Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019  20:50:35

Δύο καλές ειδήσεις στον χώρο της υγείας. Με χάπι αντί ένεσης η αντιμετώπιση του διαβήτη. Ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία ανθρώπινων νεφρών για μεταμόσχευση. Κύριο

Την ελπίδα ότι θα αντικατασταθούν οι επώδυνες καθημερινές ενέσεις από ένα χάπι μπορούν να έχουν πλέον οι διαβητικοί.

Επιστήμονες στις ΗΠΑ δημιούργησαν ένα νέο χάπι που διαθέτει τη δική του μικροβελόνα για να απελευθερώνει ινσουλίνη μέσα στο στομάχι. Αυτό μπορεί μελλοντικά να αντικαταστήσει τις καθημερινές ενέσεις στους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων ΜΙΤ και Χάρβαρντ, του Νοσοκομείου Brigham and Women της Μασαχουσέτης και της φαρμακευτικής εταιρείας Novo Nordisk, με επικεφαλής τους καθηγητές Ρόμπερτ Λάνγκερ και Τζιοβάνι Τραβέρσο, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science».

Οι επιστήμονες ανέπτυξαν μια κάψουλα σε μέγεθος αρακά ή μύρτιλου, η οποία περιέχει μια μικρή βελόνα, η κορυφή της οποίας είναι φτιαγμένη από συμπιεσμένη ινσουλίνη που απελευθερώνεται, μόλις το χάπι φθάσει στο στομάχι. Η υπόλοιπη βελόνα, που δεν τρυπά το στομάχι, αποτελείται από κάποιο βιοδιασπώμενο πολυμερές υλικό, που φεύγει μέσω του πεπτικού συστήματος χωρίς παρενέργειες.

Τα πειράματα σε ζώα έδειξαν ότι είναι δυνατόν μέσω του χαπιού να χορηγείται αρκετή ινσουλίνη, ώστε να μειώνονται τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε επίπεδα συγκρίσιμα με αυτά που επιτυγχάνονται με τις ενέσεις.
Επιπλέον, η ίδια κάψουλα μπορεί να προσαρμοστεί, ώστε αντί για ινσουλίνη να μεταφέρει στον οργανισμό άλλα φάρμακα.
Το χάπι με την ονομασία SOMA είναι έτσι σχεδιασμένο, ώστε, ανεξάρτητα από τη θέση του μέσα στο στομάχι, να μπορεί να προσανατολίζεται μόνο του, ώστε η βελόνα να έρχεται σε επαφή με το τοίχωμα του στομαχιού. Το τελευταίο δεν έχει υποδοχείς πόνου, συνεπώς οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι ασθενείς δε θα νιώθουν πόνο με την είσοδο της βελόνας.

Ο ρυθμός αποδέσμευσης της ινσουλίνης στο στομάχι μπορεί να προγραμματιστεί εκ των προτέρων, κατά τη δημιουργία της κάψουλας. Στα έως τώρα πειράματα σε χοίρους χρειάζεται περίπου μία ώρα για να απελευθερωθεί όλη η ινσουλίνη και να εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος. Η δόση μπορεί να φθάσει μέχρι τα πέντε μιλιγκράμ ινσουλίνης, περίπου όσο πρέπει να πάρει ένας διαβητικός μέσω ένεσης.
Οι επιστήμονες συνεργάζονται με τη Novo Nordisk, για να μελετήσουν σε βάθος χρόνου τη δράση του χαπιού και να βελτιστοποιήσουν τη διαδικασία παραγωγής του.

Ιαπωνία: Ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία ανθρώπινων νεφρών για μεταμόσχευση

Ιάπωνες επιστήμονες δημιούργησαν με επιτυχία λειτουργικούς νεφρούς ποντικιών μέσα σε αρουραίους, ξεκινώντας στο εργαστήριό τους με λίγα μόνο βλαστοκύτταρα.

Πρόκειται για ένα σημαντικό επίτευγμα στο πεδίο της αναγεννητικής ιατρικής, το οποίο αποτελεί ένα ακόμη βήμα για τη δημιουργία στο μέλλον «κατά παραγγελία» ανθρώπινων νεφρών, που θα δώσουν πολύτιμη λύση στο χρόνιο πρόβλημα της ανεπάρκειας νεφρών προς μεταμόσχευση.
Οι ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Επιστημών της Φυσιολογίας της Ιαπωνίας, με επικεφαλής τον Τεπέι Γκότο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», τροποποίησαν γενετικά αρουραίους, ώστε να μην έχουν δικούς τους νεφρούς, και στη συνέχεια ανέπτυξαν μέσα στους αρουραίους νεφρούς ποντικιών.

Οι επιστήμονες πήραν πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα ποντικιών, τα οποία εισήγαγαν σε έμβρυα αρουραίων (στο στάδιο της βλαστοκύστης) και αυτά με τη σειρά τους μεταφέρθηκαν μέσα σε παρένθετες «μητέρες» (θηλυκούς αρουραίους), που γέννησαν απογόνους με νεφρά ποντικιών.
Η ίδια ερευνητική ομάδα στο παρελθόν είχε αναπτύξει πάγκρεας αρουραίων μέσα σε ποντίκια χωρίς δικό τους πάγκρεας.

Για τους νεφροπαθείς τελικού σταδίου η μεταμόσχευση νεφρών αποτελεί τη μόνη ελπίδα για να ανακτήσουν την ποιότητα ζωής. Όμως, σε όλον τον κόσμο πολλοί ασθενείς ποτέ δε θα καταφέρουν να κάνουν τη σωτήρια μεταμόσχευση, επειδή υπάρχει μόνιμη έλλειψη δωρητών σε σχέση με τη ζήτηση.
Οι επιστήμονες προσπαθούν να δημιουργήσουν διάφορα ανθρώπινα όργανα -μεταξύ των οποίων νεφρούς- στο εργαστήριο ή μέσα σε ζώα. Μια τέτοια μέθοδος είναι η χρήση βλαστοκύστης (του πρώιμου εμβρύου λίγες μέρες μετά τη γονιμοποίηση του ωαρίου) μεταλλαγμένων ζώων, από τα οποία λείπουν συγκεκριμένα όργανα και, στη συνέχεια, η εισαγωγή σε αυτά τα ζώα βλαστοκυττάρων από ένα δωρητή, όχι κατ' ανάγκη από το ίδιο είδος ζώου.

Τα βλαστοκύτταρα μετά διαφοροποιούνται, αναπτύσσονται σταδιακά και σχηματίζουν τελικά το όργανο που λείπει.

Το νέο όργανο διαθέτει τα αρχικά χαρακτηριστικά του δωρητή των βλαστικών κυττάρων (τα οποία θα μπορούσαν να είναι και ανθρώπινα), συνεπώς θα ήταν δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για μεταμόσχευση.

«Στο μέλλον η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθούν, από βλαστικά κύτταρα, όργανα μέσα σε ζώα, παρατείνοντας με αυτόν τον τρόπο τη διάρκεια και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως» δήλωσε ο ερευνητής Μασούμι Χιραμπαγιάσι.
Όμως, προηγουμένως πρέπει να αντιμετωπιστούν διάφορα προβλήματα, όπως το κατά πόσον αυτό που είναι εφικτό ανάμεσα σε διαφορετικά είδη τρωκτικών θα είναι δυνατό και ανάμεσα σε ένα ζώο και στον άνθρωπο, καθώς και η χιμαιρική φύση των παραγόμενων οργάνων, αλλά και θέματα βιοηθικής για τα ίδια τα ζώα.

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Πολυμέσα