Η διαδρομή από την κυβέρνηση Τσίπρα, στον ΣΥΡΙΖΑ της αντιπολίτευσης, στον Κασσελάκη και την ανεξαρτητοποίηση έως την χθεσινή ένταξη στο ΠαΣοΚ
Υπάρχουν πολιτικές διαδρομές που χαράσσονται σε ευθεία γραμμή, αλλά και εκείνες που μοιάζουν περισσότερο με πορεία πλοίου σε ανοιχτή θάλασσα: αλλάζουν κατεύθυνση, συναντούν φουρτούνες, αφήνουν πίσω τους λιμάνια και αναζητούν το επόμενο ασφαλές αγκυροβόλιο. Η διαδρομή του ναυάρχου Ευάγγελου Αποστολάκη είναι αναμφίβολα μία από αυτές.
Ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ και πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας πέρασε χθες και επισήμως στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠαΣοΚ, μετά τη συνάντησή του με τον Νίκο Ανδρουλάκη στη Βουλή. Μια συνάντηση που επισφράγισε μια πολιτική διαδρομή αρκετών ετών και πολλές αλλαγές σκηνικού. Μόνο που για να καταλάβει κανείς τη χθεσινή (5-10-2026) φωτογραφία Ανδρουλάκη – Αποστολάκη, πρέπει να γυρίσει αρκετά πίσω.
Η πρώτη πολιτική «γέφυρα» με τον Τσίπρα
Ο Ευ. Αποστολάκης δεν μπήκε στην πολιτική ως άγνωστος. Είχε ήδη πίσω του μια μακρά και ιδιαίτερα ισχυρή διαδρομή στις Ένοπλες Δυνάμεις, έχοντας φτάσει στην κορυφή της στρατιωτικής ιεραρχίας.
Το 2019, επί κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα, πέρασε από το στρατιωτικό επιτελείο στην πολιτική, αναλαμβάνοντας υπουργός Εθνικής Άμυνας. Η επιλογή του είχε τότε ισχυρό συμβολισμό. Ένας πρώην κορυφαίος στρατιωτικός παράγοντας μεταφερόταν στο κυβερνητικό τραπέζι και αναλάμβανε το χαρτοφυλάκιο της Εθνικής Άμυνας.
τι
Ήταν η πρώτη μεγάλη πολιτική γέφυρα του Αποστολάκη με τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλ. Τσίπρα. Χρόνια αργότερα, όμως, η σχέση αυτή θα αποκτούσε νέα διάσταση.
Στις εκλογές του 2023 ο Αποστολάκης μπήκε ξανά στην ενεργό πολιτική, αυτή τη φορά ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Το όνομά του βρέθηκε στην τρίτη θέση του ψηφοδελτίου, πίσω από τον Όθωνα Ηλιόπουλο και την Έλενα Ακρίτα. Ο Αποστολάκης, ως πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ και πρώην υπουργός Άμυνας, έδινε στο ψηφοδέλτιο ένα διαφορετικό πολιτικό και θεσμικό βάρος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, βρισκόταν ήδη μπροστά σε μια μεγάλη αλλαγή. Η εκλογική ήττα του 2023 έφερε την αποχώρηση του Αλ. Τσίπρα από την ηγεσία και άνοιξε τον δρόμο για μια εσωκομματική μάχη που σύντομα θα μετατρεπόταν σε πολιτική θύελλα.
Και στο κέντρο της θύελλας βρέθηκε ένας άνθρωπος που κανείς δεν περίμενε ότι θα καταφέρει τόσο γρήγορα να καταλάβει την ηγεσία του κόμματος. Ο Στέφανος Κασσελάκης.
Ο Κασσελάκης και η νέα εποχή
Η εκλογή Κασσελάκη άλλαξε τους συσχετισμούς στον ΣΥΡΙΖΑ. Νέα πρόσωπα, νέες ισορροπίες και μια ολοένα εντονότερη σύγκρουση με σημαντικό τμήμα του κομματικού μηχανισμού. Ο Αποστολάκης βρέθηκε κοντά στη νέα ηγεσία. Δεν ήταν απλώς ένας βουλευτής που παρακολουθούσε από απόσταση τις εξελίξεις. Στήριξε πολιτικά τον τότε νέο πρόεδρο και αποτέλεσε ένα από τα πρόσωπα που συνδέθηκαν με τη νέα περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ.
