Δείτε τι γράφει ο Ηλίας Μιχάλας για το πώς λειτουργεί το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»
Συνεχίζονται οι αναταράξεις μετά τη διαγραφή του Θανάση Αυγερινού από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, με στελέχη του κόμματος να καταγγέλλουν τόσο τη Μαρία Καρυστιανού όσο και τη Μαρία Γρατσία για τη στάση τους μετά την ίδρυση του κινήματος.
Τελευταία χρονικά η ανάρτηση του επικοινωνιολόγου Ηλία Μιχάλα, ο οποίος ήταν ένας εκ των 7 που υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη στις 26 Μαΐου μαζί με τον δημοσιογράφο ο οποίος αφού διεγράφη απάντησε με τη φράση «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» στη Μαρία Καρυστιανού για την απόφασή της να τον θέσει εκτός κόμματος.
Γράφοντας «ε, όχι κι έτσι βρε Μαρίες», ο κ. Μιχάλας αναφέρεται στον ρόλο της δικηγόρου Μαρίας Γρατσία και στο πολιτικό παρελθόν της στο οποίο «αντίβαρο» όπως γράφει ήταν ο Θανάσης Αυγερινός.
«Και ξαφνικά.. ΦΡΕΝΟ. Αλλόκοτες καθυστερήσεις, ακόμα πιο αλλόκοτες αποφάσεις. Εντελώς ανάποδη στρατηγική από εκείνη που ήταν ΦΑΝΕΡΑ η σωστή. Σκοτεινά πρόσωπα και παρασκηνιακές εντολές» γράφει ο κ. Μιχάλας καταγγέλλοντας την ηγεσία της Ελπίδας για τη Δημοκρατία ότι «και μόνο στο άκουσμα της λέξης "καταστατικό" έπαιρνε depon» και ότι «έκανε τα πάντα να διώχνει τους πολίτες».
«Ανεξήγητα? Όχι για μένα. Προφανώς ούτε για τον Αυγερινό, ούτε για τον Φρονιμάκη, ούτε για τον Κοκοτσάκη, ούτε για πολλούς ακόμα που κατάλαβαν (άλλος νωρίτερα, άλλος αργότερα) "τι παίζει" και ότι για μια ακόμα φορά το σύστημα έκανε πλάκα μαζί μας» προσθέτει ο ίδιος αφήνοντας υπονοούμενα για τη στάση της ηγεσίας της Ελπίδας για τη Δημοκρατία.
Όλη η ανάρτηση του Ηλία Μιχάλα
Ε όχι κι έτσι βρε Μαρίες...
Η ιδρυτική διακήρυξη της "ελπίδας για την δημοκρατία" κατατέθηκε στις 26 Μαΐου.
Ανάμεσα στα πέντε πρώτα ονόματα της πρώτης σελίδας που την υπέγραψαν "τιμής ένεκεν", εκτός από την Μαρία Καρυστιανού και την Μαρία Γρατσία, ήμουν εγώ και ο Θανάσης Αυγερινός, όντας εκείνη την εποχή πολύ στενοί συνεργάτες των δύο Κυριών.
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες όχι γιατί δεν θέλω, αλλά επειδή είναι ατελείωτες..
Ο Θανάσης κι εγω, έχουμε περάσει ατελείωτες ώρες με αυτήν την "συντροφιά".
Στιγμές που δεν θα ξεχαστούν ποτέ, αφού υπήρξαμε συμμέτοχοι σε κάτι που πιστέψαμε πολύ δυνατά.
Παράλληλα με το χτίσιμο της Ελπίδας όμως, χτίζονταν και ανθρώπινες σχέσεις.
Τον Θανάση δεν τον ήξερα.
Εκεί γνωριστήκαμε.
Εκεί άλλωστε γνώρισα και τον Γιάννη τον Φρονιμάκη, τον Βασίλη τον Κοκοτσάκη, τον Στράτο, τον Νίκο, τον Στέλιο, τον έτερο Θανάση τον στρατηγό, τον υπέροχο μελισσοκόμο Κώστα και πολλούς ακόμα που είχαν μια πραγματική και άδολη αγάπη για αυτό που χτιζόταν μέρα με την ημέρα και ένιωθαν "κομμάτι" του.
Κανείς δεν αμφισβητούσε την αυτονόητη ηγετική θέση της Μαρίας Καρυστιανού.
Άλλωστε όλοι για εκείνη πήγαμε. Εκείνη μας ενέπνευσε, εκείνη ήταν το πρόσωπο που υποδείκνυε ο λαός, εκείνη ήταν η γυναίκα σύμβολο -στα μάτια μας- που θα μπορούσε να ενώσει και να ανατρέψει το σάπιο πολιτικό καθεστώς.
Από την πρώτη στιγμή και χωρίς δεύτερη κουβέντα, ήταν φανερό ότι πέρα από την μια Μαρία, στην κορυφή της ηγετικής ομάδας ήταν και η δικηγόρος της στην υπόθεση των Τεμπών, η Μαρία Γρατσία.
