Αν αυτό δεν είναι εφικτό, η ΕΣΣΔ θα υποστηρίξει τους «προοδευτικούς εβραίους, που παρέχουν μεγαλύτερη εγγύηση από τους οπισθοδρομικούς Άραβες». Η δέσμευση τηρήθηκε. Η Σοβιετική Ένωση ήταν το πρώτο κράτος στον κόσμο που αναγνώρισε το Ισραήλ μετά την ίδρυσή του. Η στήριξή τους δεν ήταν μόνο διπλωματική. Οι Σοβιετικοί βομβάρδιζαν τους Άραβες και μία ταξιαρχία Ρώσων εθελοντών, που είχε σταλεί το 1948, τους απομάκρυνε από τα σπίτια τους. Στη μεγάλη τσέχικη βιομηχανία Skoda ανατέθηκε η προμήθεια του Ισραήλ με σύγχρονο οπλισμό χωρίς τον οποίο οι Εβραίοι, σύμφωνα με τον Μπεν Γκουριόν, ήταν αμφίβολο αν θα άντεχαν πάνω από ένα μήνα.
Στις 4 Ιουλίου 1946, έναν ολόκληρο χρόνο μετά τη λήξη του Πολέμου, Πολωνοί πολίτες και αστυνομικοί δολοφόνησαν στο χωριό Κίλτσε Εβραίους επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος με αφορμή μια αόριστη φήμη πως τάχα Εβραίοι είχαν απαγάγει έναν μικρό χριστιανό. Οι διωγμοί συνεχίστηκαν κι αφού εμφανίστηκε σώο και αβλαβές το παιδάκι. Μια άλλη τραγωδία συνέβη επί γερμανικής Κατοχής (!) στη μικρή επαρχιακή πόλη Γιεντβάμπνε, βορειοανατολικά της Βαρσοβίας. Στις 10 Ιουλίου 1941, ο εβραϊκός πληθυσμός της πόλης (1.000 άτομα) εγκλωβίστηκε σε έναν αχυρώνα. Κάποιοι, που δεν ήταν Ναζί αλλά χριστιανοί κάτοικοι, άναψαν φωτιά. Σώθηκαν μόλις επτά Εβραίοι.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, στην πόλη Μίσκολτς της Ουγγαρίας κι ενώ κυκλοφορούσαν φήμες για άλλα πογκρόμ, ένας όχλος προκάλεσε εκτεταμένα αιματηρά επεισόδια. Αφορμή υπήρξε η σύλληψη τριών μαυραγοριτών, εκ των οποίων οι δύο ήταν Εβραίοι. Με τη βοήθεια της Αστυνομίας κυκλοφόρησε η πληροφορία για τη μεταγωγή των συλληφθέντων. Ένα μεγάλο πλήθος περίμενε κι επιτέθηκε με συνθήματα «θάνατος στους Εβραίους», σκότωσε τον ένα και ξυλοκόπησε άγρια τον άλλο, που κατέληξε στο νοσοκομείο. Ο τρίτος, μη Εβραίος, κατάφερε να το σκάσει. Η αστυνομία την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενη συνέλαβε 16 άτομα, αλλά ένα μεγάλο πλήθος «αλληλέγγυων» επιτέθηκε και κατέλαβε το αστυνομικό τμήμα διαμαρτυρόμενο για τις συλλήψεις. Θύμα αυτή τη φορά ήταν ένας Εβραίος αστυνομικός. Θέμα Γάζας δεν υπήρχε τότε.
Στις 6 Ιουνίου 2025, επέτειο της απόβασης των Συμμάχων στην Νορμανδία που έμπηξε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του Ναζισμού, στη λεβεντογέννα Κρήτη, ομάδες νεαρών διαδηλώνουν κατά πολιτών του Ισραήλ που επέλεξαν τον τόπο τους για τουρισμό. Στόχος της θερμής υποδοχής είναι να τους απαγορεύσουν τη διαμονή στο νησί. Πρόκειται για ένα ακόμη επεισόδιο όψιμου αντισημιτισμού που παρακολουθεί αμήχανη η Πολιτεία και επιδοκιμάζει με ενθουσιασμό η κατά δήλωσή της δημοκρατική προοδευτική διανόηση. Η ατμόσφαιρα θυμίζει όσα προηγήθηκαν του auto da fe (της καύσης των βιβλίων) και της Νύχτας των Κρυστάλλων στη Ναζιστική Γερμανία, αλλά οι σημερινοί κληρονόμοι εκείνης της νοσηρής νοοτροπίας δεν πτοούνται από τις συγκρίσεις. Τότε οι Εβραίοι (ακόμη και όσοι δεν αποτελούσαν την άρχουσα τάξη του λαού τους) ήσαν υπεύθυνοι για τον πόλεμο - κι ας τον είχε αρχίσει ο Χίτλερ. Σήμερα οι Ισραηλινοί τουρίστες (ακόμη κι όσοι αντιπολιτεύονται τον Νετανιάχου) είναι δολοφόνοι και υπεύθυνοι για τη γενοκτονία στη Γάζα – κι ας την προκάλεσε η Χαμάς σφάζοντας αθώους και κρατώντας ομήρους μικρά παιδιά.