Ήταν μια επιλογή που τον έφερε ακόμη πιο κοντά στον Κασσελάκη, αλλά και στο επίκεντρο της εσωκομματικής αντιπαράθεσης. Μέχρι που ήρθε η μεγάλη ρήξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να διασπάται. Η σύγκρουση ανάμεσα στον Κασσελάκη και την κομματική πλειοψηφία κλιμακώθηκε και τελικά ο ίδιος ο Κασσελάκης βρέθηκε εκτός ΣΥΡΙΖΑ, ανοίγοντας τον δρόμο για το νέο πολιτικό του εγχείρημα.
Ο Αποστολάκης, όμως, δεν τον ακολούθησε. Και εκεί βρίσκεται ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της πολιτικής του διαδρομής.
Η έξοδος από τον ΣΥΡΙΖΑ
Στις 28 Νοεμβρίου 2024 ο Ευ. Αποστολάκης ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά διατήρησε την έδρα του και επέλεξε να παραμείνει ανεξάρτητος.
Στη δήλωσή του εξηγούσε ότι είχε αποδεχθεί την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ το 2023 επειδή πίστευε ότι επρόκειτο για ένα προοδευτικό κόμμα που σεβόταν τις δημοκρατικές παραδόσεις και τις αξίες της προοδευτικής παράταξης. Τα γεγονότα, όπως υποστήριξε, διέψευσαν αυτές τις προσδοκίες.
Η απόφαση προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από την Κουμουνδούρου, ενώ ο ίδιος βρέθηκε πλέον σε μια ιδιαίτερη πολιτική θέση: χωρίς κομματική στέγη, αλλά με την κοινοβουλευτική του έδρα και ένα βιογραφικό που εξακολουθούσε να έχει ειδικό βάρος.
Ο Αποστολάκης δεν πήγε στο κόμμα του Κασσελάκη και δεν επέστρεψε στον παλιό ΣΥΡΙΖΑ. Έμεινε ανεξάρτητος και σταδιακά άρχισε να υπάρχει επικοινωνία με το ΠαΣοΚ. Εξάλλου, η πολιτική όμως, όπως και η θάλασσα που ο Αποστολάκης γνωρίζει καλύτερα από πολλούς, δε μένει ποτέ ακίνητη.
Το ΠαΣοΚ του Ν. Ανδρουλάκη είχε ήδη αρχίσει να αναζητά τον ρόλο του ως βασικού πόλου της Κεντροαριστεράς και της αντιπολίτευσης και στη Χαριλάου Τρικούπη έδειχναν ότι ενδιαφέρονται πλέον περισσότερο για στοχευμένες κινήσεις διεύρυνσης, ιδιαίτερα από τον χώρο των ανεξάρτητων και πρώην στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Αποστολάκης άρχισε να εμφανίζεται όλο και πιο κοντά σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον. Δεν ήταν ακόμη «μεταγραφή», αλλά ένα πολιτικό φλερτ που, με τον χρόνο, γινόταν ολοένα πιο εμφανές.
Και τελικά, το πρωί της 5ης Οκτωβρίου, ήρθε η ώρα της κίνησης. Ο Αποστολάκης που είχε πάει και στη ΔΕΘ για την ομιλία του Ανδρουλάκη, συναντήθηκε με τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ στη Βουλή και εντάχθηκε στην πράσινη Κ.Ο.
Ο Ν. Ανδρουλάκης τον καλωσόρισε με θερμά λόγια, αναδεικνύοντας κυρίως τη διαδρομή του στις Ένοπλες Δυνάμεις, το ήθος, τη νηφαλιότητα και την αποφασιστικότητά του, αλλά και την εμπειρία του στα ζητήματα εθνικής άμυνας.
Και ο Αποστολάκης από την πλευρά του έστειλε το δικό του μήνυμα. Μίλησε για μια απόφαση που δεν ήταν εύκολη. Αλλά είπε και κάτι που, ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε πολιτική δήλωση, συμπυκνώνει ολόκληρη την πορεία του: «Πηγαίνω κόντρα στο κύμα, δεν το φοβάμαι το κύμα». Μια φράση που, ειρωνικά ή όχι, ταιριάζει απόλυτα σε έναν άνθρωπο που έχει περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη θάλασσα.
Το κύμα τον έβγαλε στο ΠαΣοΚ και η μετακίνησή του επομένως έχει και έναν σαφή συμβολισμό: το κόμμα του Ανδρουλάκη επιχειρεί να ενισχύσει το προφίλ του στα ζητήματα άμυνας και εθνικής ασφάλειας, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει το άνοιγμα προς πρόσωπα που προέρχονται από τον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς.