Προσπάθησε, ματαίως, σε άθλιες «επενδύσεις» με αντάλλαγμα τη «μισή Ζάκυνθο» και προδτατυεόμενα νησιά.
Δοξαστικό τροπάριο ορισμένων, μάλλον αφελών, με αφορμή τον θάνατό του:«Η αγάπη του για την Ελλάδα μεγάλη.Αν και διέθετε κατοικίες και πρόσβαση στα πιο αποκλειστικά θέρετρα του κόσμου, επέστρεφε ξανά και ξανά στην Ελλάδα». Με παρουίαση μόνο μιας όψης της όλης αλήθειας.
Φιλότουρκος, αδίστακτος στις μεθόδους του μεθόδους του, αυταρχικός και δικτατορικός ηγέτης μιας μικρής χώρας με πλούσιο πετρέλαιο, πάντα υπηρετικός στις ΗΠΑ και περιφερειακά στην Τουρκία.. Δήθεν προσηνής και ευπροσήγορος στους απλούς ανθρώπους του Ιονίου,με ψαράδες, γκαρσόνια, μανάβηδες κ.α. αλλά αφάνταστα δεσποτικός στη χώρα του.Την Κυριακή το πρωί (12.07.2026) έγινε γνωστό ότι ο πρώην εμίρης του Κατάρ, Σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι, απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών, μετά από χρόνια προβλήματα υγείας.
«'Ο σεΐχης και πρώην πρωθυπουργός του Κατάρ Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι και από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο αγαπούσε την Ελλάδα την οποία επισκεπτόνταν συχνά ενώ προχώρησε και σε σειρά επενδύσεων.
Με την πολυτελή θαλαμηγό του, "Al Mirqab" είχε επισκεφθεί αρκετά ελληνικά νησιά. Ήταν ένας από τους ελάχιστους ηγέτες του αραβικού κόσμου που ανέπτυξαν μια τόσο στενή και διαχρονική σχέση με την Ελλάδα, επιλέγοντας τα ελληνικά νησιά ως σταθερό προορισμό των θερινών διακοπών του.
Τα νησιά του Ιονίου αποτέλεσαν το προσωπικό του καταφύγιο. Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Ιθάκη, Μεγανήσι, Σκορπιός και δεκάδες μικροί κόλποι μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα έγιναν τα σημεία όπου περνούσε ημέρες ή και εβδομάδες πάνω στη θάλασσα.
Αν και διέθετε κατοικίες και πρόσβαση στα πιο αποκλειστικά θέρετρα του κόσμου, επέστρεφε ξανά και ξανά στην Ελλάδα, αναζητώντας κάτι που δύσκολα αγοράζεται με χρήματα: την ηρεμία, την αυθεντικότητα και την απλότητα του ελληνικού καλοκαιριού.
«Στα ελληνικά νερά ταξίδευε συνήθως με τη θρυλική Katara, τη θαλαμηγό των περίπου 124 μέτρων που συγκαταλεγόταν στις μεγαλύτερες και πολυτελέστερες του κόσμου. Το πλωτό αυτό «παλάτι», με πλήρωμα που ξεπερνούσε τα 90 άτομα, ελικοδρόμιο, πολυτελείς σουίτες, χώρους ευεξίας και κάθε δυνατή παροχή, αποτελούσε τη βάση των διακοπών του. Παρ' όλα αυτά, όσοι τον συνάντησαν στα ελληνικά νησιά περιγράφουν έναν άνθρωπο που απέφευγε τις επιδείξεις».
Η ανακοίνωση του θανάτου του
«Με καρδιά ακλόνητη στην πίστη στο θέλημα και το πεπρωμένο του Θεού, το Ντιβάν του Αμίρ θρηνεί τη μεγάλη απώλεια για το έθνος του εκλιπόντος – είθε ο Θεός να τον ελεήσει – Αυτού Υψηλότητας Πατέρα Αμίρ Σεΐχη Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι, ο οποίος απεβίωσε σήμερα το πρωί», ανέφερε η ανακοίνωση του ανώτατου κυβερνητικού οργάνου της χώρας.
Κατά τη διάρκεια της 18χρονης διακυβέρνησής του, το Κατάρ μετατράπηκε σε μία από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου χάρη στα τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου, ενώ ενίσχυσε σημαντικά τη διεθνή επιρροή του στη διπλωματία, τις επενδύσεις και τα μέσα ενημέρωσης.