Δεκτόν αν και όχι "αυτονόητο"...
Σε αντίθεση με την ΜΚ που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είχε κάποια ενασχόληση με την πολιτική πριν από το έγκλημα των Τεμπών, η ΜΓ ήταν ενεργά πολιτικοποιημένη, έχοντας συμμετάσχει ως υποψήφια με το ψηφοδέλτιο της "ΝΙΚΗΣ".
Το πρώτο πρόβλημα που αναζητούσε άμεση λύση, ήταν πως η δεδομένη παρουσία της ΜΓ θα ισορροπούσε ιδεολογικά σε ένα κίνημα που ήταν φανερό ότι απευθυνόταν ΚΥΡΙΩΣ σε έναν πατριωτικό, προοδευτικό χώρο, που είναι και η μεγάλη "ορφανή" εκλογική δεξαμενή.
Εκεί έπαιξε τον δικό του κομβικό ρόλο ο Θανάσης Αυγερινός.
Η προηγούμενη δημόσια παρουσία του δεν μπορούσε να κρυφτεί.
Ο Θανάσης δεν μας συστήθηκε τον Μάιο. Όλοι τον ξέραμε.
Ξέραμε τι λέει και σε ποιά πλευρά της πολιτικής ιστορίας έχει αποφασίσει ότι ανήκει.
Πολλοί της ίδιας πλευράς βρήκαν το "άλλοθι" που περίμεναν για να δηλώσουν παρόντες στην πορεία της Ελπίδας.
Η ισορροπία που ψάχναμε ήταν ήδη εκεί.
Οι προοπτικές καλύτερες από ποτέ.
Τα σχέδια έτοιμα, καθημερινές νέες επαφές με σπουδαίους ανθρώπους και ενθουσιασμός.
Και ξαφνικά.. ΦΡΕΝΟ.
Αλλόκοτες καθυστερήσεις, ακόμα πιο αλλόκοτες αποφάσεις. Εντελώς ανάποδη στρατηγική από εκείνη που ήταν ΦΑΝΕΡΑ η σωστή. Σκοτεινά πρόσωπα και παρασκηνιακές εντολές.
Ένα "κίνημα πολιτών" που η ηγεσία του και μόνο στο άκουσμα της λέξης "καταστατικό" έπαιρνε depon.
Ένα "κίνημα πολιτών" που έκανε τα πάντα να διώχνει τους πολίτες.
Εφ, Συν.. Απαντώντας και στα χθεσινά δημοσιεύματα της κ. Καρυστιανού που καταλογίζει στον κ. Αυγερινό «διχαστικές δηλώσεις και συμπεριφορές», αποχωρήσαντες και προσκείμενοι στον δημοσιογράφο στρέφονται εναντίον της ηγεσίας του κόμματος και ρωτούν τα εξής:
Με βάση ποιες διαδικασίες έγινε η διαγραφή του Θανάση Αυγερινού από μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και του κόμματος; Υπάρχει Επιτροπή Δεοντολογίας που τον κάλεσε να απολογηθεί για κάτι; Υπάρχει Καταστατικό και τι προβλέπει για αυτές τις περιπτώσεις;
Είναι αλήθεια ότι ο Θανάσης Αυγερινός είχε διαφωνήσει στις συνεδριάσεις για διάφορα ζητήματα όπως η άρνηση της κατάρτισης Καταστατικού; Επίσης αληθεύει ότι είχε καταθέσει προτάσεις Καταστατικού, η συζήτηση των οποίων απορρίφθηκε μετά βδελυγμίας;
Υπάρχει απόφαση του Πολιτικού Συμβουλίου για την διαγραφή Αυγερινού;
Αληθεύει ότι είχε υπάρξει τοποθέτηση 8 μελών του ΠΣ κατά του διορισμού στο κεντρικό Οργανωτικό του παλαιοκομματικού Νίκου Γαλανού, που βρίσκεται στο 6ο του κόμμα σήμερα; Αν και κρίθηκε ύποπτος για φυτευτός και αντίθετος με τις διακηρυγμένες αξίες του Κινήματος κατά του παλαιού πολιτικού συστήματος, οι ΜΚ και ΜΓ συνεχίζουν να προσπαθούν να τον επιβάλουν.
Η κ. Γρατσία γιατί δεν έχει δώσει τηλέφωνα αρμόδιων για το Γραφείο Τύπους; Η ίδια είναι διευθύντρια και του Γραφείου Τύπου;
Παράλληλα, καταγγέλλουν πως το θέμα των συνεργασιών ποτέ δεν είχε συζητηθεί αναλυτικά στο ΠΣ, εξού και η αντίφαση: Σε συζητήσεις με στελέχη η Μαρία Καρυστιανού να μιλά για μόνη δυνατή συνεργασία με σκοπό ένα ειδικό δικαστήριο (μετά τις δηλώσεις Δρυμιώτη) και στη συνέχεια να διαψεύδει δημόσια τις δικές της δηλώσεις σε μέλη του Κινήματος.