Ο Αμερικανός ηθοποιός Χάρβεϊ Καϊτέλ θα τιμήσει με την παρουσία του το 16ο Athens Open Air Film Festival powered by ΔΕΗ, το οποίο την Πέμπτη, 18 Ιουνίου στο Θέατρο Κολωνού παρουσιάζει «Το Βλέμμα του Οδυσσέα», του Θόδωρου Αγγελόπουλου, όπου ο πρώτος πρωταγωνιστεί. Με αυτό τον τρόπο θα κηρυχθεί η επίσημη έναρξη της φετινής διοργάνωσης που είναι συνδιοργάνωση του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ),
Γεννημένος στη Νέα Υόρκη τον Μάιο του 1939, ο Χάρβεϊ Καϊτέλ είναι ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του σύγχρονου αμερικανικού σινεμά. Από τους «Κακόφημους Δρόμους» και τον «Ταξιτζή» του Μάρτιν Σκορσέζε, τα «Μαθήματα Πιάνου» της Τζέιν Κάμπιον, το «Θέλμα και Λουίζ» του Ρίντλεϊ Σκοτ, το «Ξενοδοχείο Grand Budapest» και το «Moonrise Kingdom», του Γουές Αντερσον έως το «Reservoir Dogs» και το «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο, ο Καϊτέλ έχει χαράξει μια εκπληκτική πορεία, γεμάτη τόλμη και ερμηνευτική αλήθεια, που μετράει πάνω από πέντε δεκαετίες, μία υποψηφιότητα για Όσκαρ, Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βενετίας και αναρίθμητες άλλες διακρίσεις. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους method actors που πέρασαν από την έβδομη τέχνη, και μαζί με τον Αλ Πατσίνο και την Έλεν Μπέρστιν είναι πρόεδρος του θρυλικού Actors Studio.
Αυτό που ξεχωρίζει τον Καϊτέλ, όμως, δεν είναι μόνο οι μεγάλες αμερικανικές παραγωγές, είναι και η συνεχής του αναζήτηση στον διεθνή, ανεξάρτητο κινηματογράφο. Η συνάντησή του με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στο «Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995) είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική έκφραση αυτής της αναζήτησης.
Τριάντα χρόνια μετά, η επιστροφή της ταινίας στην Αθήνα, ως ένας ελάχιστος φόρος τιμής στο έργο ενός κεφαλαιώδους σημασίας δημιουργού του ελληνικού και παγκόσμιου σινεμά και μάλιστα με την παρουσία του ίδιου του πρωταγωνιστή της, είναι μια σπάνια κινηματογραφική στιγμή που αξίζει να ζήσει κανείς.
Το Βλέμμα του Οδυσσέα
O ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης Α. επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια στην πατρίδα, αναζητώντας τρεις μπομπίνες ανεμφάνιστου φιλμ των Αδελφών Μανάκη, πιονιέρων του κινηματογράφου στα Βαλκάνια. Η απεγνωσμένη αναζήτηση του φιλμ όπου καταγράφηκε το πρώτο βλέμμα πάνω σε τούτη τη χερσόνησο, γίνεται ταυτόχρονα και η αναζήτηση ενός βλέμματος από πλευράς του Α. (του Αγγελόπουλου, κατ' επέκταση), που ψάχνει έναν καινούργιο τρόπο να ξαναδεί τον κόσμο.
Η οδύσσεια του Α. δεν είναι μια ομηρική Oδύσσεια. Όλα τα ομηρικά αντίστοιχα δεν αναγνωρίζονται παρά μόνο σαν σχήματα, σκορπισμένα στοιχεία στο μακρύ ταξίδι της σύνθεσης. Τώρα που όλες οι ιδεολογίες κατέρρευσαν, τώρα που το σοσιαλιστικό όνειρο κύλησε στο ποτάμι της Ιστορίας, η περιπέτεια του βλέμματος απέμεινε η μόνη περιπέτεια να αφηγηθείς.