-Η αποκαλυπτική στιγμή του χαρακτήρα και των φιλοδοξιών του που έμελλε να αλλάξει όχι μόνο τη δική του ζωή αλλά και την πορεία της χώρας του, ήρθε τον Ιούνιο του 1995. Με μια ανατροπή του πατέρα του με στρατιωτικό πραξικόπημα, ο οποίος βρισκόταν στο εξωτερικό, ανέλαβε την εξουσία, ανοίγοντας ένα εντελώς νέο κεφάλαιο για το Κατάρ στην απόλυτη διάθεση «επενδυτών», Τραπεζών, κατασκευαστικών εταιρειών και ανάλογων παραγόντων από τις ΗΠΑ και την Τουρκία.. Εκείνη την εποχή, το μικρό κράτος του Περσικού Κόλπου διέθετε τεράστια ενεργειακά αποθέματα, που εκχώρησε εύκολα σε διεθνή εκμετάλλευση , κατασκευές, μεγάλα οδικά έργα, στρατιωτικές υποδομές των ΗΠΑ κλπ
«Επένδυσε» με απόλυτη εξουσία στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου του North Field, που θεωρούνται από τα μεγαλύτερα στον κόσμο, μετατρέποντας το υγροποιημένο φυσικό αέριο στον βασικό πυλώνα της οικονομίας του Κατάρ. Μέσα σε λίγα χρόνια, τα κρατικά έσοδα εκτοξεύθηκαν και μαζί τους αυξήθηκε θεαματικά και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών. Παράλληλα, επιδίωξε να επεκτείνει την επιρροή της χώρας πολύ πέρα από τα σύνορά της. Δημιούργησε το κρατικό επενδυτικό ταμείο Qatar Investment Authority, μέσω του οποίου το Κατάρ απέκτησε συμμετοχές σε εμβληματικά ακίνητα, μεγάλες τράπεζες, βιομηχανίες και διεθνείς επιχειρήσεις. Το Λονδίνο, το Παρίσι, η Νέα Υόρκη και άλλες μεγάλες πρωτεύουσες γέμισαν με επενδύσεις που έφεραν την υπογραφή του εμιράτου.
Την ίδια στιγμή, επένδυσε στη λεγόμενη «ήπια ισχύ». Η δημιουργία του τηλεοπτικού δικτύου Al Jazeera έδωσε στο Κατάρ πρωταγωνιστικό ρόλο στην ενημέρωση του αραβικού κόσμου, ενώ η διεκδίκηση και τελικά η ανάληψη του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2022 αποτέλεσε την πιο ηχηρή απόδειξη των διεθνών φιλοδοξιών του. Το 2013 προχώρησε σε μια απόφαση που προκάλεσε έκπληξη ακόμη και στους στενότερους συνεργάτες του. Παρέδωσε οικειοθελώς την εξουσία στον γιο του, Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι, σε μια περιοχή όπου οι ηγετικές αλλαγές συνήθως γίνονται έπειτα από κρίσεις ή τον θάνατο του ηγέτη. Ο ίδιος επέλεξε να αποσυρθεί από την πρώτη γραμμή της πολιτικής, για σοβαρούς λόγους υγείας στο βάθος, διατηρώντας συμβουλευτικό ρόλο και αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο στην οικογένειά του και στα ταξίδια.Αυτή ακριβώς η περίοδος της ζωής του συνέπεσε με την ακόμη στενότερη σχέση που ανέπτυξε με την Ελλάδα.
Οι επισκέψεις του στα ελληνικά νησιά έγιναν πιο συχνές, ενώ οι διακοπές στο Ιόνιο έπαψαν να αποτελούν απλώς μια καλοκαιρινή συνήθεια. Πολύ σύντομα, η αγάπη του για τον τόπο θα μετατρεπόταν σε μια κερδοφόρα επένδυση είτε σε περιοχή της Ζακύνθου τεράστια σε έκταση που ματαιώθηκε ως σκάνδαλο μετά από μεγάλες διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις είτε σε προστατευόμενη περιοχή κάποιου μικρού νησιού του Ιονίου, επίσης μεγάλου φυσικού κάλλους. Καθόλου λάτρης, όπως αποδείχθηκε, του ελληνικού τοπίου και του σεβασμό στο περιβάλλον.
Η Οξυά και το επενδυτικό όραμα που έμεινε στα χαρτιά
Η απόφαση να επενδύσει στην Ελλάδα δεν ήταν μια κίνηση της στιγμής. Είχαν προηγηθεί χρόνια καλοκαιρινών αποδράσεων στο Ιόνιο, οικογενειακές διακοπές και αμέτρητα ναυτικά μίλια στα ελληνικά νερά. Για τον Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι, η Ελλάδα δεν ήταν ένας ακόμη προορισμός της Μεσογείου. Ήταν ένας τόπος στον οποίο επέστρεφε διαρκώς, μέχρι που αποφάσισε να αποκτήσει το δικό του κομμάτι ελληνικής γης.