Όσοι πρωταγωνιστούσαν τότε στα πογκρόμ κι όσοι τρομοκρατούν ανύποπτους ανθρώπους σήμερα δεν είναι ούτε αιμοχαρείς ούτε «κτήνη» ούτε πρωτόγονοι. Αποτελούσαν και αποτελούν μια μειοψηφία ανθρώπων της διπλανής πόρτας, που ενσαρκώνουν την κοινοτοπία του κακού (κατά την Χάνα Άρεντ). Η χειρότερη δολοφονική μηχανή των Ες Ες, τα Άινζατσγκρούπεν, είχαν πολλούς κατόχους ακαδημαϊκών τίτλων στις τάξεις τους. Οι σπουδές δεν τους εξανθρώπισαν. Όταν συστηματικά υποβιβάζεις τον εχθρό από το επίπεδο του ανθρώπου στο επίπεδο του άγριου ζώου δεν μπορείς να περιμένεις ότι ο διώκτης του θα διστάσει να τον πετσοκόψει αλύπητα ούτε ότι θα αισθανθούν δυσφορία οι θεατές των αγριοτήτων.
Η συλλογική απάθεια παραμένει το φρικτό αποτέλεσμα της στοχευμένης προπαγάνδας που πετυχαίνει περισσότερα όταν στηρίζεται σε προηγούμενες προκαταλήψεις αιώνων. Κι αυτές οι Εβραίοι τις έχουν βιώσει από την αρχή της Ιστορίας. Ο συνδυασμός προπαγάνδας και προκαταλήψεων οδηγεί λαούς με λαμπρή πολιτιστική επίδοση και εν προκειμένω με μακρά παράδοση στη φιλοξενία να βαδίζουν (ευτυχώς με αργό βήμα ακόμη) στη συγκρότηση μιας κοινωνίας ζούγκλας. Τα μέλη της δεν αντιδρούν στους τραμπουκισμούς όπως αδιαφορούσαν άλλοι πολιτισμένοι λαοί όταν δίπλα τους δολοφονούνταν και απανθρακώνονταν χιλιάδες αθώοι άνθρωποι. Για τυχόν ευαίσθητους που είναι «με τον άνθρωπο», διευκρινίζεται ότι η εικόνα ισχύει και αντεστραμμένη την σήμερον ημέρα.
Και τώρα μια θεωρία συνωμοσίας από αυτές που συνήθως αρέσουν σε όσους διακηρύσσουν ότι δεν εργαλειοποιούν κοινωνικά ή φυσικά φαινόμενα για κομματικά κέρδη. Έχει αντιληφθεί κάποιος κυβερνητικός ότι είναι πολύ πιθανή η επιδείνωση της κατάστασης λόγω της τάσης έχουν οι μάζες για μίμηση μοντέλων συμπεριφοράς; Η μήπως διάγουν περίοδο ραστώνης όπως με την τραγωδία των Τεμπών; Σκέφτηκε κάποιος από τα επιτελικά μυαλά την επίπτωση της επαναστατικής γυμναστικής στον τουρισμό που καμαρώνουμε ότι αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας. Αν τα πράγματα ήταν αλλιώς ευκαιρίας δοθείσης, θα είχαν ήδη διατυπωθεί κατηγορίες με «στοιχεία» ότι έχει τεθεί σε εφαρμογή κάποιο ανώτερο σχέδιο (τον εγκέφαλο τον ορίζετε κατά βούληση) για την καταστροφή του ελληνικού τουρισμού.
