξη.
Στη συνέχεια απαιτείται η υποστήριξη του 20% της κοινοβουλευτικής ομάδας των Εργατικών — σήμερα περίπου 80 βουλευτές — ώστε να διεξαχθεί εσωκομματική αναμέτρηση, με τον εν ενεργεία αρχηγό να συμμετέχει αυτομάτως στο ψηφοδέλτιο.
Παρότι 78 βουλευτές έχουν ζητήσει δημόσια την παραίτηση του Στάρμερ, αυτές οι εκκλήσεις από μόνες τους δεν ενεργοποιούν καμία επίσημη κομματική διαδικασία αμφισβήτησης.
ήσει» αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό.
Το ερώτημα δεν είναι αν θα φύγει ο Στέρμερ, αλλά πώς το υπόλοιπο κόμμα αντιλαμβάνεται τη φύση της τεράστιας αποτυχίας του.
«Η απάντηση είναι απλή: ο Στάρμερ κατάφερε να ανοίξει τον δρόμο στο Reform προς το Γουεστμίνστερ με όσα απέτυχε να κάνει για τον βρετανικό λαό όσο βρισκόταν στην κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, με όσα έκανε, προετοίμασε ενεργά το έδαφος για την αυταρχική κατάληψη του κράτους από αυτούς.
Το Reform, για παράδειγμα, έχει ζητήσει μαζικές απελάσεις, το τέλος του βρετανικού συστήματος ασύλου και την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αντί να αντιταχθεί σε αυτή τη ρατσιστική επίθεση εναντίον των μεταναστών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Στάρμερ αποφάσισε να κάνει μεγάλο μέρος της δουλειάς του Reform για λογαριασμό του.
Πριν από τις εκλογές, σχεδόν 150 φιλανθρωπικές οργανώσεις, κοινωνικοί λειτουργοί και δικηγόροι προειδοποίησαν ότι οι πρόσφατα προτεινόμενες αλλαγές της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό σύστημα θα έθεταν σε κίνδυνο τα δικαιώματα εκατοντάδων χιλιάδων παιδιών στο Ην. Βασίλειο. Αυτές περιλαμβάνουν σχέδια να δοθεί στις μεταναστευτικές αρχές η εξουσία να χρησιμοποιούν βία εναντίον παιδιών, μεταξύ άλλων να τα περνούν χειροπέδες και να τα χειρίζονται σωματικά κατά τη διάρκεια αναγκαστικών απομακρύνσεων.
Η κυβέρνηση Στάρμερ έχει επίσης ανακοινώσει ότι θα αποδυναμώσει την προστασία των προσφύγων και έχει ταχθεί υπέρ της «μεταρρύθμισης» της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει τα δικά της αντιμεταναστευτικά σχέδια, τα οποία παραβιάζουν κατάφωρα τη σύμβαση.
Καταστολή
Στη συνέχεια το The Nation υπογραμμίζει πως ο Στάρμερ, διπλασιάζοντας την καταστολή των φιλοπαλαιστινιακών διαδηλώσεων, έχει αλλάξει δραματικά τη φύση της κρατικής εξουσίας και έχει δώσει σε μια πιθανή κυβέρνηση του Reform νέα εργαλεία για μια ολοκληρωτική καταστολή των πολιτικών ελευθεριών.
«Από την απαγόρευση της ακτιβιστικής ομάδας Palestine Action, μέχρι τις νέες εξουσίες περιορισμού των διαδηλώσεων και τη συνεχιζόμενη προσπάθεια πλήρους κατάργησης των ενόρκων στις δίκες, δεν φαίνεται να υπάρχει όριο στο πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει αυτή η κυβέρνηση για να περιορίσει την ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι».
Ξεπουλήθηκαν στους Αμερικανούς
Τέλος, το περιοδικό σημειώνει πως ο Κιρ Στάρμερ έχει πουλήσει με ενθουσιασμό τα δεδομένα (data), τη γη και τον αμυντικό τομέα της Βρετανίας σε αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας όπως η Palantir, η Google και η Microsoft. Υπενθυμίζει ότι οι ίδιες εταιρείες «έχουν διευκολύνει μαζική επιτήρηση, γενοκτονία και περιβαλλοντική υποβάθμιση σε όλο τον κόσμο» προσθέτοντας πως «όπως ακριβώς αυτές οι εταιρείες στήριξαν τη φασιστική ατζέντα του Ντόναλντ Τραμπ, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα προσαρμόζονταν στις ιδιοτροπίες του Νάιτζελ Φάρατζ».
Αυτά που πέτυχε Στάρμερ με αυτές τις ενέργειες, συνεχίζει το περιοδικό ήταν οι αριστεροί υποστηρικτές των Εργατικών, αποτροπιασμένοι από τις επιθέσεις του κόμματος στους φτωχούς και την υιοθέτηση ρατσισμού και αυταρχισμού, να στραφούν στους Πράσινους. Επιπλέον «μεγάλα τμήματα ψηφοφόρων στις πρώην προπύργιες περιοχές του σήκωσαν τα χέρια ψηλά με αηδία απέναντι στην αποτυχία του να βελτιώσει τη ζωή τους και ψήφισαν Reform, μια πολιτική διαδρομή που θα είναι υπερβολικά γνώριμη στους Αμερικανούς της εποχής Τραμπ».
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, καταλήγει το άρθρο, η «φασιστική ακροδεξιά» να «βρίσκεται πιο κοντά στην εξουσία στη Βρετανία από ό,τι έχει βρεθεί εδώ και γενιές».
Ωστόσο, σύμφωνα με βρετανικά μέσα, η στήριξη προς το πρόσωπό του παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη, με τον Skynews να κάνει λόγο για «εκκωφαντική σιωπή» από κορυφαία στελέχη των Εργατικών και αυξανόμενη αίσθηση μέσα στο κόμμα ότι η κρίση δύσκολα αναστρέφεται.