Φωτογραφίες από την επίσκεψή του στην Οξυά τον Αύγουστο του 2014
"Το βλέμμα του στράφηκε στην Οξυά, το μεγαλύτερο ιδιωτικό νησί του συμπλέγματος των Εχινάδων, απέναντι από τον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Η εξαγορά του, την περίοδο 2013-2014, μέσω της εταιρείας Pimara Α.Ε., η οποία εκπροσωπούσε τα συμφέροντα της βασιλικής οικογένειας του Κατάρ, αποτέλεσε μία από τις πιο πολυσυζητημένες επενδυτικές κινήσεις των χρόνων της οικονομικής κρίσης. Το τίμημα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχαν δημοσιευθεί τότε, ανερχόταν σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ και η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου, παρουσιάζοντας την Ελλάδα ως έναν νέο επενδυτικό προορισμό για τα κεφάλαια του Κατάρ.
Πίσω από την αγορά του νησιού δεν βρισκόταν η ιδέα μιας απλής εξοχικής κατοικίας. Σύμφωνα με τα σχέδια που είχαν δει τότε το φως της δημοσιότητας, ο πρώην εμίρης οραματιζόταν τη δημιουργία ενός πρότυπου συγκροτήματος διεθνών προδιαγραφών, με πολυτελείς κατοικίες, μικρή μαρίνα, εγκαταστάσεις φιλοξενίας και πολιτιστικούς χώρους. Σε αρκετά δημοσιεύματα της εποχής, το σχέδιο περιγραφόταν ως ένα μελλοντικό «Art Island», ένας αποκλειστικός προορισμός όπου η αρχιτεκτονική, η τέχνη και το φυσικό περιβάλλον θα συνυπήρχαν σε απόλυτη αρμονία.
Οι προσδοκίες ήταν μεγάλες. Πολιτικοί, τοπικοί φορείς και επιχειρηματικοί κύκλοι έβλεπαν στην Οξυά μια επένδυση-ορόσημο, ικανή να λειτουργήσει ως μήνυμα εμπιστοσύνης προς την ελληνική οικονομία σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία.
Η πραγματικότητα, όμως, αποδείχθηκε πολύ διαφορετική. Η Οξυά βρίσκεται εντός περιοχής που προστατεύεται από το ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000, γεγονός που επέβαλε αυστηρούς περιορισμούς στις δυνατότητες αξιοποίησης του νησιού. Ταυτόχρονα, η έκδοση των απαιτούμενων εγκρίσεων εξελίχθηκε σε μια εξαιρετικά χρονοβόρα διαδικασία, καθώς απαιτούνταν διαδοχικές γνωμοδοτήσεις από το Δασαρχείο, τις αρχαιολογικές Υπηρεσίες και σειρά άλλων συναρμόδιων φορέων.
Σαν να μην έφταναν τα διοικητικά εμπόδια, το εγχείρημα βρέθηκε αντιμέτωπο και με δικαστικές εμπλοκές. Ο Έλληνας αρχιτέκτονας που είχε αναλάβει τον σχεδιασμό της επένδυσης προσέφυγε στη Δικαιοσύνη κατά της διαχειρίστριας εταιρείας, διεκδικώντας, σύμφωνα με τα σχετικά δικόγραφα, αμοιβές εκατομμυρίων ευρώ για μελέτες που, όπως υποστήριζε, είχαν εκπονηθεί αλλά δεν εξοφλήθηκαν ποτέ. Η υπόθεση επιβάρυνε ακόμη περισσότερο ένα έργο που ήδη κινούνταν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς.
Με το πέρασμα των χρόνων, το φιλόδοξο σχέδιο άρχισε να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από την πραγματικότητα. Οι καθυστερήσεις, οι νομικές εκκρεμότητες και οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί είχαν ως αποτέλεσμα η επένδυση να μην προχωρήσει ποτέ πέρα από το στάδιο του σχεδιασμού."
Έτσι, η Οξυά εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ενός μεγάλου επενδυτικού οράματος που δεν υλοποιήθηκε ποτέ.Kαι καλώς βέβαια , όπως συνέβη..... Ένα σχέδιο που ξεκίνησε με διεθνή δημοσιότητα, υψηλές προσδοκίες και την προσωπική σφραγίδα ενός από τους ισχυρότερους ανθρώπους του πλανήτη, αλλά έμεινε τελικά στα χαρτιά μιας εργολαβικής αντίληψης και άπληστης κερδοσκοπίας.
1