Τα πλήγματα στον ελληνικό τουρισμό τα τελευταία χρόνια είναι αλλεπάλληλα, ύπουλα και συντονισμένα σε ύποπτο βαθμό. Προφανής στόχος η διάψευση του success story που παρουσιάζει η κυβέρνηση. Στην αρχή ήταν η ξινίλα: «Ανάπτυξη δεν γίνεται μόνο με τουρισμό». Μετά εμφανίζεται καλλιέργεια αρνητικού κλίματος για τις προοπτικές: «Με τη στάση που τηρεί η κυβέρνηση στο Ουκρανικό, ξεχάστε τους Ρώσους τουρίστες- θα προτιμήσουν την Τουρκία». Ακολουθούν δυσοίωνες προβλέψεις: «Η ακρίβεια έχει τσακίσει το μέσο βαλάντιο και οι τουρίστες θα πάνε σε χώρες φθηνότερες από την Ελλάδα». Και τέλος ρεπορτάζ για την νομοθεσία περί τροχόσπιτων: «Οικογένεια Νορβηγών αποφάσισε ότι δεν πρόκειται να ξαναέρθει στην Ελλάδα μετά την απαγόρευση των τροχόσπιτων». Το κερασάκι στην τούρτα είναι οι βιαστικές εκτιμήσεις από τα δεδομένα της αρχής της περιόδου: «Μείωση των κρατήσεων και αφίξεων το τρίμηνο» - κι ας μην συμφωνούν τα πρώτα στοιχεία.
Με τέτοιες ειδήσεις, άλλοτε ακριβείς αλλά υπερβολικές κι άλλοτε ψευδείς αλλά ελκυστικές, οι διακινητές τους με τη σύμπραξη των πονετικών ΜΜΕ ενισχύουν την εκδήλωση της παραδοσιακής γκρίνιας. Είναι ένας τομέας στον οποίο διαπρέπει επί δεκαετίες η προπαγανδιστική τεχνογνωσία της Προόδου. Με την αλάνθαστη αυτή μέθοδο μερίδα της κοινής γνώμης σχεδόν επιχαίρει όταν δικαιώνονται τα δυσάρεστα προγνωστικά (ακόμη κι αν δεν είναι καθόλου δυσάρεστα).
Είναι πάγια αντιπολιτευτική τακτική των ελληνικών κομμάτων όταν βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο: περιγράφουν έναν κόσμο βυθισμένο στην απόγνωση που εξακολουθεί να υπάρχει μόνο στη φαντασία τους. Και μένει αναλλοίωτος ακόμη κι όταν οι μαζικές «έξοδοι» των εκδρομέων των τριημέρων φωτίζουν μια διαφορετική εικόνα που δεν θέλουν να την δουν ή που την περιφρονούν ως προπαγάνδα. Η παρεχόμενη σε δόσεις απογοήτευση ροκανίζει σιγά αλλά σταθερά τη διάθεση ανθρώπων, που πράγματι περνούν δύσκολα, να κάνουν έξοδα για διακοπές φοβούμενοι το μέλλον που περιγράφεται ζοφερό .
Η αυτοεκπληρούμενη προφητεία θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα στο μέλλον. Η αρχή έγινε με τον ιδιότυπο τουριστ-αντισημιτισμό που βρήκε πεδίο έκφρασης εκεί όπου η δράση δεν έχει αντίδραση. Είμαστε ακόμη πολύ μακριά από την υποχρέωση να φορούν κίτρινο αστέρι και από την απαγόρευση να πηγαίνουν βόλτα στα πάρκα οι Εβραίοι, αλλά δεν απέχουμε πάρα πολύ από τον αποκλεισμό τους από ακτές και παραλίες- έτσι τουλάχιστον προστάζει διαφημιστική αφίσα του αγώνα.
Η Γκόλντα Μέιρ είχε πει ότι το παλαιστινιακό θα λυθεί όταν οι Άραβες αγαπήσουν τα παιδιά τους περισσότερο από όσο μισούν τους Εβραίους. Στην εξίσωση προστέθηκαν τώρα και τα αισθήματα των επιλεκτικά πονόψυχων Ευρωπαίων, που απολαμβάνουν τους καρπούς της μονόπλευρης πολιτικής τους. Ο Όσκαρ Γουάιλντ είχε προειδοποιήσει: ο δρόμος προς την Κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις.
Κώστας Ιωάννου
