Καταστάσεις διαφθοράς σε βάθος στη γεωργία, με διασπάθιση πολλών χρημάτων και με τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης της βιολογικής κτηνοτροφίας και της βιολογικής γεωργίας.
Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτονται, πρόκειται για ένα σύνθετο, ευρύ και βαθύ κύκλωμα απάτης σε επιδοτήσεις βιολογικής κτηνοτροφίας και μελισσοκομίας στην Ελλάδα, με καταγγελίες ότι οι παρανομίες αυτές είναι μεγαλύτερες ακόμα και από το σίριαλ των βοσκοτόπων.
Δύο εταιρείες (συνολικά λειτουργούν σε όλη τη χώρα 18 εταιρείες πιστοποίησης) εντοπίστηκαν να εκδίδουν πιστοποιητικά σε αγρότες και κτηνοτρόφους, οι οποίοι υποτίθεται ότι παράγουν προϊόντα με βιολογικές μεθόδους, σε ασυνήθιστο όμως ρυθμό τόσο σε ταχύτητα όσο και σε αριθμό
Σε αυτό φέρεται να εμπλέκονται εκτός από τους «μαϊμού» παραγωγούς, Κέντρα Υποδοχής Δηλώσεων (ΚΥΔ) αλλά και φορείς πιστοποίησης, οι οποίοι προμήθευαν τους «πελάτες» τους χωρίς επιτόπιο έλεγχο ψευδή πιστοποιητικά και μάλιστα με «χοντρές» προμήθειες, οι οποίες σύμφωνα με πληροφορίες έφταναν έως 10% επί των επιδοτήσεων.
Η «κομπίνα» που στήθηκε με τα βιολογικά μελίσσια και κτηνοτροφία φαίνεται να αγγίζει έως και τα 100 εκατ. ευρώ, ενώ μέχρι σήμερα σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις περίπου 5.000 «δικαιούχοι» αποχωρούν μαζικά από τα προγράμματα φοβούμενοι ελέγχους και ποινικές διώξεις.
Χιλιάδες ψευδή πιστοποιητικά
Αυτή ακριβώς η πτυχή του σκανδάλου με τη βιολογική κτηνοτροφία και μελισσοκομία ήταν και η αφορμή που κινητοποίησε τις αρχές, οι οποίες μετά από καταγγελίες, στο πλαίσιο ελέγχου που διενήργησε το ΕΣΥΔ σε φορείς πιστοποίησης βιοκαλλιεργητών και κτηνοτρόφων, εντόπισε – έως τώρα – δύο εταιρείες, μία στην Κρήτη και μία στην Αθήνα.
Οι δύο αυτές εταιρείες (συνολικά λειτουργούν σε όλη τη χώρα 18 εταιρείες πιστοποίησης) εντοπίστηκαν να εκδίδουν πιστοποιητικά σε αγρότες και κτηνοτρόφους, οι οποίοι υποτίθεται ότι παράγουν προϊόντα με βιολογικές μεθόδους, σε ασυνήθιστο όμως ρυθμό τόσο σε ταχύτητα όσο και σε αριθμό.
Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, εντοπίστηκαν περίπου 3.500 πιστοποιητικά που εκδόθηκαν copy paste, χωρίς να έχουν γίνει οι προβλεπόμενοι έλεγχοι στις εκμεταλλεύσεις και στα προϊόντα, προκειμένου οι εν δυνάμει δικαιούχοι να βάλουν «χέρι» στο νέο πρόγραμμα.
Οι καταγγελίες και για τις δύο αυτές περιπτώσεις έχουν διαβιβαστεί από τον υπουργό Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκο, κατόπιν σχετικής ενημέρωσης που έλαβε από το ΕΣΥΔ, στον προϊστάμενο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Αθηνών, τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών και τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηρακλείου.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Κρήτης, όπου φέρεται να δηλώθηκαν έως και 400.000 μελίσσια σε μια περιοχή με 100.000 κυψέλες
Οι «μαϊμού» δικαιούχοι
Μετά το σκάνδαλο με τα βοσκοτόπια, το τελευταίο δίμηνο ήρθε στη δημοσιότητα και η απάτη με τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης και ειδικότερα το πρόγραμμα των βιολογικών.
Τι συνέβη; «Μαϊμού» – μελισσοκόμοι, με τη στήριξη παρόχων υπηρεσιών και φορέων πιστοποίησης, εκμεταλλεύτηκαν κενά της τελευταίας πρόσκλησης βιολογικής μελισσοκομίας (παρέμβαση Π3 – 70-1.6 του ΣΣ ΚΑΠ), ύψους 18.858.824 ευρώ (η οποία «κόπηκε» μετά τις αποκαλύψεις) και αλλοιώνοντας στοιχεία, υπέβαλαν ψευδείς δηλώσεις για τεράστιο αριθμό μελισσιών, διεκδικώντας επιδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ που προορίζονται για τους πραγματικούς μελισσοκόμους.
Μάλιστα, προκειμένου να εξασφαλίσουν και μεγαλύτερα ποσά δήλωναν ότι είχαν στην κατοχή τους αριθμό κυψελών (300 – 500 την κάθε μία) σαφώς αυξημένο, εκτοξεύοντας τον αιτούμενο προϋπολογισμό ακόμα και δέκα φορές επάνω, φτάνοντας σχεδόν τα 170 εκατ. ευρώ. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Κρήτης, όπου φέρεται να δηλώθηκαν έως και 400.000 μελίσσια σε μια περιοχή με 100.000 κυψέλες.
Στις σοβαρές παρατυπίες που εντοπίστηκαν στα προγράμματα βιολογικής μελισσοκομίας και της βιολογικής κτηνοτροφίας με τις υπερβολικές δηλώσεις, και τις οποίες κατήγγειλε και η ΕΘΕΑΣ (στις 10 Ιουνίου 2025), φέρεται να εμπλέκονται και οι φορείς πιστοποίησης, οι οποίοι εξέδιδαν βεβαιώσεις χωρίς καν να έχουν επισκεφθεί τις εκμεταλλεύσεις και προχωρήσουν στους προβλεπόμενους ελέγχους.
«Υποτίθεται ότι ο πιστοποιητικός φορέας διενεργεί ελέγχους στις εκμεταλλεύσεις, βλέπει τιμολόγια, παραστατικά, το προϊόν και στη συνέχεια εκδίδει το πιστοποιητικό, το οποίο κατατίθεται στη συνέχεια για ένταξη στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης. Αυτό όπως φαίνεται δεν έγινε σε αυτές τις περιπτώσεις».