Επίμονος απέναντι στις μεγάλες δυσκολίες και μέσα σε κλίμα δυσκολιών στο θέμα αυτό, ο Ελληνας ΥΠΕΞ το παλεύει. Επιμένει και όχι μόνο στο θέμα αυτό αλλά και σε άλλα, όπως, οι σχέσεις την Αίγυπτο, τα ελληνοτουρκικά, οι σχέσεις με Αλβανία και Β. Μακεδονία κ.α. Μαχητικός για διεκδίκηση έστω επιμέρους, διορθωτικές κινήσεις κλπ..Με φόντο τη συνάντηση του Ελληνα υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη με τον Λίβυο ομόλογό του, έγινε γνωστό πως επανεκκινούν οι διμερείς διαβουλεύσεις για την ΑΟΖ, σε τεχνικό επίπεδο.
Ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, συναντήθηκε σήμερα με τον ασκούντα χρέη υπουργού Εξωτερικών της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης, Τάχερ Σάλεμ αλ Μπαούρ.
Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε σε συνέχεια της επίσκεψης του κ. Γεραπετρίτη στην Τρίπολη, στις 15 Ιουλίου, κατά την οποία είχε συμφωνηθεί η εμβάθυνση των διμερών σχέσεων.
Κατά τη συνάντηση, οι δύο υπουργοί κήρυξαν την έναρξη της διαδικασίας για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης. Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνεδρίαση των τεχνικών επιτροπών. Συμφωνήθηκε η επόμενη συνάντηση να λάβει χώρα στην Τρίπολη.
Επιστολή της Ελλάδας στον ΟΗΕ: Το τουρκολιβυκό μνημόνιο αγνοεί τα θαλάσσια δικαιώματα των ελληνικών νησιών
Θέμα της ημερήσιας διάταξης ήταν επίσης η ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της μετανάστευσης. Στο σημείο αυτό, ο υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε την ετοιμότητα της Ελλάδας να «συνεχίσει την παροχή εκπαίδευσης» στελεχών της λιβυκής ακτοφυλακής.
Οι δύο υπουργοί αντάλλαξαν απόψεις για την περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων στους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας, των μεταφορών και των κατασκευών.
Εξέφρασαν επίσης, την ετοιμότητά τους για έναρξη απευθείας αεροπορικής σύνδεσης μεταξύ Αθήνας και Τρίπολης και συμφώνησαν στην πραγματοποίηση ελληνικής επιχειρηματικής αποστολής στην Τρίπολη, εντός του φθινοπώρου.
Ο κ. Γεραπετρίτης τόνισε την ανάγκη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και επανέλαβε την ελληνική και ευρωπαϊκή θέση αναφορικά με το άκυρο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο.
Αναφέρθηκε, τέλος, στην ουσιαστική συμβολή της Ελλάδας, ως κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης και εκλεγμένου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στις προσπάθειες για την επίτευξη πολιτικής λύσης, με γνώμονα την ενότητα, την ανάπτυξη και τη σταθερότητα στη Λιβύη.